Gdzie Najlepiej Jechać na Urlop w Bieszczadach?

Urlop w Bieszczadach dla wielu stanowi najbardziej wyczekiwany moment w roku. Poprzedzają go nieraz długie, zimowe miesiące wyczekiwania, marzenia i planowania. No właśnie, jeśli chodzi o wyprawę w Bieszczady i jej odpowiednie zaplanowanie to jednym z podstawowych pytań, na które musimy znaleźć odpowiedź będzie to o to gdzie się zatrzymać? Nie inaczej będzie latem, w wakacje gdy w Bieszczadach jest chyba najpiękniej i gdy czeka tu na nas najwięcej atrakcji. Zastanówmy się zatem wspólnie nad tym, gdzie najlepiej jechać na urlop w Bieszczadach?

Wetlina

Wetlina wraz z położonymi nieopodal Smerekiem i Ustrzykami Górnymi stanowią nieformalne centrum Bieszczadów. Powód tego jest oczywisty – już rzut oka na mapę pozwala zauważyć, że najbliżej stąd na połoniny. Siłą rzeczy to właśnie tutaj noclegu szukać będą wszyscy, którzy przybywają w Bieszczady głównie dla tutejszych górskich szlaków.

Wetlina, Smerek czy Ustrzyki Górne będą zatem oczywistym pierwszym wyborem wszystkich górskich piechurów planujących urlop w Bieszczadach. Trzeba jednak pamiętać, że miejscowości te, szczególnie w sezonie letnim, potrafią być mocno zatłoczone. Komu więc nie przeszkadzają dość liczne rzesze turystów ten może spokojnie myśleć o wypoczynku w tych stronach. Kto ceni sobie ciszę i oddalenie od cywilizacji być może powinien poszukać dla siebie czegoś bardziej ustronnego…

Cisna

Cisna i nieopodal leżące Strzebowiska czy Kalnica to bardzo ciekawa alternatywa dla miejscowości opisanych wyżej. Tu też znajdziemy interesujące górskie szlaki ale będą one mniej znane, a co za tym idzie niejednokrotnie również mniej oblegane niż tak bardzo przez wszystkich ukochane połoniny. Kto poszukuje możliwości spacerowania długimi, leśnymi ścieżkami i liczy na to, że spotka mniej turystów niż na najbardziej znanych bieszczadzkich ścieżkach ten zdecydowanie powinien pomyśleć o Cisnej, Kalnicy czy Strzebowiskach.

Sama Cisna będzie doskonałym miejscem wypadowym dla piechurów przybywających w te strony z dziećmi. W miejscowości tej znajdziemy bowiem kilka restauracji, dobrze zaopatrzone sklepy oraz pokaźną ilość miejsc noclegowych na każdą kieszeń. W sezonie w Cisnej odbywają się także często przeróżne koncerty oraz jarmarki stanowiące dodatkową atrakcję i wpasowujące się idealnie w bieszczadzki „zakapiorski” koloryt.

Solina

Solina i sąsiednie miejscowości takie jak Polańczyk czy Wołkowyja z pewnością nie będą dobrym wyborem dla osób poszukujących wypoczynku w głuszy. To właśnie tutaj bowiem życie w sezonie letnim tętni chyba najbardziej. Kto jednak planuje urlop w Bieszczadach z najmłodszymi pociechami, ten powinien miejscowości te rozważyć w pierwszej kolejności.

Rodziny z dziećmi przyciąga co roku w te strony przepiękne Jezioro Solińskie wraz ze wszystkimi atrakcjami, które oferuje – plażami, sportami wodnym i oczywiście tamą w samej Solinie. Na dzieci czeka tu najwięcej atrakcji w postaci parku rozrywki, straganów z pamiątkami, gofrów, waty cukrowej i wszystkiego co tylko najmłodsi „bieszczadnicy” mogą sobie wymarzyć.

Dwernik

Kto wybiera się na urlop w Bieszczadach głównie z uwagi na tutejsze sielskie krajobrazy, cieszę, spokój oraz możliwość złapania oddechu od wielkomiejskiej cywilizacji ten powinien rozważyć kilka mniejszych miejscowości, które teraz kolejno opiszemy. Jedną z nich jest położony w dolinie Sanu Dwernik oraz nieopodal rozsiane Nasiczne, Chmiel i Zatwarnica. Są to te przysłowiowe miejsca, gdzie „diabeł mówi dobranoc”. Na pierwszy rzut oka można zadać sobie pytanie o to, kto przy zdrowych zmysłach i po co miałby jechać na urlop w te strony?

Z drugiej jednak strony już pierwsze odwiedziny w tych okolicach sprawią, że zakochamy się w nich bez pamięci i będziemy stale chcieli tu wracać. Leżący u podnóży Otrytu odcinek meandrującego przepięknie Sanu jest bowiem terenem jedynym w swoim rodzaju chyba w skali całego naszego kraju. To kraina niemal bajkowej, znanej nam jedynie z książek spokojnej wsi. Króluje tu bujna przyroda. Niczym nadzwyczajnym nie będzie tu widok jeleni czy saren buszujących tuż obok naszego domku letniskowego. Dni zachwycą nas tu  niezwykłej soczystości zielenią roślinności, a noce zaprą dech dającym się niemal dotknąć czarnym niebem pełnym gwiazd. Tutejsza okolica to także wymarzone tereny na spacery czy przejażdżki rowerem.

Muczne

Są i tacy, dla których Dwernik i jego okolice są nadal zbyt cywilizowane. To właśnie ci pasjonaci dziczy i prawdziwego odludzia zastanawiając się gdzie wybrać się na urlop w Bieszczadach powinni przede wszystkim pod uwagę wziąć Muczne położone wewnątrz tzw. bieszczadzkiego worka. Ta mikroskopijnych wielkości osada leśna za czasów PRL dostępna była tylko dla wysoko postawionych oficjeli państwowych. Dziś może przybyć tu każdy kto kocha odpoczynek w otoczeniu przyrody.

Muczne to właściwie jedynie parę budynków – hotel, kilka kwater, karczma. Nie ma tu właściwie nic oprócz nieprzebranych lasów oraz gór. I to właśnie one ściągają tu turystów o każdej porze roku. Z Mucznego prowadzi krótki i wygodny szlak wprost na Bukowe Berdo – jeden z bieszczadzkich szlaków oferujących najpiękniejsze widoki. Na prawdziwych koneserów bieszczadzkiej przyrody czekają nieprzebyte kilometry tutejszych leśnych duktów oraz nieopodal leżące tereny dawnych bojkowskich wsi.

Dopasuj urlop w Bieszczadach do Twoich potrzeb!

Urlop w Bieszczadach da nam masę niezapomnianych wspomnień i pięknych przeżyć. Musimy jednak zawczasu zastanowić się na czym w czasie naszego wypadu najbardziej nam zależy. Do pomysłu na wyjazd w najpiękniejsze z polskich gór powinniśmy dostosować także i miejsce noclegu – chcemy być przecież jak najbliżej tego, co najbardziej nas w tych stronach interesuje. Dobrze zaplanowany urlop sprawi, że zaraz po jego zakończeniu będziemy planować kolejny, a resztę roku spędzimy czekając na kolejne wakacje!

Jak się spakować na wakacje w Bieszczadach?

Wakacje w Bieszczadach co roku przyciągają w te strony coraz to większe rzesze turystów. Dzieje się tak z pewnością dzięki olbrzymiej różnorodności tych terenów – oszałamia tu ilość atrakcji oraz możliwości aktywnego spędzania czasu i to niezależnie od pogody czy pory roku. Nie bez znaczenie jest też cudowna, dzika przyroda, wspaniałe górskie szlaki, czyste powietrze, olbrzymie puste przestrzenie i towarzyszące im poczucie wolności i swobody. To wszystko sprawia, że co roku przybywa nam „zabieszczadowanych” raz po raz tu wracających.

Wakacje w Bieszczadach to także taki okres, w trakcie którego stosunkowo najłatwiej jest zorganizować naszą wyprawę. Mimo to jednak co roku słyszy się o turystach źle przygotowanych do wyjazdu w góry – nieraz kończy się to tylko przeziębieniem, gdy w trakcie wycieczki niespodziewanie złapie nas deszcz, a nieraz nagłówkiem w gazecie o interwencji GOPR, która niestety była konieczna. Uprzedzając fakty przedstawiamy nasz krótki poradnik zatytułowany: „Jak się spakować na wakacje w Bieszczady?”. Zapraszamy do lektury i życzymy, aby góry nigdy Cię nie zaskoczyły niczym nieoczekiwanym!

Buty

Wyjazd na wakacje w Bieszczady jest tym, do którego pozornie najmniej musimy się przygotowywać. Lato w Bieszczadach to przecież znakomita pogoda, niewiele opadów, dużo słońca – co może pójść nie tak i czym mamy się martwić? Takie pytania zdaje się, że zadaje sobie niejeden turysta zmierzający w te strony. I to właśnie one nieraz stają się przyczyną dalszych problemów.

Takie mylne rozumowanie dotyczy przy tym szczególnie często butów, które zabieramy ze sobą w góry. Ileż to już razy grzmiał i trąbił na ten temat GOPR? Ile razy widzieliśmy niezliczone artykuły w prasie czy internecie wspominające o lekkomyślności piechurów i przestrzegające innych? Wydaje się, że nie da się tego wszystkiego zliczyć… A mimo wszystko rok w rok na górskich szlakach spotykamy turystów w plażowych klapkach, eleganckie panie w miejskich kozaczkach, czy wręcz w szpilkach…

Zabawa kończy się gdy w górach dorwie nas letnia ulewa, załamanie pogody, grad lub gdy, nie daj Boże, przyjdzie nam spędzić nieoczekiwaną noc na szlaku związaną z jakimś nieoczekiwanym wydarzeniem… Dlatego właśnie powtarzamy i powtarzać to będziemy do znudzenia – buty w górach to absolutna podstawa naszego ekwipunku. I co mamy na myśli mówiąc „buty” to nie klapki, nie kozaczki, szpilki czy „crocsy”, a prawdziwe górskie buty trekingowe z gumową podeszwą przystosowaną do terenowych eskapad. Wybierając takie obuwie kierujemy się zasadą, że powinno ono sięgać za kostkę i dobrze ją usztywniać – w górach naprawdę lepiej być nieco „na zapas” przygotowanym niż za mało przygotowanym i tłumaczyć się później ratownikom GOPR ze swojej lekkomyślności…

Kurtka i okrycia wierzchnie

Jeśli pakujemy się na wakacje w Bieszczadach to w naszym plecaku (o którym również niżej sobie porozmawiamy) nie może zabraknąć odpowiedniej kurtki oraz paru sztuk okrycia wierzchniego. To z czego my sami korzystamy w trakcie każdej z naszych górskich eskapad to:

• • kurtka goretex – nieodzowna, uniwersalna kurtka, która nota bene jest naszym zdaniem najlepszym i najważniejszym elementem naszego ekwipunku – lekka, dająca się niemal dowolnie składać, zgniatać, upychać w plecaku… zapewnia jednocześnie zadziwiającą ochronę przed wiatrem (który jak wiadomo dość często króluje na bieszczadzkich połoninach) oraz oczywiście przed deszczem; dobry goretex nie jest najtańszy, ale warto w niego zainwestować; w przypadku braku możliwości wyposażenia się w goretex zabieramy dostępną kurtę „wiatrówkę”

• • polar – świetnym uzupełnieniem goretexu jest polar, który w zimniejsze dni możemy nosić pod kurtką; w cieplejsze polar będzie doskonałym okryciem wierzchnim, chociaż należy pamiętać, że nie zapewnia on ochrony przed wiatrem; sami korzystamy z niego najczęściej na postojach, gdy stygniemy po okresie wzmożonego ruchu; w przypadku braku polaru zabieramy ze sobą ciepłą bluzę

  • softshell – ostatni element naszego trójczęściowego zestawu goretex-polar-softshell stanowiący niejako jego nieobowiązkowe uzupełnienie; softshell ma to do siebie, że zapewnia świetną ochronę przed nawet mocnym wiatrem (zdecydowanie mocniejszą niż polar), ale nie daje ochrony przed deszczem (takiej jak goretex); stąd sami wybieramy softshell w dni pochmurne i wietrzne i zakładamy go głównie w partiach grani szczytowych, gdzie najczęściej to właśnie wiatr daje się nam mocno we znaki

Spodnie

Wakacje w Bieszczadach kojarzą nam się przede wszystkim z połoninami spalonymi słońcem i tonącymi w skwarze. Rzeczywiście latem bardzo częste są tu upały ale równie często zdarzają się także nieoczekiwane załamania pogody. Kończą się one zazwyczaj gwałtownymi nawałnicami z bardzo silnymi podmuchami wiatru, a nieraz nawet z gradem.

To właśnie z uwagi na kapryśność bieszczadzkiej pogody warto zastanowić się chwilę nad doborem spodni na nasze górskie wędrówki. Naszym osobistym faworytem są cienkie, lekkie długie spodnie trekingowe z odpinanymi nogawkami. Zapewnią nam one chłód i dobrą wentylację w upał, ale jednocześnie bardzo dobrze ochronią nas przed wiatrem, a także do pewnego stopnia przed deszczem w razie nagłej zmiany pogody.

Bezpieczeństwo

Bezpieczeństwo w Bieszczadach to temat niejednokrotnie lekceważony. Osoby nadmiernie o nie dbające są nieraz w środowisku górskim wyśmiewane i nazywane pogardliwie „gadżeciarzami”. Dzieje się tak z uwagi na fakt, że niedoświadczonym turystom wydaje się często, że Bieszczady to góry małe, bezpieczne, w których nic się nie może nam stać. Rzut oka na statystyki GOPR dość szybko wyprowadza nas z tego potencjalnie fatalnego w skutkach błędu.

W Bieszczadach nie znajdziemy skalistych turni, trawersów nad przepaściami, znanych nam z Tatr łańcuchów czy klamer. Stosunkowo łatwo jednak przy niepogodzie, a w szczególności w gęstej mgle o zgubienie się w tych stronach. I to właśnie przy zagubieniach najczęściej pomoc turystom musi udzielać GOPR. Dlatego właśnie naszym zdaniem lepiej jest nie oglądać się na złośliwe uwagi laików i zawczasu wyposażyć się odpowiednio na nasze wakacje w Bieszczadach.

My sami do naszego ekwipunku dołączamy zawsze:

• GPS
• kompas
• wodoodporna mapa Bieszczadów
• apteczka
• koc ratowniczy
• gwizdek
• latarka
• nóż
• zapalniczka

Plecak

Wybierając się na wakacje w Bieszczadach i zastanawiając się co ze sobą zabrać należy na koniec zadać sobie pytanie o to jak my to wszystko mamy ze sobą zabrać? I o ile to jak przywieziemy ze sobą nasz ekwipunek w Bieszczady może jest nieco mniej ważne to ciekawszym pytaniem jest jak te nasze szpargały zataszczymy w góry? Na oczywiste pytanie może być tylko jedna odpowiedź – też oczywista. W tym przypadku mowa rzecz jasna o plecaku.

Wspominamy o takich oczywistych oczywistościach nie dlatego, że chcemy Cię zanudzić, ale z uwagi na fakt, że zbyt wiele już razy widzieliśmy w górach turystów z reklamówkami w rękach… W góry oczywiście najlepiej jest się wybrać z nawet niewielkim plecakiem. Ważne przy tym aby był to plecak turystyczny umożliwiający regulację pasów biodrowego oraz piersiowego. Pozwoli nam to na wygodny marsz, zwolni ręce od ciężaru – będziemy mogli je wykorzystać do podpierania się na kijka trekingowych. Do plecaka wrzucimy także przekąski i coś ciepłego do picia.

Zaplanuj swoje wakacje w Bieszczadach z wyprzedzeniem!

Jedno jest pewne – wakacje w Bieszczadach to świetny pomysł właściwie dla każdego – dla singli, dla par, dla rodzin z dziećmi… Wypad w góry da nam wiele frajdy, a być może zapoczątkuje nawet (co w tych stronach jest bardzo popularne) zwyczaj wracania raz po raz w to samo miejsce. Aby jednak móc cieszyć się w pełni czarem Bieszczadów nasz wyjazd musimy odpowiednio zaplanować – już samo planowanie da nam wiele przyjemności, a przy okazji unikniemy komplikacji w trakcie naszej eskapady. Dlatego gorąco Cię zachęcamy – planuj zawsze z głową i wyprzedzeniem! Do zobaczenia na szlaku!

4 Dowody Na To, Że Majówka w Bieszczadach To Zły Pomysł

Majówka w Bieszczadach to jeden z bardziej popularnych pomysłów na wiosenny wypad. Turyści z całej Polski marzą o nim całymi tygodniami, czekają na niego przez długie zimowe miesiące. Niektórzy planują go już nawet rok wcześniej. Przygotowują się do niego pieczołowicie planując każdą górską wycieczkę, to które atrakcje odwiedzić, co robić na miejscu. Tymczasem okazuje się, że wszyscy oni popełniają fatalny i nieodwracalny w skutkach błąd, z którego konsekwencjami będą musieli radzić sobie być może do końca swych dni. Jaki to błąd i o tym, że majówka w Bieszczadach to zły pomysł przeczytasz poniżej!

#1 Góry

Bieszczady kojarzą nam się przede wszystkim z górskimi szlakami. Nie ma w tym nic dziwnego. Każdemu Bieszczadnikowi znane są takie nazwy jak Połonina Wetlińska, Caryńska, Rawki czy Tarnica. Te wspaniałe masywy zdobywane są o każdej porze roku przez rzesze miłośników tych stron. Niektóre miejsca, jak na przykład schronisko Chatka Puchatka, otoczone są już właściwie swoistym kultem. Pielgrzymują tu tysiące osób ze wszystkich stron naszego kraju urzeczone pięknem i swoistym, niepowtarzalnym klimatem tych miejsc.

I tu właśnie pojawiają się problemy. Każdy kto zastanawia się czy majówka w Bieszczadach to dobry pomysł na wiosenną wycieczkę na południe kraju musi pamiętać, że te góry mają w sobie coś niepowtarzalnego, niemożliwego do odnalezienia w innych pasmach górskich na terenie Polski. Znane z Bieszczadów połoniny w naszym kraju występują tylko tutaj. Bieszczady to także góry najmniej zaludnione, w których ruch turystyczny jest zdecydowanie mniejszy niż gdzie indziej na południu Polski. Zdarza się, że na szlaku jesteśmy tu zupełnie sami. Wędrując górskimi dolinami często przez cały dzień nie spotykamy żywej duszy.

To wszystko sprawia, że duża część osób przybywających w te strony wpada jak przysłowiowa „śliwka w kompot” i zakochuje się w tych wspaniałych górach bez pamięci. Pasja do innych pasm górskich w Polsce raptem jakby blaknie, słabnie, odchodzi w zapomnienie. Mogąc wybrać dokąd jechać dość szybko podejmujemy decyzje o podróży w Bieszczady… Nie interesują nas już inne wycieczki, atrakcje, możliwości… Nasze serce pozostaje na zawsze w Bieszczadach! Pamiętaj – jeśli chcesz jeszcze kiedyś z upodobaniem wyjeżdżać w inne góry, majówka w Bieszczadach to zdecydowanie zły pomysł!

#2 Przyroda

Majówka w Bieszczadach przez wielu uważana jest za najlepszy moment na przyjazd w te niezwykłe strony. Dzieje się tak z kilku powodów. Po pierwsze o tej porze roku jest już stosunkowo ciepło, dzień jest długi, a przyroda pełna jest już zieleni dosłownie eksplodującej po zimowym uśpieniu. Dni niepogody pełne są niezwykłego, tajemniczego czaru. Gdy pada deszcz nad Bieszczadami zalegają ciężkie, ołowiane chmury. W dolinach snują się jęzory gęstej mgły otulające wzgórza bielące się kwiatami kwitnącej tarniny. Przydrożne rowy pełne są kaczeńców, bieszczadzka przyroda zdaje się pożerać i obejmować w swoje władanie wszystko wokół.

No właśnie, bieszczadzka przyroda… Kto przybywa tu pierwszy raz ten może początkowo nie wierzyć, że te góry są inne od wszystkich pozostałych. Ba! My sami tak niegdyś myśleliśmy! Mówiliśmy sobie: „przecież byliśmy nie raz w Tatrach, czy Beskidach, a zatem co innego, takiego szczególnego może czekać na nas w Bieszczadach?”. Z błędu wyprowadził nas już pierwszy wypad w krainę bieszczadzkiego kresu. Urzekły nas tutejsze bukowe lasy, dawne wsie, których tereny zarasta dziś tarnina i olchy. Zakochaliśmy się w dziewiczości i oszałamiającej bujności tutejszej przyrody. Dziś nie umiemy już bez niej żyć.

Jeśli rozważasz zatem czy majówka w Bieszczadach jest dla Ciebie pamiętaj, że może to być bardzo zły pomysł! Jeśli przyjedziesz tu choć raz może okazać się, że już nigdy nie spędzisz wiosennego długiego weekendu w innych stronach! Wszystko o czym będziesz marzył to napawanie się bajkową bieszczadzka przyrodą w miejscach takich jak na przykład bieszczadzki worek, gdzie jest ona wyjątkowo bujna. Będziesz planował wycieczki na tereny dawnych wsi, takich jak Krywe czy Tworylne, gdzie kiedyś królował człowiek, a dziś dominuje już tylko przyroda… Czy na pewno tego chcesz?

#3 Historia

Twoja majówka w Bieszczadach może tak się potoczyć, że zupełnie przypadkiem odkryjesz coś, czego kompletnie się nie spodziewałeś… Może tak się bowiem zdarzyć, że zawędrujesz na niejedno górskie pustkowie, w którym swoje rządy niepodzielnie sprawuje przyroda i górski wiatr i to właśnie tam w niepozornej kępie drzew na wydawałoby się nieznanym nikomu odludziu odnajdziesz zapomniany cmentarz z chylącymi się ku ziemi nagrobkami pokrytymi cyrylicą… Możliwe także, że pośród gór odnajdziesz ruiny wiekowych budowli. Być może zatrzymasz się przy zaniedbanym, ledwie dostrzegalnym cmentarzu żydowskim i zastanowisz się skąd on się tu wziął skoro dziś w Bieszczadach o Żydach nikt nie słyszał… To wszystko to ślady dawnej, niezwykłej bieszczadzkiej historii.

Niepozorna majówka w Bieszczadach może niepostrzeżenie przerodzić się w pasję Twojego życia. Okazać się może, że po powrocie do domu będziesz niestrudzenie poszukiwać w czeluści internetu odpowiedzi na pytania zrodzone w trakcie wyjazdu – kim byli ludzie żyjący w tych dziś tak odludnych stronach? Jak żyli, w co wierzyli? Oraz oczywiście najważniejsze – co się z nimi stało, dlaczego dziś już tam ich nie ma?

Wszystkie te dylematy mogą spowodować, że półki naszej domowej biblioteczki z wolna będą się wypełniały książkami o historii Bieszczadów, etnografii tych ziem. Nasza rodzina wiedząca o naszym „koniku” może go wykorzystać aby przy każdej nadarzającej się okazji obdarowywać nas coraz to nowszymi opracowaniami, artykułami historycznymi czy opowieściami mówiących o nieraz kontrowersyjnych i do dziś budzących bardzo sprzeczne emocje wydarzeniach, które kształtowały dzieje Bieszczadów przez ostatnie 70-100 lat. Czy chcesz aby tak wyglądało Twoje życie? Pamiętaj – majówka w Bieszczadach może okazać się pułapką bez wyjścia!

#4 Powroty

Miłośnicy Bieszczadów mają swoje powiedzenie, które zawsze powtarzają. Brzmi ono: „W Bieszczady jedzie się tylko raz, potem już się tylko wraca”. Jest w tym ogromna ilość racji. Z jakich trudnych do wyjaśnienia powodów góry te przyciągają jak magnes. Osobiście uważamy, że musi to być połączenie wszystkiego o czym pisaliśmy wyżej. Koktajl wspaniałych górskich szlaków, dziewiczej, trudnej do odnalezienie w innym zakątku Polski przyrody i niezwykłej historii tych ziem tworzy mieszankę, która fascynuje i sprawia, że chcemy tu spędzać każdą wolną chwilę.

Mówimy zatem zupełnie poważnie i radzimy to z własnego doświadczenia – jeśli chcesz mieć jakieś inne zainteresowania, dużo wolnego czasu na ich realizację, pragniesz zwiedzać inne zakątki świata, czy Polski przemyśl swoją decyzję dwa razy – majówka w Bieszczadach może wywrócić Twoje życie do góry nogami! Jak to mówią, jeśli „chcesz mieć jeszcze jakieś życie”, nie jedź w Bieszczady!

Majówka w Bieszczadach – dobry pomysł?

Oczywiście to co naprawdę myślimy o wypadzie na majówkę w Bieszczady jest chyba jasne! Wiosenny wypad w te strony, jak zresztą każdy wyjazd o dowolnej porze roku, jest niezapomnianym przeżyciem, który na zawsze może zmienić nasze upodobania, zainteresowania i ukierunkować nas na przyszłość. Wiemy co mówimy – nam samym się to przytrafiło!

Bez pamięci zakochaliśmy się w Bieszczadach od pierwszego wejrzenia. Jest to uczucie, które trwa od dawna, dodaje nam sił i wpływa na nasze kolejne życiowe wybory. Zatem z lekkim przymrużeniem oka, ale z pełną świadomością naszych słów powiemy to jeszcze raz: jeśli chcesz aby w Twoim sercu było jeszcze miejsce na coś innego, nie jedź w Bieszczady!

PS

Żartujemy, jedzcie w Bieszczady zawsze i kiedy to tylko możliwe! Do zobaczenia na szlaku! 😀

5 Pomysłów Gdzie Spędzić Wielkanoc w Bieszczadach

Wielkanoc w Bieszczadach to szczególny okres kiedy to do życia budzi się tutejsza przepiękna przyroda po długich miesiącach spędzonych pod śniegiem. Pogoda o tej porze roku jest już zwykle niezła i sprzyja górskim wycieczkom, czy chociażby spacerom. Dni są słoneczne, rzadko pada już też deszcz. Słowem wszystko sprzyja temu aby wybrać się w te jedyne w swoim rodzaju strony.

Co roku rzeczywiście obserwuje się chyba coraz większe zainteresowanie Bieszczadami. Latem przybywają tu niezliczone rzesze turystów, ale również z roku na rok coraz więcej odwiedzających pojawia się w tych stronach nawet wczesną wiosną, późną jesienią czy zimą. Według nas samych to właśnie okresy poza sezonem letnim są najlepszym momentem na wypad w te najpiękniejsze z polskich gór. Również zatem Wielkanoc w Bieszczadach będzie niezapomnianym wyjazdem. Gdzie ją spędzić? O tym poniżej!

Wetlina

Wetlina to nieformalne serce bieszczadzkiej turystyki. Kto zatem zastanawia się gdzie spędzić Wielkanoc w Bieszczadach, tech powinien przynajmniej rozważyć przyjazd do tej właśnie miejscowości. Co stanowi o jej powodzeniu? Przede wszystkim wymarzone wręcz położenie u stóp połonin i przy wejściu na kilka z najbardziej znanych bieszczadzkich szlaków (wśród nich prym wiedzie Połonina Wetlińska). Wetlina oferuje także niezwykle bogata bazę noclegową, sklepy, bary i restauracje. Jedyny mankament tej miejscowości to dość duża ilość osób przebywających tu w sezonie. Kto przyjeżdża w Bieszczady przede wszystkim dla tutejszej ciszy i spokoju ten powinien rozważyć inne możliwości z naszej listy.

Ciekawą alternatywą dla Wetliny są miejscowości leżące w jej pobliżu. Naszymi ulubionymi są te leżące w trójkącie Strzebowiska, Kalnica, Smerek – oferują one równie bogatą bazę noclegową, znajdziemy tu także restauracje oraz sklepy, a miejscowości te są zdecydowanie mniej zatłoczone. Komu zaś nie przeszkadza duża ilość innych turystów ten może rozważyć nocowanie w Ustrzykach Górnych, bądź Wołosatym – stąd również rozchodzą się liczne szlaki (jak chociażby na Rawki, Połoninę Caryńską czy Tarnicę). W miejscowościach tych również znajdziemy miejsca, w których wypijemy i zjemy coś dobrego.

Cisna

Cisna to ciekawe opcja dla wszystkich tych, którzy poznali już dobrze obszar Bieszczadów Wysokich i szukają teraz mniej znanych szlaków. To ciekawa propozycja także dla tych, którzy z jednej strony chcą nocować w sporej miejscowości pełnej sklepików i restauracji ale na szlakach poszukują mniejszej ilości turystów. Okazuje się bowiem, że Cisna właśnie to wszystko oferuje .
Tutejsza oferta noclegowa jest bardzo obszerna, najemy się tu także do syta, zakupy zrobimy w jednym z kilku sklepów, a nie zabraknie także tutaj straganów z grzybami, serami czy ciekawymi pamiątkami. Co zaś najważniejsze dla miłośników górskich wędrówek to okolice Cisnej oferują kilka bardzo ciekawych, długich i bardzo często wolnych od innych turystów szlaków. Jest ona dogodnym miejscem wypadowym na Jasło, Okrąglik czy szczyty Wysokiego Działu. W centrum zaś często odbywają się festyny. Będąc tutaj nie możemy także nie zajrzeć do kultowej wręcz „Siekierezady” – restauracji utożsamianej z tzw. „bieszczadzkimi zakapiorami”.

Dwernik

Dwernik i otaczające ją osady to jedno z naszych osobistych ulubionych miejsc chyba w całych Bieszczadach, które zdecydowanie powinniśmy wziąć pod uwagę planując Wielkanoc w Bieszczadach. Miejscowość położona jest wzdłuż wąskiej drogi biegnącej ze Smolnika nad Sanem do Berehów Górnych. Szosa ta wije się malowniczo wzdłuż meandrującego w dolinie potoku i pokonawszy wąską i głęboką dolinę oddzielającą Połoninę Caryńską od Wetlińskiej łączy się z tzw. „wielką pętlą bieszczadzką”. Naszym skromnym zdaniem okolice Dwernika i leżącego nieopodal Nasicznego to prawdziwa kwintesencja Bieszczadów.

Tereny te wydają się zamknięte w tutejszej wąskiej dolinie i odcięte od świata zewnętrznego. Czas na pozór się tutaj zatrzymał – przy drodze mijamy liczne drewniane chaty, na podwórkach dostrzeżemy kaczki i kury, domostw pilnują psy. Wczesną wiosną przydrożne rowy pełne są jaskrawożółtych kaczeńców, okolicę zaś spowija często gęsta mgła. Latem toniemy tu w gęstwinie wysokich traw i kwiatów. Jesienią okoliczne wzgórza zdają się płonąć setkami barw zawdzięczanym liściom drzew. Zima to wszechobecna biel i odcinające się od niej niemal sinoniebieskie potoki skute lodem. Naprawdę trudno powiedzieć, która pora roku jest najlepsza na odwiedziny w tej okolicy.

Dwernik to także wymarzone miejsce na spędzenie urlopy w gospodarstwie agroturystycznym z dala od zgiełku i hałasu większych miejscowości. Tutejszy brak sklepów czy restauracji wynagrodzi nam niezwykły, namacalny wręcz kontakt z dziką przyrodą, cisza, spokój, niezwykła aura i atmosfera tego miejsca. W to miejsce jedzie się tylko raz, a potem już zawsze się tu wraca…

Terka

Terka przypomina nam w pewien sposób wspomniany wyżej Dwernik. Również i w te okolice zapuszczamy się właściwie za każdym razem gdy jesteśmy w Bieszczadach. Do Terki lubimy jeździć od strony Dołżycy – to tu z „wielkiej pętli” skręcamy w wąską i niepozorną asfaltową drogę wbijającą się niczym klin pomiędzy zbocza gór. Meandruje ona malowniczo wraz z płynącym obok potokiem i prowadzi nas wgłąb jednego z najbardziej malowniczych zakątków tych gór. Szosa wije się wśród wzgórz, pokonuje kilka mostków i mija wloty do dwóch bieszczadzkich dolin, w których drzemią relikty dawnych bojkowskich wsi – Zawoju i Łopienki.

Zbliżając się do Terki droga pokonuje wydatne wzniesienie i kilka serpentyn. To tu mijamy kultową Kapliczkę Szczęśliwego Powrotu aby po chwili wjechać do swego rodzaju niecki terenowej, której wypłaszczone dno zajmuje właśnie Terka. W centrum wsi znajdziemy jeden jedyny sklep przywodzący na myśl czasu głębokiego PRL. Po przeciwnej stronie ulicy usytuowana jest dzwonnica dawnej cerkwi. Do niedawna cały teren cerkwiska wraz z przylegającym do niego cmentarzem porastała piękna korona sędziwych drzew. W niezrozumiałych okolicznościach zostały one jednak wycięte na mocy decyzji lokalnych władz co zabrało temu miejscu wiele uroku.

Skoro oprócz sklepu i miejsca po cerkwi nie znajdziemy tu zbyt wiele nasuwa się pytanie o to co robić w tych ustronnych okolicach? Dla nas samych Terka jest kolejną kwintesencją Bieszczadzkiej wsi, czystego powietrza, kontaktu z przyrodą, poczucia całkowitego odcięcia od świata, ciszy i spokoju. Kto planując Wielkanoc w Bieszczadach poszukuje takiego właśnie miejsca ten zakocha się z miejsca w Terce. Tutejsza okolica, długie spacery, wędrówki na tereny dawnych wsi rozsianych w okolicy naprawdę potrafią uleczyć wewnętrznie, wyciszyć nas i dać siłę na przyszłość.

Lutowiska

Lutowiska to niewielka miejscowość leżąca przy „wielkiej pętli bieszczadzkiej” nieopodal granicy polsko-ukraińskiej, na którą możemy się natknąć na mapie planując Wielkanoc w Bieszczadach. Góruje nad nią wysoka wieża tutejszego kościoła. W centrum znajdziemy parę sklepów, restaurację oraz dużą szkołę. Oprócz tego na zboczach okolicznych wzgórz usadowiły się wygodnie nieliczne domostwa oraz miejsca noclegowe. Słowem, na pierwszy rzut oka trudno o tym miejscu powiedzieć coś bardziej konkretnego. Wydaje się, że jest to po prostu kolejna nikomu nieznana miejscowość na krańcach naszego kraju.

Z tego błędu wyprowadzić nas może dopiero lektura jednej z książek o bieszczadzkiej historii lub rozmowa z kimś zamieszkującym Lutowiska. Okazuje się bowiem, że ta niepozorna dziś osada posiada niezwykle bogatą i dobrze udokumentowaną historię sięgającą wiele wieków wstecz. To właśnie tutaj odbywały się przed laty słynny w całej Europie środkowo-wschodniej targi bydła, na których zamieszkujący Lutowiska żydowscy handlarze kupowali woły hodowane przez rusińskich rdzennych bieszczadzkich górali. Miasteczko to było wówczas bardzo ważnym miejscem spotkań przedstawicieli wielu narodowości i klas społecznych, a tutejsze jarmarki były wydarzeniami odmierzającymi odwieczny rytm pracy i pór roku.

Do dzisiejszych czasów przetrwało niewiele śladów dawnej świetności Lutowisk. W centrum odnajdziemy ruiny murowanej cerkwi spalonej w trakcie II wojny światowej, przy dawnym cmentarzu w centrum zauważalne jest nadal miejsce po cerkwi. Absolutnym hitem Lutowisk i chyba jednym z najbardziej niezwykłych zabytków będących niemym świadkiem bieszczadzkiej historii jest jednak dawny żydowski cmentarz znajdujący się na wzgórzu za szkołą. Miejsce to posiada niepowtarzalny, trudny do odnalezienia gdziekolwiek indziej charakter i klimat.

Cmentarz leży na otoczonym modrzewiami wzgórzu, z którego rozciąga się obszerny widok na okolicę. Według różnych szacunków znajduje się na nim ok. 2000 żydowskich nagrobków. Z uwagi na zapomnienie i zaniedbywanie tego miejsca przez całe dziesięciolecia duża ich część leży dziś na ziemi, bądź jest nawet przykryta rosnącymi tu trawami. Wiele z płyt nagrobnych to istne dzieła sztuki. Duża ich część posiada misternie wyrzeźbione symbole wskazujące na zajęcie danego zmarłego za życia, czy jego status społeczny.

Miejsce to jest niezwykłym unaocznieniem tego co człowiek potrafi zrobić człowiekowi. Pokazuje ono jasno jak potworne rzeczy działy się na świecie zaledwie parę dekad temu. Mówi o tym jak można próbować unicestwić ludzi, ich historię i pamięć o nich. Stojąc dziś w tym miejscu na przykład późną jesienią gdy otaczające cmentarz modrzewie wydają się płonąć niczym żywy ogień nie pozostaje nam nic innego jak zapłakać nad ludzkim losem…

Czy warto spędzić Wielkanoc w Bieszczadach?

Jak widzimy Wielkanoc w Bieszczadach, podobnie zresztą jak inne pory roku, dają nam wiele ciekawych możliwości spędzenia wolnego czasu. Niezależenie od tego czy wybieramy się na znane bieszczadzkie szlaki (Wetlina), te mniej uczęszczane (Cisna), szukamy agroturystyki na przysłowiowym „końcu świata” (Dwernik, Terka), czy pragniemy zachwycać się nostalgiczną bieszczadzką historią (Lutowiska) te góry zawsze mają nam coś do zaoferowania. Te wszystkie bieszczadzkie atrakcje w połączeniu z niezwykłą wiosenną aurą tych stron sprawią, że na Wielkanoc będziemy wracać tu co roku.

5 Porad Jak Wybrać Pensjonat w Bieszczadach

Pytanie o to jak wybrać pensjonat w Bieszczadach jest jednym z najczęściej się powtarzających, szczególnie przed początkiem każdego sezonu urlopowego. Nie ma w tym nic dziwnego – nie ma przecież chyba nic lepszego niż wypełnione spokojem i odpoczynkiem dni spędzone w bieszczadzkim zaciszu… Poranki z kawą na tarasie, dni spędzone na spacerach i wycieczkach, wieczory przy kominku z grzańcem w ręku… To właśnie za to kochamy nasz ulubiony pensjonat w Bieszczadach.

Bieszczady z roku na rok cieszą się rosnącą popularnością. Latem bieszczadzkie szlaki są już niemalże podobnie oblegane jak te znane z Tatr. Nie brakuje też turystów przybywających w te strony wiosną, jesienią czy zimą. Wybór miejsca noclegowego na nasz wymarzony wypad w góry staje się nieraz nie lada problemem. W sezonie trudno o wolne kwatery, ich wybór w niektórych miejscowościach jest nadal niewielki, a warunki pozostawiają wiele do życzenia. O tym jak zatem sprostać temu zadaniu i jak znaleźć idealny pensjonat w Bieszczadach piszemy poniżej w punktach kilku praktycznych porad!

#1 Położenie

Przeglądając pobieżnie przeróżne strony internetowe możemy odnieść wrażenie, że nasz wymarzony pensjonat w Bieszczadach niemalże znajdzie się sam. Jednak po dłuższej chwili spędzonej nad wydawałoby się niezliczonymi ofertami okazuje się, że może nie pójść jednak aż tak łatwo.

Pierwszy problem, z jakim musimy się uporać, to odsianie ofert pensjonatów, które de facto nie są położone w Bieszczadach. Posiadanie miejsca noclegowego w coraz bardziej popularnych Bieszczadach jest bowiem intratnym biznesem i marzeniem niejednego przedsiębiorcy. Z tego właśnie względu nie będzie niczym dziwnym odnalezienie pośród ofert miejsc noclegowych leżących pod Sanokiem, w głębi Beskidu Niskiego czy nawet pod Przemyślem. Bardzo często znajdziemy niestety takie właśnie „kwiatki” opatrzone podpisem „pensjonat w sercu Bieszczadów”, „z widokiem na połoniny” itp.

Nie pozostaje zatem nam nic innego jak wziąć do ręki mapę Bieszczadów i zastanowić się w jakiej konkretnej miejscowości chcemy nocować. Będziemy musieli zaznajomić się choć odrobinę z topografią tych pięknych gór i zastanowić się na jakie szlaki będziemy chcieli się udać w trakcie naszego pobytu oraz jakie atrakcje odwiedzić. To od nich uzależnimy w pierwszej kolejności wybór pensjonatu.

#2 Wygody

Pensjonat w Bieszczadach to nasze prywatne zacisze, miejsce wyciszenia, powrotu do równowagi wewnętrzne i odpoczynku. Aby móc zatem cieszyć się w pełni naszym bieszczadzkim wypadem musimy upewnić się, że nasze wybrane miejsce noclegowe posiada wszystkie zwyczajowe wygody. Zdarza się niestety dość często, że już nawet pobieżne przejrzenie danej oferty wykazuje pewne braki – pensjonat może nie posiadać kuchni, czy miejsca na zaparkowanie samochodu.

Bywa tak, że łazienka jest dzielona z innymi mieszkańcami, pomieszczenia są ciemne i prezentują niski standard itp. Do budynku może nie być dogodnego dojazdu, szczególnie zimą, gdy bieszczadzkie szlaki są zasypane przez metrowe zaspy śniegu, może znajdować się on w przysłowiowym „polu”, z dala od sklepów czy restauracji. Słowem, nie możemy sobie pozwolić na rezerwowanie pierwszej lepszej oferty bez dogłębnego zapoznania się z nią!

#3 Dodatki

Pensjonat w Bieszczadach to także miejsce, w które często jeździmy z dziećmi, czy wręcz z niemowlakiem, niejednokrotnie także z naszym ukochanym czworonogiem. Z tego właśnie względu musimy upewnić się, że nasze miejsce noclegowe jest wyposażone w odpowiednie dodatki, udogodnienia czy wręcz atrakcje.

Jeśli podróżujemy z dziećmi warto sprawdzić, czy pensjonat posiada plac zabaw, piaskownice itp. Niejednokrotnie w ofercie możemy znaleźć staw, sztuczny strumyk umilające nam pobyt, czy stadninę. W budynku znajdziemy często saunę czy jacuzzi. Dobrze przyjrzeć się temu zawczasu aby po przyjeździe nie być zaskoczonym, że w obiekcie nie mamy do dyspozycji nic więcej poza naszym pokojem.

Jeśli podróżujemy z naszym czworonożnym pupilem to dowiedzmy się czy pensjonat w ogóle je akceptuje, czy nie ma w nim innych zwierząt oraz czy dla naszego czworonoga przewidziane są jakieś udogodnienia. Może nim być np. zwyczajna łąką, po której zwierze może swobodnie pobiegać albo przebiegające nieopodal ścieżki spacerowe.

#4 Atrakcje

Bieszczady odwiedzamy z przeróżnych powodów. Oczywiście na pierwszym miejscu stoją górskie wędrówki. Niektórzy jednak przybywają w te strony aby poznawać wspaniałą bieszczadzką historię i poszukiwać jej śladów. Jeszcze inni zaś stawiają na odwiedzanie bieszczadzkich atrakcji. Niezależnie co nas tu sprowadza nasz pensjonat w Bieszczadach musi stanowić wygodną bazę wypadową dostosowaną do naszych celów.

Po raz kolejny zatem nie obędziemy się bez mapy. Jeśli interesuje nas wygodny i szybki dostęp do górskich szlaków to wybierzemy zapewne obszar Bieszczadów Wysokich. Jeśli chcemy np. zwiedzać bieszczadzkie cerkwie to skupimy się na okolicach Komańczy. Jeśli marzymy o pluskaniu się w wodzie w otoczeniu zielonych wzgórz to z kolei Solina i jej okolice będą dla nas najbardziej interesujące. W każdym z powyższych przypadków nie chcemy przecież zorientować się na miejscu, że do interesujących nas obszarów Bieszczadów mamy parę ładnych kilometrów i nie za bardzo wiemy jak w te miejsca dotrzeć.

#5 Ceny

Co roku w Bieszczady ściągają coraz to większe rzesze turystów. Tendencja ta w oczywisty sposób winduje ceny do absurdalnych poziomów, znanych z bardzo popularnych kurortów. Podobnie również pensjonat w Bieszczadach może okazać się bardzo kosztowny jeśli trafimy na właściciela pragnącego wykorzystać niewiedzę turystów. Jest to szczególnie widoczne w okresie letnim oraz świąt Bożego Narodzenia czy sylwestra.

Wybierając zatem nasze wymarzone miejsce noclegowe musimy zatem mieć się na baczności i porównywać różne dostępne oferty. Przy odrobinie wysiłku nawet w okresie największego ruchy turystycznego, czy w szczycie sezony letniego znajdziemy niejedno tanie i spełniające wszelkie nasze wymagania miejsce, do którego z chęcią będziemy wracać w przyszłości. To właśnie takie posiadanie zaprzyjaźnionego gospodarza, który zawsze przyjmie nas z otwartymi rękami i po promocyjnej cenie z uwagi na długa znajomość jest chyba najlepszym rozwiązaniem.

Jak wybrać pensjonat w Bieszczadach?

Wybór pensjonatu w Bieszczadach jest ważnym etapem planowania naszego wypadu w góry. Jak widzimy w powyższym poradniku jest to zadanie dość proste i intuicyjne. Wymaga od nas de facto jedynie odrobiny poświęcenia, czasu i uwagi. Warto chwilę pochylić się nad tym zadaniem aby później móc w pełni cieszyć się udanym pobytem w tych najpiękniejszych z gór. Mamy nadzieję, że nasz artykuł okaże pomocny w podejmowaniu właściwych decyzji!

Wiosna w Bieszczadach – 5 Pomysłów na Długi Weekend

Wiosna w Bieszczadach jest przez wielu uważana za najpiękniejszą porę roku i najlepszy moment na odwiedziny w tych niezwykłych stronach. To właśnie wtedy tutejsze doliny pokrywa świeża zieleń młodziutkich pączków drzew i krzewów nieśmiało wyglądających pierwszych mocniejszych promieni światła po długiej i mroźnej zimie, zbocza wzniesień obsypuje biel kwiatów tarniny, a wysoko na połoninach panuje jeszcze martwota typowa dla chłodniejszych pór roku. Wiosna w Bieszczadach to także niesamowita, bajkowa wręcz aura. Doliny spowija gęsta mgła, często pada tu gęsty deszcz, a dni bywają ponure i pełne tajemniczego, posępnego uroku. Co zatem robić tu o tej porze roku, kiedy to pogoda de facto często nie jest najlepsza? Czy warto wybrać się w te strony, co zobaczyć i jak spędzać tu czas? O tym wszystkim piszemy poniżej! Mamy nadzieję, że te parę pomysłów przyda się Wam wiosną w Bieszczadach, chociażby w trakcie długiego weekendu!

Smolnik nad Sanem

Smolnik nad Sanem, a w szczególności znajdująca się tam przepiękna bojkowska cerkiew to jedno z tych magicznych miejsc w Bieszczadach, które nigdy się nie nudzą i do których niestrudzenie wracamy za każdym razem gdy jesteśmy w tych stronach. Przed okresem wysiedleń rdzennej ludności rusińskiej znajdowała się tu tętniąca życiem wieś, której centrum stanowiła zachowana do dzisiaj cerkiew. Świątynia przetrwała okres historycznej zawieruchy niemal w cudowny sposób i po dziś dzień jest jednym z ostatnich i nielicznych ocalałych niemych świadków dziejów tych ziem. Jest to przy tym jedyna w Polsce cerkiew tzw. archaicznego stylu bojkowskiego. Została ona także wpisana na listę zabytków UNESCO.

Miejsce to przyciąga jak magnes. Świątynia stoi na niewielkim wzniesieniu górującym nad przebiegającą nieopodal szosą, jest z niej zresztą dobrze widoczna. Otacza ją wieniec sędziwych drzew oraz pozostałości dawnego cmentarza z kilkoma wiekowymi nagrobkami. Spod cerkwi roztacza się wspaniały widok na okolicę. Sami uwielbiamy przybywać tu szczególnie właśnie wiosną o zachodzie słońca, kiedy to jego ostatnie promienie przeszywają pełne wilgoci powietrze i kładą się miękko na okolicznych wzniesieniach, na których do dziś rysują się lekko ślady dawnych pól uprawnych wysiedlonej wsi. Towarzyszy nam tu zawsze bardzo silny zapach wiekowego drewna, z którego skonstruowana została cerkiew. Gdy siedzimy przed nią na niewielkiej drewnianej ławeczce przed jej wejściem znikąd pojawia się mieszkający tu czarno-biały kot. Śmiejemy się zawsze, że to pewnie jakiś dobry duch opiekujący się tym miejscem…

Krywe i Tworylne

Krywe

Krywe i Tworylne to kolejne dwie nieistniejące wsie, które opiszemy razem z uwagi na fakt, że położone były obok siebie. Ich puste dziś tereny rozciągają się wzdłuż brzegów Sanu meandrującego malowniczo u południowych podnóży Otrytu. Wsie te wraz z przyległymi do nich przysiółkami były niezwykle ludne, znajdowały się tu dziesiątki wiejskich chat, dwory, cerkwie i inne zabudowania. Dziś niepodzielnie króluje tu przyroda i tylko nieliczne zachowane ślady świadczą o dawnej obecności ludzi na tym przysłowiowym „końcu świata”, do którego dostać się można jedynie pieszo po dość forsownym i długim marszu.

Do Krywego najłatwiej dostać się od strony Zatwarnicy. W przypadku wyboru tego wariantu dość znaczną część drogi możemy przebyć przy tym samochodem. Wchodząc na tereny dawnej wsi będziemy musieli de facto zejść nieco w dół do swego rodzaju niecki, w której królowało niegdyś Krywe. Domostwa usadowiły się wygodnie wzdłuż przepływającego przez nieckę potoku. Nad wsią królowało zaś wydatne wzniesienie, na szczycie którego znajdowała się piękna murowana cerkiew. To właśnie ona jako jeden z nielicznych śladów dawnej ludzkiej osady w tym miejscu przetrwała do naszych czasów w stosunkowo dobrym stanie. Malownicza ruina świątyni otoczona wiekowymi drzewami nadal zdobi majestatycznie wzgórze dominujące nad otoczeniem. W jej sąsiedztwie znajdziemy także dzwonnicę oraz dawny bojkowski cmentarz.

Jest to jedno z tych miejsc, w których nasza wyobraźnia działa na zwiększonych obrotach. W naturalny sposób na myśl cisną nam się tutaj obrazy tego, jak kiedyś musiało tu wyglądać życie. Wyobrażamy sobie zatem na przykład mieszkańców wsi podchodzących w zimowy, mroźny wieczór po stromych zboczach wzniesienia do cerkwi ze swoich chat aby później tłoczyć się we wnętrzu niewielkiej cerkwi przy bladym świetle świec i wznosić modły. Oczami wyobraźni widzimy twarze mieszkańców tych stron, próbujemy sobie uzmysłowić o czym musieli myśleć, czym żyć, o czym marzyć… Ciarki na plecach gwarantowane!

Tworylne

Tworylne to wieś leżąca nieopodal Krywego, oddzielona od niego niewielkim przysiółkiem o nazwie Tworylczyk. Właściwie trudno jednoznacznie powiedzieć, która z tych dwóch wsi – Krywe czy Tworylne – jest dziś miejscem bardziej niesamowitym, pełnym tajemnic i działającym na naszą wyobraźnię. Po Tworylnym zostało do dzisiaj chyba jeszcze mniej śladów niż po Krywym. Dodatkowo w Tworylnym, w odróżnieniu od Krywego, nie znajdziemy dziś żadnych zamieszkanych zabudowań. Swoje rządy sprawuje tu przyroda. Centrum dawnej wsi zajmuje pokaźne rozlewisko spowodowane przez urzędujące tu bobry. Nie będzie także niczym nadzwyczajnym spotkanie tu stada żubrów czy niedźwiedzia. W gęstwinie krzewów i drzew odnajdziemy za to wiele śladów dawnego układu osady.

Chyba największe wrażenie robi cmentarz ukryty w kępie drzew i poplątanych krzewów – jego odnalezienie za pierwszym razem jest nie lada wyzwaniem. Nieopodal cmentarza rysuje się wyraźnie dawna aleja dworska prowadząca do miejsca, w którym znajdowała się niegdyś cerkiew oraz dwór. Uważne oko odnajdzie w okolicy wiele śladów po tych budowlach. Po drugiej stronie rozlewiska wśród wysokich traw dostrzeżemy ruiny zabudowań dworskich oraz piękną, dawną aleję dworską wysadzaną lipami. Podobnie jak w Krywym, także i tutaj, nie sposób nie zapytać o to jak kiedyś musiało wyglądać tu życie i dlaczego historia upomniała się o los ludzi zamieszkujących te tak odległe strony.

Dwernik Kamień

Dwernik Kamień to kolejna propozycja na naszej liście ciekawych możliwości jakie oferuje nam wiosna w Bieszczadach. O ile wcześniejsze punkty odnosiły się przede wszystkim do niezwykle bogatej i ciekawej bieszczadzkiej historii, która jest w centrum naszych osobistych głównych zainteresowań, o tyle kolejne będą mówiły więcej o bieszczadzkich szlakach i górskich wędrówkach. To przecież one w znacznej mierze przyciągają tu co roku tłumy turystów. No właśnie, tłumy…

Bieszczady cieszą się rosnącą z roku na rok popularnością co sprawia, że tutejsze szlaki stają się coraz bardziej zatłoczone. W szczycie sezonu letniego coraz trudniej jest w związku z tym o znalezienie ustronnego, wolnego od innych turystów miejsca. I tu właśnie z pomocą przychodzi nam Dwernik Kamień. Szczyt ten nie jest jeszcze tak bardzo oblegany jak np. połoniny, jego zdobycie jest stosunkowo proste, a nie wiedzieć czemu mało znany widok ze szczytu przyprawia o zawrót głowy. Każdy kto kocha dziewiczą przyrodę i niczym niezmącony spokój zakocha się w ścieżce historyczno-przyrodniczej biegnącej na szczyt Dwernika. Jej ciekawym urozmaiceniem będzie możliwość podziwiania pozostałości okopów z czasu I wojny światowej, które jak wiele innych śladów bieszczadzkiej historii skłaniają do refleksji i zadumy nad bezsensownym rozlewem krwi w przeszłości w tych przepięknych stronach.

Chatka Puchatka

Jeśli tematem naszego artykułu jest wiosna w Bieszczadach to nie może w nim oczywiście zabraknąć Chatki Puchatka, czyli kultowego już schroniska położonego na Połoninie Wetlińskiej. Miejsce to, choć często zatłoczone, jest jednym z tych, które koniecznie należy „odhaczyć” chociaż raz w życiu będą w Bieszczadach. Posiada ono niepowtarzalny klimat i zawiera w sobie ogromną porcję powojennej bieszczadzkiej historii. Spod stóp schroniska roztacza się wspaniały widok właściwie we wszystkich kierunkach. Doskonałym pomysłem będzie spędzenie tutaj nocy, obserwowanie wschodów i zachodów słońca. Wiosną w Chatce panuje przy tym mniejszy tłok niż latem, a co za tym idzie to właśnie ta pora roku może się okazać najlepsza na odwiedzenie tego magicznego miejsca.

Tarnica

Wiosna w Bieszczadach to nie tylko możliwość zwiedzania historycznych miejsc, czy odwiedziny w górskich schroniskach, to także początek sezonu wysokogórskich wycieczek. A jeśli o nich mowa to nie możemy pominąć Tarnicy – królowej Bieszczadów. Szczyt ten możemy zdobyć na kilka sposobów, przy czym szlakiem najpopularniejszym, chociaż nie koniecznie łatwym, jest chyba ten z Wołosatego. Tarnica jest najwyższym szczytem polskich Bieszczadów, należy także do korony Polski, a co za tym idzie każdy szanujący się, poważny turysta powinien go zdobyć choć raz w życiu. Tarnica oferuje wspaniały widok na otaczające je masywy i daleki wgląd w Karpaty ukraińskie. Szczyt, podobnie jak Chatka Puchatka, wiosną nie jest tak oblegany przy tym jak latem.

Wiosna w Bieszczadach jest super!

Wszystko co piszemy powyżej ma na celu przekonanie Cię, że wiosna w Bieszczadach jest super! Warto przy tym zaznaczyć, że ta pora roku oferuje nam kilka swoich obliczy. Czym innym będzie bowiem przybycie w Bieszczady wczesnym przedwiośniem gdy w górach zalegają jeszcze ostatnie śniegi, czym innym okres marca-kwietnia pełny mgieł i częstych opadów deszczy, a jeszcze czym innym np. w tytułowy długi weekend majowy, kiedy to pogoda będzie już bardziej przypominała lato. To właśnie okres długiego weekendu wydaje się doskonałym pomysłem na wypad w te najpiękniejsze z gór. Możemy wówczas cieszyć się już bardzo sprzyjającą aurą, szlaki nie są jeszcze tak bardzo zatłoczone i łatwiej tu o nocleg niż w okresie letnim. Nasz krótki artykuł oczywiście nie wyczerpuje wszystkich możliwości co do tego, co warto zobaczyć czy robić w Bieszczadach wiosną, ale mamy nadzieję, że okaże się pomocny przy planowaniu wiosennego wypadu w góry. My sami już też taki planujemy – do zobaczenia na szlaku!

5 Zasad Jak Dbać o Bezpieczeństwo w Bieszczadach

Pytania o bezpieczeństwo w Bieszczadach wracają co roku jak bumerang w okresie zimowym gdy góry pokrywa gruby, trudny do przebycia śnieg ale stosunkowo często zdarzają się także nieraz latem. Po części wynika to zapewne z faktu, że Bieszczady nadal uważane są za bardzo odległą, dziką i tajemniczą krainę. O ile turyści wiedzą mniej więcej czego się spodziewać np. w znanych niemal wszystkim Tatrach, o tyle Bieszczady jawią się im jako miejsce zupełnie, nowe, nieznane i nieraz pełne niebezpieczeństw. Wrażenie takie mogą dodatkowo podsycać, często wyrwane z kontekstu, medialne doniesienia o bieszczadzkich niedźwiedziach, żmijach i innych rzekomo czyhających tu na przyjezdnych niebezpieczeństwach. Z drugiej strony obawy o nasze bezpieczeństwo w Bieszczadach w okresie zimowym kiedy to tutejsza aura bywa nieprzewidywalna, a klimat bardzo surowy wydają się bardzo uzasadnione. Spróbujmy zatem przyjrzeć się wspólnie temu problemowi i pokusić o parę porad.

#1 Przygotowania

Chyba każdy z nas zna widok Pań wchodzących tuż przed burzą latem na Tarnicę w kozaczkach i futrach, grup studentów w klapkach szturmujących połoniny, czy piechurów przemierzających wielokilometrowe szlaki bez plecaków, kurtek czy prowiantu. Naprawdę trudno zrozumieć co powoduje ludźmi postępującymi w ten sposób. Czy wydaje im się, że górska wycieczka to zwykła przechadzka niczym po deptaku? Czy nigdy nie byli w górach? Czy nie mają pojęcia co robią? Trudno powiedzieć, jedno jest pewne: nie ma to nic wspólnego z jakimikolwiek przygotowaniami. Tymczasem jeśli chcemy zadbać odpowiednio o nasze bezpieczeństwo w Bieszczadach musimy poświęcić chociaż chwilę na przygotowanie naszej wyprawy w góry. Niezależnie od tego, czy lubimy ten element naszych wyjazdów, czy nie, musimy zaplanować parę podstawowych rzeczy. Wyjazd w góry nie może bowiem odbyć się bez przygotowań!

Jak się zatem do tych przygotowań zabrać? Nieco inaczej sprawa będzie się przedstawiała w szczycie sezonu wakacyjnego, a także wiosną i jesienią, a zupełnie inaczej zimą. Latem, gdy w Bieszczadach króluje słoneczna pogoda z jedynie przelotnymi opadami czy burzami, wszystko czego nam trzeba to wybranie dogodnego dla nas górskiego szlaku, zaopatrzenie się w mapę, ubranie przeciwdeszczowe i lekki prowiant na drogę. Podobnie będzie wyglądało nasze przygotowanie wiosną czy jesienią. Zimą jednak warunki w górach robią się skokowo o wiele trudniejsze. Przebycie tego samego fragmentu górskiej ścieżki może nam zabrać dwa razy więcej czasu niż latem, a co za tym idzie również i dystans, który pokonamy będzie dwa razy mniejszy. Musimy także pamiętać o tym, że dzień kończy się o wiele wcześniej, a na szlaku towarzyszyć nam będzie dokuczliwe zimno. Słowem, zimą musimy do naszych przygotowań przyłożyć się o wiele lepiej niż o innych porach roku. Zobaczmy zatem jak!

#2 Ubiór + akcesoria

Powiedzieliśmy już parę słów o ubiorze na wiosnę, lato, czy jesień. W tym okresie roku musimy zadbać o posiadanie porządnych, górskich butów za kostkę (żadnych japonek, ani balerinek!) i nieprzemakalnej odzieży na wypadek deszczu. Do obowiązkowego, chociażby niewielkiego plecaka, zabieramy coś „na ząb” na drogę i dużą ilość napojów (spalone słońcem połoniny jak nic innego przysparzają turystę o pragnienie). I tutaj właściwie cała filozofia się kończy. Sprawy mają się zgoła inaczej jeśli chcemy zadbać o nasze bezpieczeństwo w Bieszczadach zimą.

Wbrew pozorom bowiem, Bieszczady w okresie zimowym stają się dość trudnymi górami. Dzieje się tak ze względu na częste i niezwykle obfite opady śniegu w tych stronach. Po kilkudniowej zadymce nie będzie niczym nadzwyczajnym jeśli w drodze na bieszczadzkie szczyty będziemy najpierw brodzić po kolana w śniegu w lesie, a po wyjściu z niego na połoninę okaże się, że tutaj biały puch sięga nam do pasa. Nieodzowne wówczas mogą się okazać rakiety śnieżne, a na pewno zawsze bardzo pomocne będą raki.

Zaskoczeniem nie będą również nagłe zmiany i załamania pogody powodujące nagłe przejście od pełnego słońca do śnieżnej burzy. Typowe są także znaczące zmiany temperatury. To właśnie one nastręczają nam bardzo często poważnych problemów jako, że wpływają na to jak powinniśmy się ubrać. Zimą okazuje się, że jednym z głównych problemów jest to, aby się w górach nie przegrzać i nie przepocić. Często przy niskich, zmieniających się temperaturach jest to dość trudne do osiągnięcia.

Sami polecamy następujący zestaw ubrań na zimę. Obowiązkowa będzie ciepła, wełniana bielizna termiczna. Na nią zakładamy goretexowe, zimowe spodnie trekkingowe, a na górę bezpośrednio cienką puchową kurtkę. Taki zestaw chroni nas przed zimnem i zapobiega przegrzaniu przy niewielkim mrozie. W razie większego spadku temperatury pod puchową kurtkę zakładamy cieńszy, bądź grubszy polar. Jeśli na połoninie dodatkowo zaskoczy nas mocny wiatr, wówczas na polar i puchową kurtkę zakładamy dodatkowo kurtkę z membraną – taki zestaw sprawia, że jesteśmy „nie do ruszenia” przy nawet mocno ekstremalnych warunkach. Oczywistym uzupełnieniem będą rękawiczki oraz czapka lub kominiarka. Zimą na połoninach bardzo dobrze sprawdzają się także narciarskie gogle.

Z dodatkowych akcesoriów wiosną, latem i jesienią zabieramy ze sobą kijki trekkingowe z gumową stopką. Zimą pozbywamy się stopki, a w zamian zaopatrujemy w duże, śnieżne talerzyki. Konieczne będzie także skrócenie kijków – brodząc w śniegu po kolana będziemy wbijać je znacznie wyżej niż latem, kiedy to jedynie opieramy się nimi o o podłoże. Zimą do akcesoriów niezwykle ułatwiających wędrówki należą wspomniane już raki oraz ewentualnie rakiety. Jeśli chodzi o raki to sami polecamy normalne, duże, taternickie raki, a nie popularne w ostatnim czasie „raczki”. W naszym odczuciu „raczki” są dobre na przechadzkę po oblodzonej ścieżce w dolinie, w górach natomiast gdzie przyjdzie nam się zmagać z mocno nachylonymi i zaśnieżonymi szlakami najlepsze są raki o dużych kolcach (nie ma przy tym znaczenia, czy będą to raki paskowe, koszykowe, półautomatyczne czy automatyczne). Rakiety zaś przydadzą się nam najbardziej w szczytowych partiach szlaków, w których bez nich niejednokrotnie co parę kroków będziemy się zapadać po uda w miękkim puchu.

#3 Nawigacja

Temat nawigacji w górach budzi nieraz wiele dyskusji i emocji jako, że turystyczni puryści uważają, iż do poruszania się po górskich szlakach wystarczy jedynie mapa i ewentualnie kompas, a kto nie zna podstawowych zasad nawigacji, ten w ogóle nie powinien wyruszać w góry. O ile takie podejście wydaje się uzasadnione wiosną, latem, czy jesienią kiedy to faktycznie w większości przypadków trudno sobie wyobrazić zgubienie dobrze oznakowanego szlaku, o tyle zimą sprawa przedstawia się diametralnie inaczej. Gdy góry pokryje gęsty, głęboki puch ukrywający wszelkie elementy terenu pozwalające na orientację może okazać się, że miejsce, które znamy doskonale z lata będzie dla nas całkowicie obce. Z doświadczenie wiemy, że nieraz przejście dosłownie 300 metrów w śniegu może wystarczyć aby przypadkowo zejść ze szlaku i się zgubić.

Z tego właśnie względu dbając o bezpieczeństwo w Bieszczadach zimą nie wyruszamy w góry bez dobrej nawigacji GPS. Ważne przy tym aby było to urządzenie z możliwością wgrania mapy, która pozwala na dokładną orientację w terenie oraz aby posiadało elektroniczny kompas działający niezależnie od tego, czy jesteśmy w ruchu, czy nie. Latem GPS zabieramy ze sobą głównie w celu zanotowania „śladu” naszej wycieczki i do zarchiwizowania jej statystyk. Urządzenie to, po wcześniejszym przygotowaniu trasy w komputerze, w ciekawy sposób pozwala także mierzyć odległość i pozostały czas do końca wycieczki czy jej punktów pośrednich. Na bieżąca korzystamy przy tym raczej wyłącznie z tradycyjnej mapy, a kompas zabieramy ze sobą na wypadek sytuacji awaryjnej.

#4 Prowiant

O prowiancie wspomnieliśmy już kilka słów wyżej. Tutaj znów poza okresem zimowym obowiązuje duża dowolność i właściwie jedyne o czym musimy pamiętać to zabranie dużej ilości płynów. Zimą natomiast do tematu musimy podejść nieco bardziej metodycznie. Sami zabieramy ze sobą zwykle po ok 1,5 litra napoju izotonicznego na podejście, wodę oraz herbatę w termosie na fragment szczytowy. W plecaku nie może zabraknąć kanapek, czy bananów oraz obowiązkowego źródła energii w postaci czekolady czy batonów energetycznych. Wszystko to w teorii może się wydawać błahostką i zbyteczną nadgorliwością. Kto jednak został zaskoczony w górach przez śnieżną zadymkę czy lodowaty wiatr, ten na przyszłość z pewnością będzie pamiętał jak ważny jest w górach właściwy bilans energetyczny.

#5 Komunikacja

Ostatnio z punktów na naszej liście będącej odpowiedzią na pytanie o to jak dbać o bezpieczeństwo w Bieszczadach to komunikacja. Jest to kolejny z punktów wydawałoby się oczywistych, jednak czy nie jest oczywistym, że w góry nie należy wybierać się w klapkach albo kozakach? Jest! A czy ludzie chodzą tak w góry? Oczywiście, że tak! Czy historia zna przypadki, kiedy to zrozpaczona matka wzywała GOPR aby poszukiwał zaginionej córki, a tymczasem odpoczywała sobie ona spokojnie w schronisku zapomniawszy o włączeni telefonu? No jasne, że tak! Może zatem warto powiedzieć kilka słów o komunikacji, bez której wyruszanie w góry jest znaczącą lekkomyślnością.

Bieszczady, wbrew temu co się powszechnie uważa, to góry dość wymagające, obfitujące w długie szlaki i nagłe zmiany pogody. Wybierając się zatem nawet na pozornie krótką górską przechadzkę w środku lata obowiązkowo zabieramy ze sobą naładowany telefon komórkowy. Przed wyruszeniem dobrze jest zapisać sobie w kontaktach telefon do GOPR (601 100 300 lub 985). Jeszcze lepszym posunięciem będzie instalacja aplikacji Ratunek, która w niezwykle łatwy sposób umożliwia kontakt z ratownikami i odnalezienie poszkodowanego. W uzupełnieniu do nawigacji GPS, bądź w przypadku jej braku, dobrze zapoznać się z usługą geolokalizacji w naszym telefonie. Przed wyruszeniem w góry nie mniej ważnym będzie powiadomienie bliskich o planie naszej wycieczki.

Czy trudno dbać o Bezpieczeństwo w Bieszczadach?

Na zakończenie chcielibyśmy, niejako w formie podsumowania, odpowiedzieć na pytanie czy trudno jest zadbać o nasze bezpieczeństwo w Bieszczadach? Po wszystkim co zostało napisane powyżej można być może odnieść wrażenie, że jest to niełatwe zadanie – nic bardziej mylnego! Jedyne co próbujemy tutaj, jak i w innych naszych tekstach, przekazać to to, że odpowiednie zatroszczenie się o bezpieczeństwo w górach, podobnie jak wiele innych rzeczy, wymaga po prostu odpowiedniego przygotowania. Nie jest to ani trudne, ani nawet specjalnie czasochłonne. Wystarczy, że poświęcimy temu kilka chwil namysłu, a nasz wypad w góry choćbyśmy zostali w nich złapani przez paskudne warunki pogodowe zakończymy szczęśliwie i z wielkim uśmiechem na ustach!

5 Podpowiedzi Gdzie Jechać w Bieszczady Zimą

Pytanie o to gdzie jechać w Bieszczady zimą jest jednym z częściej pojawiających się wśród miłośników tych gór tuż po zakończeniu turystycznego sezonu letniego oraz jesiennego. Okres zimowy staję się zresztą wśród turystów z roku na rok coraz częściej ulubioną porą roku na wyprawę w Bieszczady. Ktokolwiek był o tej porze roku w tych niezwykłych górach będzie wiedział dlaczego tak się dzieje. To właśnie wtedy Bieszczady przedstawiają chyba najbardziej bajkową scenerię. To wówczas wędrując przez drzemiące pod śniegiem lasy oraz oblodzone połoniny możemy poczuć się jakbyśmy przebywali w bajkowej krainie lodu.

Latem w górach był chyba każdy z nas, ale zima to co innego… Wiele osób zastanawia się czy warto jechać w Bieszczady zimą, czy to bezpieczne i mądre oraz na jakie szlaki się wówczas wybrać? Na wszystkie te pytania próbowaliśmy udzielić niedawno odpowiedzi w naszych postach. Argumentowaliśmy, że zimowy wyjazd w Bieszczady to wspaniały pomysł i niezwykła przygoda o ile przygotujemy się odpowiednio do takiego wypadu. A skoro już zdecydowaliśmy się na ten krok to teraz warto odpowiedzieć na pytanie o to gdzie jechać w Bieszczady zimą. Zaczynajmy!

Wetlina

Opisu tego, gdzie jechać w Bieszczady zimą nie sposób nie zacząć od Wetliny. Miejscowość ta, również latem, pełni rolę tutejszego Zakopanego – jest centrum życia turystycznego, chociaż oczywiście nie jest tak duża i zatłoczona jak jej tatrzański odpowiednik. Swoją popularność Wetlina zawdzięcza niemal idealnemu położeniu pośród gór i w bezpośredniej bliskości do wejścia na najpiękniejsze bieszczadzkie szlaki. To właśnie również z tego samego względu polecamy tę miejscowość jako najlepszą dla tych, którzy planują zimowe wycieczki na Połoninę Caryńską, Wetlińską czy Rawki. Znajdziemy tu także sklepy, bary i restauracje – słowem wszystko, czego potrzebuje turysta.

Kalnica

Kalnica to maleńka wieś pełna miejsc noclegowych leżąca nieopodal Wetliny, na trasie pomiędzy nią, a kolejną większą bieszczadzką miejscowością – Cisną. Dlaczego wspominamy o niej mówiąc o tym gdzie jechać w Bieszczady zimą? Otóż to właśnie tu znajduje się położony najbardziej we wnętrzu gór wyciąg narciarski. To właśnie z uwagi na to, że Kalnica aspiruje do miana miejscowości odpowiadającej na potrzeby wszystkich kochających białe szaleństwo uważamy, że warto tutaj o niej wspomnieć. Dodatkowo miejscowość ta leży w bardzo dogodnym miejscu dla wszystkich pragnących zdobywać bieszczadzkie szczyty pokryte zimową szatą – wyruszymy stąd na Smerek lub na Okrąglik.

Muczne

Jeśli o Kalnicy powiedzieliśmy, że jest maleńką wsią to o Mucznem należałoby rzec, że jest to właściwie osada leśna. Ta miejscowość zagubiona gdzieś głęboko we wnętrzu tzw. bieszczadzkiego worka przez lata była kompletnie niedostępna dla turystów, a dotarcie w jej rejony było marzeniem niejednego śmiałka. Dziś dojedziemy tu wygodnie niedawno odnowioną asfaltową drogą, a nocleg znajdziemy w jednym z kilku dostępnych tu miejsc. Zastanawiając się gdzie jechać w Bieszczady zimą i myśląc o Mucznem należy zadać sobie także pytanie o to, co będziemy tu robić. Na tym całkowitym odludziu mamy do dyspozycji niejedną możliwość – narty biegowe, spacery, czy zdobycie Bukowego Berda i być może nawet Tarnicy. Muczne to jednak przede wszystkim idealna samotnia na wypad z dala od cywilizacji i zgiełku miast.

Lutowiska

Lutowiska to niewielka miejscowość leżąca nieco mniej we wnętrzu Bieszczadów niż te opisywane powyżej. Położona jest ona przy trasie z Ustrzyk Dolnych do Górnych u podnóży Otrytu. Ta niepozorna dziś wieś może się poszczycić niezwykłą i wielowiekową historią, po której do dzisiaj zostały nieliczne ślady. Do lokalnych zabytków i osobliwości należą bez wątpienia ruiny spalonej w trakcie ostatniej wojny synagogi, niezwykły żydowski cmentarz położony na wzgórzu za dzisiejszą szkołą czy puste miejsce po rozebranej cerkwi wraz z niewielkim zachowanym cmentarzykiem.

Co jednak przede wszystkim sprawia, że powinniśmy wziąć Lutowiska pod uwagę myśląc o tym gdzie jechać w Bieszczady zimą? Przede wszystkim jest to wprost idealne położenie miejscowości jeśli zamierzamy zwiedzać, choćby samochodem, miejsca związane z bieszczadzką historią – blisko stąd do Bystrego, Michniowca czy Lipia. Z łatwością dotrzemy z Lutowisk także do sąsiedniego Smolnika nad Sanem z jego niezwykłą bojkowską cerkwią oraz do zapierających dech w piersiach Tworylnego i Krywego. Lutowiska to także wspaniałe miejsce do spacerów po okolicy czy narciarstwa biegowego.

Zatwarnica

Jak pewnie zauważy uważny czytelnik, próbując odpowiedzieć na pytanie gdzie jechać w Bieszczady zimą sugerujemy przede wszystkim małe miejscowości, niejako „zagubione na końcu świata”. Taka już bowiem nasza natura, że notorycznie w wolnym czasie próbujemy uciec od codzienności, miast, tłoku i hałasu w takie właśnie miejsca trochę „nie z tego świata”. Taką ostatnią miejscowością na naszej liście będzie Zatwarnica.

Wieś ta położona jest u północnych zboczy Połoniny Wetlińskiej, pomiędzy jej granią, a doliną Sanu meandrującego pod zboczami Otrytu. Jest to jedno z tych miejsc na świecie gdzie naprawdę „diabeł mówi dobranoc”. Dostaniemy się tu wąską, asfaltową szosą prowadzącą z Procisnego. Dalej przy tym niż do Zatwarnicy jechać się nie da – droga kończy się przy wejściu na tereny Bieszczadzkiego Parku Narodowego. Kto chciałby kontynuować podróż będzie zmuszony zrobić to na pieszo w kierunku Suchych Rzek.

Zatwarnica to wprost wymarzone miejsce dla tych, którzy kochają samotność, poczucie odcięcia od świata zewnętrznego oraz kontakt z dziką, nieposkrmioną przyrodą. Do tutejszych atrakcji należy kontemplowanie ciszy, spacery na tereny pobliskich dawnych bojkowskich wsi, wejście w góry chociażby na wspomnianą już Połoninę Wetlińską lub Dwernik Kamień lub po prostu spędzanie czasu przy kominku z dobrą książką w ręku.

Gdzie jechać w Bieszczady zimą – podsumowanie

Wszystkich zastanawiających się gdzie jechać w Bieszczady zimą w te strony wiedzie wciąż możliwe tu do odnalezienia poczucie odizolowania od świata, zagubienia w czasie i przestrzeni, cisza i spokój. Ten spokój Bieszczady zawdzięczają w dużej mierze faktowi, że brak tutaj jednej, dużej, dominującej miejscowości, w której skupiałby się cały ruch turystyczny. Wręcz przeciwnie, w Bieszczadach spotkamy rozsiane po całym ich terenie maleńkie wsie i miejscowości liczące nieraz dosłownie po kilkadziesiąt domów.

To właśnie tu możemy poczuć prawdziwą pustkę i odcięcie od świata. Wrażenia te spotęgowane są jeszcze dodatkowo w okresie zimowych, kiedy to w Bieszczadach przebywa zdecydowanie mniej turystów niż w sezonie letnim. Czeka tu na nas o wiele więcej miejscowości niż te wspomniane w naszym poście. Inne, o których moglibyśmy pomyśleć to chociażby Wołosate, Ustrzyki Górne, Smerek, Cisna, Terka, Bukowiec, Polana i wiele innych. To właśnie ta mnogość możliwości sprawia, że w Bieszczady wracamy raz po raz jak przyciągani magnesem, również zimą, do czego i Ciebie zachęcamy!

4 Zimowe Szlaki w Bieszczadach, Które Nie Każdy Zna

Ciekawe zimowe szlaki w Bieszczadach to temat, który co roku już od grudnia rozgrzewa wszelkie internetowe fora oraz grupy dyskusyjne o tematyce bieszczadzkiej. Kiedy bowiem za nam zostaje cudowna bieszczadzka jesień, a połoniny skrywa głęboki śnieg wtedy wiemy, że nadeszła zima i że od teraz nasze wyprawy w Bieszczady musimy planować ze wzmożoną czujnością. Zima to wszak ta pora roku, która potrafi dostarczyć chyba najbardziej bajkowych doświadczeń w całym roku kalendarzowym ale jednocześnie jest też najbardziej nieprzewidywalna i pełna potencjalnych niebezpieczeństw. My sami powtarzamy jednak zawsze, że nie oznacza to, że w Bieszczady można jechać tylko latem. Wręcz przeciwnie, przy odrobinie wysiłku poświęconego na odpowiednie przygotowania wyjazdu oraz dzięki paru chwilom poświęconym mapie Bieszczadów spędzimy tu wspaniałe chwile rodem prosto z magicznej krainy śniegu.

Na naszym blogu bardzo często podkreślamy także fakt, że Bieszczady jak chyba żadne inne góry w naszym kraju oferują nam niezwykłą mieszankę wspaniałych górskich szlaków oraz niezmiernie ciekawej i trudnej historii, po której do dnia dzisiejszego pozostało wiele śladów. To stwierdzenie jest prawdziwe także i zimą. Również o tej porze roku, kiedy dni są krótkie i zmrok zapada tu już niedługo po godzinie piętnastej, zanim spoczniemy w wygodnym fotelu przy kominku z książką w ręku mamy dość czasu aby wybrać się na bogatą w piękne widoki górską wędrówkę albo zapuścić się w puste i zapomniane bieszczadzkie doliny w poszukiwaniu śladów przeszłości tych ziem. Na zachętę postanowiliśmy opisać cztery takie zimowe szlaki w Bieszczadach, które być może nie każdy zna, a które będą odpowiednie nawet przy mało sprzyjających warunkach atmosferycznych. Zapraszamy do lektury!

Hulskie

Gdy za oknem pada gęsty śnieg, w górach panuje słaba widoczność, a w koronach drzew zawodzi silny wiatr nie oznacza to wcale, że niechybnie musimy zostać w domu. Zimowe szlaki w Bieszczadach oprócz połonin i podniebnych szczytów oferują przecież także dziesiątki dróg i ścieżek biegnących malowniczymi dolinami. Na wędrówkę jedną z nich możemy spokojnie się wybrać nawet w środku zimy kiedy dzień jest bardzo krótki i przy stosunkowo złej pogodzie jako, że wypady tego typu są zwykle niedługie i mało męczące z uwagi na fakt, że przebiegają w dolinach bez pokonywania wzniesień. Jedną z nich jest spacer do Hulskiego z Zatwarnicy wzdłuż Sanu.

Hulskie to jedna z setek dawnych bojkowskich wsi, które przed laty zaludniały bieszczadzkie doliny. Życie tętniło w nich od setek lat aż do czasu ich unicestwienia w okresie powojennych wysiedleń rdzennej ludności rusińskiej z tych ziem. Po wielu dawnych osadach nie pozostał niemal żaden ślad. Pokaźna wieś Hulskie leżała w dolinie Potoku Hulskiego wpadającego do Sanu, który meandruje u południowych zboczy Otrytu. Dziś pozostała po niej kompletnie zdziczała i niemal całkowicie zarośnięta dolina. Jedną z jej atrakcji są ruiny dawnego młyna leżące u styku Potoku Hulskiego z Sanem.

Do miejsca tego dotrzemy pieszo z Zatwarnicy. Przekraczamy tu most na potoku Głębokim i ruszamy w las wyraźnie widoczną drogą biegnącą wzdłuż Sanu. Spacer zajmie nam około półtorej godziny. W jego trakcie będziemy maszerować w gęstwinie drzew dzikiego lasu porastającego brzegi Sanu. Potok ten będziemy mieć po swojej prawej stronie. Raz po raz będziemy mijać efektowne wychodnie i progi skalne. Niemal u celu naszej wędrówki będziemy musieli pokonać niewielkie wzniesienie, a tuż za nim skręcić gwałtownie w prawo w wąziutką ścieżkę prowadzącą nas wierzchem naturalnej grobli aż do ruin młyna. To tu u jego stóp zaskoczy nas cisza i spokój tego miejsca połączona z szumem potoków. Wśród wirujących w powietrzu płatków śniegu usiądziemy w tym odludnym miejscu, w którym tętniło niegdyś życie i zamyślimy się nad losami żyjących tu ludzi.

Moklik

Gdy na połoninach zalega głęboki śnieg, wieje silny wiatr albo panuje zupełny brak widoczności do wyboru mamy inne górskie zimowe szlaki w Bieszczadach, które będą zdecydowanie łatwiejsze niż zdobywanie głównych bieszczadzkich szczytów. Jednym z takich mniej wzniesień jest Moklik. Jest to niewielki szczyt leżący w trójkącie pomiędzy terenami dawnych wsi Paniszczów, Rosolin oraz Czarna Dolna. Spacer w tamte okolice będzie doskonałym pomysłem w mniej sprzyjających warunkach kiedy to nie będziemy chcieli ryzykować trudniejszej technicznie wyprawy w Bieszczady Wysokie.

Spacer na Moklik rozpoczniemy u skraju asfaltowej drogi biegnącej z Czarnej Górnej do Dolnej. Dojechać tu będzie nam najłatwiej własnym samochodem. Przemierzanie Czarnej Dolnej przypomina niego podróż w czasie lub zwiedzanie żywego skansenu. W tej leżącej na uboczu wsi zachowało się bowiem wiele stary chat, przydrożnych kapliczek oraz cerkwisko. U skraju wsi, tam gdzie zostawimy auto, straszą dawne tereny PGR.

Z miejsca tego wyruszymy dalej szeroką, polną drogą, z której będziemy mogli podziwiać ciekawy widok na znajdujące się po naszej prawej stronie tereny dawnej wsi o nazwie Sokołowa Wola. Po pewnym czasie wraz za znakami skręcimy w lewo kierując się na szczyt Moklika. Po drodze mijamy teren dawnego przysiółka Czarnej zwanego Harwaty. Okolica jest tutaj pusta i cicha. Czujemy się trochę jak gdybyśmy przebywali w innym, skutym lotem i przysypanym śniegiem świecie. Sam szczyt nie jest widokowy ale chętni mogą ruszyć dalej w kierunku terenów kolejnej dawnej wsi – Rosolina – aby na skraju lasu znaleźć miejsce z rozległym widokiem na okolice.

Tyskowa

Opisując kolejne zimowe szlaki w Bieszczadach na chwilę wracamy znów w doliny. Kolejny bowiem pomysł na spacer wśród gór otulonych śniegiem to wypad do Tyskowej. Jest to kolejne z dawnych, nieistniejących już dzisiaj bieszczadzkich wsi. Jej tereny leżą na południe od szosy łączącej Baligród z Wołkowyją. Wędrówka w tamte rejony będzie świetnym pomysłem na zimowy dzień wypełniony gorszymi warunkami pogodowymi, które mogą nam uniemożliwić zdobycie któregoś z bieszczadzkich szczytów. W Tyskowej będziemy bezpieczni i nie zmęczymy się zanadto nawet przy mocnej niepogodzie.

Chcąc odwiedzić tereny Tyskowej w jej okolice najłatwiej będzie nam się dostać własnym samochodem. Auto możemy zostawić u wlotu do doliny Tyskowej w miejscu, w którym zaczyna się niknąca w lesie stokówka. Po pokonaniu pierwszego odcinka drogi pośród dość gęstego lasu wychodzimy do obszernej doliny, w której niegdyś tętniło życie. Jest ona ograniczona od wschodu przez masyw Korbani (o której niżej), od zachodu Durnej, zaś jej południowy kraniec zamyka przełęcz Hyrcza ze słynną już kapliczką, przez którą możemy przedostać się dalej do doliny Łopienki.

Tereny Tyskowej to swoista obszerna hala, na której będziemy się czuć komfortowo nawet w głębokiej zimie. O ile umożliwi to niezbyt gruba pokrywa śniegu to możemy pokusić się o odnalezienie śladów cerkwiska czy dawnego cmentarza. Tyskową można także potraktować jako punkt wyjściowy do dalszej wędrówki na wspomnianą już Przełęcz Hyrcza i dalej do Łopienki lub na Korbanię.

Korbania

Opisując zimowe szlaki w Bieszczadach nie możemy nie wspomnieć o Korbani. Szczyt ten wspominany już wyżej przez niektórych porównywany jest z Dwernikiem Kamieniem. Oba masywy charakteryzuje podobne w swoim charakterze podejście przez gęsty, bujny i bardzo dziki las oraz świetne widoki ze szczytu. Korbania położona jest przy tym zdecydowanie dalej od najbardziej znanych połonin dlatego wybierając się na tę górę warto zaopatrzyć się w lornetkę. Na szczycie Korbani ustawiona jest dodatkowo drewniana wieża ułatwiająca obserwacje.

Zdobycie Korbani, nawet zimą, nie nastręcza większych trudności i będzie raczej przyjemnym spacerkiem niż górską wyprawą. Jej urozmaiceniem będzie fakt, że na szczyt można wejść na kilka sposobów – z Tyskowej, Łopienki czy z Bukowca. My sami najbardziej lubimy wariant zakładający najpierw wejście na Przełęcz Hyrcza z doliny Łopienki. Tak ułożona trasa sprawi, że „zaliczymy” przy okazji magiczną dolinę Łopienki z jej niezwykła cerkwią i będziemy mogli podziwiać ją w śnieżnej szacie. Przy dobrej widoczności zaskoczy nas urokliwy widok ze szczytu sięgający połonin.

Zimowe Szlaki w Bieszczadach – podsumowanie

Zimowe szlaki w Bieszczadach, które czekają co roku po sezonie na to abyśmy je odkryli przez wielu są uważane de facto za ciekawsze niż te, które znamy z innych pór roku. O ile chyba każdy z nad był w górach latem, o tyle nie każdy może powiedzieć to samo o zimie. To właśnie wtedy wyprawy nawet na niższe szczyty lub nawet do bieszczadzkich dolin dostarczają niezwykłych emocji i przebiegają zawsze w bajkowej scenerii. Serdecznie polecamy takie wypady, a my sami nie możemy się już doczekać naszego kolejnego wyjazdu w góry zimą. I oby zima była jak najbardziej śnieżna!

4 Łatwe Trasy w Bieszczadach, Które Zaskoczą Każdego

4 łatwe trasy w Bieszczadach, które zaskoczą każdego to kolejny z serii naszych krótkich poradników dla osób wybierających się w Bieszczady po raz pierwszy lub tych, którzy chcą pogłębić swoją wiedzę o tych wspaniałych górach i znaleźć inspirację na kolejny wypad na szlak. Bieszczady, choć przez wielu uważane są za góry łagodne i porównywane są do Beskidów z zachodniej części Karpat, de facto są górami dość wymagającymi i miejscami trudnymi technicznie. To powoduje, że co roku pokaźne rzesze turystów zastanawiają się czy warto podjąć trud dotarcia w ten odległy zakątek naszego kraju i spróbować swoich sił na bieszczadzkich szlakach.

My sami wielokrotnie podkreślaliśmy już, że Bieszczady są górami, w które z powodzeniem możemy wybrać się z dziećmi, niemowlakiem, na rowerze czy z naszym czworonożnym pupilem. Jedyne o czym musimy pamiętać to fakt, że taka wyprawa wymaga pewnego przygotowania. Już jednak krótka chwila spędzona na planowaniu kolejnego wyjazdu w krainę bieszczadzkiego kresu sprawi, że przeżyjemy tam wspaniałe chwile i jak to mówi popularne powiedzenie „już zawsze będziemy tam wracać”. My z naszej strony staramy się w tych przygotowaniach jak najbardziej pomóc tworząc naszego bloga. Dziś opiszemy zatem 4 łatwe trasy w Bieszczadach. Zapraszamy!

Łopienka

Odpowiedź na pytanie o to jakie łatwe trasy w Bieszczadach czekają na turystów zacznijmy od stwierdzenia, że góry te to nie tylko słynne połoniny. Kraina ta bowiem obfituje także w olbrzymią ilość przepięknych dolin, niższych szczytów i pięknych przełęczy oraz wiodących nimi ścieżek historyczno-przyrodniczych czy po prostu wiejskich dróg, które są dla nas dostępne. Pierwszą z tych, które opiszemy jest droga prowadząca na tereny dawnej wsi Łopienka.

Łopienka przed laty była okazałą bojkowską wsią. Od wieków tętniło tu życie, a ta zagubiona wśród lasów i stromych zboczy górskich osada była znana w całej okolicy. Znajdowała się tu bowiem piękna murowana cerkiew ze słynącym z cudów obrazem Matki Boskiej. To właśnie dzięki niemu Łopienka była tutejszym centrum kultu maryjnego. Co roku do wsi i stóp cerkwi z przeróżnych, nieraz odległych ziem ściągali tu pielgrzymi oraz handlarze i kupcy na odbywający się w tym ustroniu jarmark. Wielowiekowa, niezwykle barwna tradycja wsi została unicestwiona na fali powojennych wysiedleń rdzennej ludności z Bieszczadów.

Okres powojenny w Łopience przetrwały jedynie ruiny niszczejącej coraz bardziej cerkwi. Dolina wyludniła się, opuszczone zabudowania rozebrano zacierając niemal zupełnie ślady niegdysiejszej bytności ludzi w tych stronach. Sama cerkiew uległaby prawdopodobnie całkowitemu zniszczeniu gdyby nie tytaniczny wysiłek wielu ludzi dobrej woli, którzy dzięki własnemu uporowi, pasji i pracy odbudowali świątynię i przywrócili jej jej dawny blask oraz świetność.

Dziś chwilami wydaje się, że życie wróciło na dobre do Łopienki. W trakcie organizowanych w cerkwi uroczystych mszy, odpustów u jej stóp czy innych wydarzeń kulturalnych oraz artystycznych dolina na nowo wypełnia się gwarem i głosami odwiedzających te strony. Do wsi wiedzie wygodna żwirowa droga rozpoczynająca się przy parkingu na poboczu asfaltowej szosy na trasie Dołżyca – Terka. Spacerując nią wygodnie i bez konieczności pokonywania większych wzniesień będziemy wędrować dnem wąskiej doliny, miniemy nostalgiczne miejsca wypału węgla drzewnego aby w końcu dotrzeć do miejsca gdzie dolina rozszerza się. To właśnie tutaj już z oddali dostrzeżemy krzyże cerkwi majaczące wśród drzew.

Łopienka jest miejsce, które powinien odwiedzić każdy kto kocha Bieszczady oraz każdy kto na tę chorobę zwaną Bieszczadami dopiero chciałby zapaść. Dolina ta jest bowiem kwintesencją wszystkiego co w górach tych najpiękniejsze. Mamy tu zatem oszałamiającą i dziką przyrodę, bieszczadzką historię oraz jej ślady, a także spotkamy tu zapewne innych „zabieszczadowanych”, którzy opowiedzą nam co nieco o dziejach tych ziem. Miejsce to najlepiej przy tym jest odwiedzać po sezonie, najchętniej jesienią gdy okoliczne drzewa płoną milionem barw, a nad doliną unosi się leniwie dym z wypału. Króluje to wtedy cisza, przyroda i dziwny duch zadumy nad upływem czasu…

Sine Wiry i Zawój

Łatwe trasy w Bieszczadach są stosunkowo proste do opisywania głównie z tego względu, że jest ich bardzo dużo i naprawdę mamy tu w czym wybierać. Kolejną taką trasą jest ścieżka biorąca swój początek niemal w tym samym miejscu, w którym rozpoczyna się ta do Łopienki. Nieopodal wspomnianego wcześniej parkingu znajduje się bowiem stary most, po którego przekroczeniu dotrzemy do żwirowej drogi zmierzającej w kierunku Rezerwatu Sine Wiry oraz ku terenom dawnej wsi o nazwie Zawój.

Trasa ta będzie równie łatwa jak opisana poprzednio, należy jednak mieć na uwadze, że droga do Zawoja jest zdecydowanie dłuższa i może być nieco uciążliwa przy gorszej pogodzie gdy będzie nam dokuczał deszcz lub zimno. Osoby poruszające się na rowerze lub turyści odwiedzający te strony latem gdy dzień jest długi mogą pokusić się o próbę dotarcia do Łuhu oraz dalej Kalnicy. Będzie to już wtedy pokaźna wyprawa ale odbędziemy ją nadal bez większych przewyższeń.

Wędrując w kierunku dawnej wsi Zawój zwrócimy uwagę, że dolina jest tutaj szersza niż ta w Łopience. Dobrze przygotowana droga wije się wzdłuż meandrującego potoku tworzącego progi i kaskady. Po pewnym czasie dotrzemy do miejsca, od którego bierze swoją nazwę cały rezerwat. Są to tzw. Sine Wiry. To tutaj wspomniany potok, o nazwie Wetlinka, kipi i tworzy fontanny białej piany na malowniczych skalnych progach i wychodniach skalnych. Jest to popularne miejsce odwiedzane często przez miłośników surowej bieszczadzkiej przyrody.

Osoby interesujące się dawnymi dziejami Bieszczadów powinny zdecydowanie ruszyć w dalszą drogę. Po pewnym czasie miną znaki mówiące o tym, że wchodzą na tereny nieistniejącej już dzisiaj wsi Zawój. Przygotowana jest tutaj wygodna wiata oraz tablice z opisami losów wsi. Wokół wśród gęstych zarośli i sędziwych powyginanych oraz powalonych drzew znajdziemy dziesiątki śladów dawnych zabudowań wsi, domostw oraz piwnic.

Największe wrażenie jednak robi położone na bardzo stromym wzniesieniu dominującym nad wsią cerkwisko oraz ledwo rozpoznawalny cmentarz. Wdrapanie się tutaj po śliskim błocie w deszczowy dzień graniczy z cudem ale nasz wysiłek będzie wynagrodzony. Tutejsze miejsce po cerkwi jest bowiem jednym z bardziej nostalgicznych miejsc w całych Bieszczadach. To tu na wzgórzu, z którego roztaczał się widok na całą wieś znajdziemy nadal wyraźnie widoczne podmurówki zniszczonej cerkwi, miejsce po ołtarzu oraz nieliczne nagrobki. Nad cmentarzem górują wiekowe drzewa o zaskakujących rozmiarach. Nie sposób tutaj nie pomyśleć o losach ludzi żyjących na tym odludziu oraz o bezsensach historii…

Dwernik Kamień

Tak jak napisaliśmy to wcześniej łatwe trasy w Bieszczadach są bardzo liczne, ale abyście nie pomyśleli, że opisujemy jedynie doliny postanowiliśmy dołączyć do naszej listy także coś dla amatorów górskich wędrówek. Bieszczady bowiem to nie tylko skwarne w lecie, a smagane silnym wiatrem po sezonie połoniny. Dla każdego turysty, który chociaż przez chwilę postudiuje mapę Bieszczadów stanie się przecież jasne, że góry te oferują także mnóstwo mniej znanych szlaków, które często przebiegają przez mniej wymagające okolice.

Królową takich łatwiejszych szlaków jest chyba trasa na Dwernik Kamień z Zatwarnicy. Charakteryzuje się ona naprawdę niewysokim stopniem trudności technicznych i będzie możliwa do zdobycia naprawdę przez każdego, nawet najmniej doświadczonego piechura. Co ważne niemal cały szlak przebiega tutaj w lesie, bez konieczności wystawiania się na działanie palących promieni słońca co czynią ją idealną propozycją na przykład na środek lata. Ścieżka słynie z niesamowitej feerii barw liści drzew jesienią, stąd to właśnie ta pora roku jest chyba najlepszą na zdobycie tego szczytu.

Wejście na Dwernik Kamień urozmaicone jest licznymi przystankami opatrzonymi opisami przyrodniczymi oraz historycznymi. Warto bowiem pamiętać, że to właśnie między innymi przez tę górę przebiegał front w trakcie I wojny światowej. Do dziś możemy tu podziwiać ślady okopów i wojskowych umocnień ziemnych. Ze szczytu zaś roztacza się wspaniała panorama obejmujące bieszczadzkie perełki: Tarnicę, Połoninę Caryńską oraz Połoninę Wetlińską. To naprawdę obowiązkowe miejsce na liście tych do odwiedzenia przez każdego kto kocha Bieszczady.

Caryńskie i Przysłup Caryński

Kończąc nasz krótki poradnik na temat tego jakie łatwe trasy w Bieszczadach warto zaliczyć postanowiliśmy przedstawić swoiste połączenie spaceru doliną pełną historii oraz odrobiny górskich widoków. Mowa tu o terenach dawnej wsi Caryńskie oraz o przełęczy Przysłup Caryński. Szlak ten można pokonać w dwóch kierunkach: z okolic Nasicznego do Bereżek lub w kierunku odwrotnym. My sami najchętniej wyruszamy z Nasicznego aby powoli zdobywać wysokość w trakcie spokojnego i niezbyt forsownego marszu, a następnie cieszyć się przyjemnym zejściem do Bereżek.

Caryńskie to kolejna nieistniejąca dziś wieś, która niegdyś usadowiona była wygodnie na potokiem płynącym wzdłuż północnych zboczy Połoniny Caryńskiej. Do dziś zachowało się niewiele jej śladów. Najważniejsze z nich to cerkwisko z ruinami kaplicy, cmentarz, przydrożne kapliczki oraz liczne podmurówki chat oraz studnie. Uważne oko dostrzeże też nadal wyraźnie zauważalne tarasy niegdysiejszych pól uprawnych oraz dzielących ich miedzy. Tereny wsi to rozległa dolina prezentująca się wspaniale o każdej porze roku.

Jeśli ruszymy z Nasicznego wówczas pod koniec naszej wycieczki dotrzemy do zamykającej dolinę przełęczy o nazwie Przysłup Caryński. Znajduje się tu słynne schronisko studenckie Koliba. Roztacza się stąd także wspaniały widok na Gniazdo Tarnicy. Dalej w dól do Bereżek poprowadzi nas niedługi i wygodny szlak. Całe przejście nie powinno nastręczać nam większych trudności. Spacer będzie miłym połączeniem podziwiania pięknej, obszernej doliny z dominującą tu przyrodą, wglądu w stoki Połoniny Caryńskiej oraz świetnego widoku na Tarnicę.

Czy opisaliśmy wszystkie łatwe trasy w Bieszczadach?

Czy nasz krótki artykulik opisał wszystkie łatwe trasy w Bieszczadach? Oczywiście, że nie! Chcieliśmy tu jedynie przybliżyć opis kilku naszych ulubionych miejsc, których odwiedzenie jest bardzo łatwe i mało męczące. Oczywiście w Bieszczadach takich miejsc jest o wiele, wiele więcej. Cechą szczególną tych gór jest to, że wybierając się w nieznane nam jeszcze okolice, które kojarzymy jedynie z mapy najczęściej wracamy zupełnie zaskoczeni i oczarowani ich pięknem. To właśnie sprawia, że raz po raz chcemy wracać w Bieszczady i penetrować coraz to nowe, nawet najmniej znane ich zakątki. Każdy z nich obdarza nas zawsze czymś wspaniałym – pięknym widokiem, cudowną przyrodą albo lekcją historii. To właśnie to tak bardzo kochamy w tych stronach…

Ciekawe Miejsca w Bieszczadach

Ciekawe miejsca w Bieszczadach – któż by je zliczył! Mamy tu przecież wspaniałe górskie szlaki z niemożliwymi do znalezienia nigdzie indziej w Polsce połoninami. Połonina Caryńska, Wetlińska, Bukowe Berdo, czy Halicz to wręcz mityczne miejsca, które przyciągają jak magnez. Nie mniej legendarne jest chyba najsłynniejsze z bieszczadzkich schronisk – tzw. Chatka Puchatka.

Nie każdy z turystów przybywających w te strony ze względu na górskie wycieczki wie jednak, że równie wspaniałe i ciekawe są bieszczadzkie doliny skrywające niejedną tajemnicę i ślady niezwykłej bieszczadzkiej historii. Miejsca te są idealną propozycją na ciekawe spędzenie czasu w Bieszczadach podczas gorszej pogody, poza sezonem, a w szczególności jesienią oraz zimą czy jeśli przybywamy tu z dziećmi. Większość z opisanych przez nas miejsc jest stosunkowo łatwo dostępna. Ich odwiedzenie nie zakłada pokonywania w większości przypadków znacznych odległości czy przewyższeń. Zobaczmy zatem jakie ciekawe miejsca w Bieszczadach czekają na to abyśmy je odkryli!

Smolnik nad Sanem

Tereny nieistniejącej już dziś wsi Smolnik nad Sanem, a w szczególności tamtejsza cerkiew to miejsce absolutnie niezwykłe, trochę jakby wyrwane z innego świata i w jakiś cudowny sposób przeniesione do naszych czasów. Wspaniała drewniana świątynia zdobiące wzgórze, które niegdyś dominowało nad wiejskimi zabudowaniami, a i dzisiaj jest dobrze widoczne z mijającej ją szosy to jedyna tego typu budowla zachowana w Polsce. Jest ona dodatkowo wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

Cerkiew prezentuje archaiczny bojkowski styl. W Bieszczadach przed wiekami spotkać można było więcej takich budowli ale historyczną zawieruchę przetrwała jedynie ta w Smolniku. Do dziś ten niezwykły drewniany budynek stoi wśród sędziwych drzew i nieopodal ledwie już dostrzegalnego cmentarza. Aż trudno uwierzyć jak stare i jak trwałe musi być drewno, z którego ta cerkiew została skonstruowana. A czego ona musiała być świadkiem…

Już ledwie po zaparkowaniu auta na parkingu czujemy obezwładniający zapach drewna unoszący się w powietrzu niczym w skansenie – to zapach tej niezwykłej cerkwi. W jej okolicy mieszka pewien kto, którego spotkamy tu za każdym razem. Nieraz śpi na stopniach do świątyni, nieraz na ławce, a czasami łasi się do ludzi. Swoją olbrzymią wiedzą na temat cerkwi dzieli się tutejszy parafianin opiekujący się świątynią, które również spotykamy tu niemal za każdym razem.

A przyjeżdżamy tu dziesiątki i dziesiątki razy. Lubimy zjawiać się tutaj szczególnie po południu o każdej porze roku gdy słonce chyli się już ku zachodowi. Siadamy wówczas na ławeczce przed cerkwią. Często towarzyszy nam wspomniany już kot. Siedzimy tu do zmierzchu, wsłuchujemy się w wszechobecną ciszę i spoglądamy na dawne bojkowskie tereny ciągnące się daleko aż w kierunku Procisnego. To naprawdę niezwykłe miejsca na chwilę zadumy oraz rozważania nad meandrami historii i losami człowieka…

Kirkut w Lutowiskach

Kolejnym niezwykłym miejscem, o którym musimy wspomnieć omawiając ciekawe miejsca w Bieszczadach jest dawny żydowski cmentarz we wsi Lutowiska leżącej nieopodal Smolnika nad Sanem. Dziś ta mała, senna miejscowość nie zdradza na pierwszy rzut oka swoich historycznych sekretów. Łatwo ją pominąć jadąc tzw. wielką pętla bieszczadzką dalej wgłąb gór w kierunku Ustrzyk Górnych czy Wetliny. Tymczasem to niepozorne dziś miejsce posiada niezwykłą, długą i bardzo bogatą historię.

Lutowiska przed wiekami były znanym w całej Europie środkowo-wschodniej miejscem jarmarków oraz targów bydła. Handlowali nimi zamieszkujący tu liczni Żydzi. Zwierzęta były wypasane wysoko w górach na połoninach przez rusińskich górali, czyli Bojków. Kilka razy do roku pędzili oni swoje woły właśnie do Lutowisk licząc na ich sprzedaż z zyskiem. Dzięki pośrednictwie w sprzedaży bogacili się członkowie tutejszej gminy żydowskiej. Kres ich historii położyła II wojna światowa ze swoimi okropieństwami.

Do dzisiaj po dominujących niegdyś wśród mieszkańców Lutowisk Żydach nie pozostał niema żaden ślad. Uważny poszukiwać śladów historii może odnaleźć ruiny jednej z dawnych dwóch synagog skryte w krzewach na zapleczu sklepów spożywczych w centrum oraz dawny żydowski cmentarz umiejscowiony wśród modrzewi na wzniesieniu za dzisiejszą szkołą.

Jest to jedno z tych miejsc, w którym przenika nas groza i smutek spowodowany tym co człowiek jest w stanie wyrządzić drugiemu człowiekowi. Na kirkucie w Lutowiskach ocenia się bowiem, że znajduje się ok. 2000 macew. Duża część z nich jest dzisiaj kompletnie niewidoczna. Płyty nagrobków są poprzewracane, popękane, często kompletnie pokryte ziemią czy trawami. Ich ilość jednak oraz rozmiar całego cmentarza są niemymi świadkami tego jak duża musiała być niegdyś tutejsza żydowska gmina. Jednak nawet tutaj, wydawało by się na końcu świata, ludzie ci przeszkadzali hitlerowcom w trakcie wojny. Mieszkańy Lutowisk zostali zgładzeni, a nam nie pozostaje dziś nic innego jak położenie kamyka na jednej z macew i zapłakanie nad historią ludzkości.

Krywe i Tworylne

Rozmawiając o tym jakie ciekawe miejsca w Bieszczadach czekają na nas nie możemy nie wspomnieć o dwóch nieistniejących dziś bojkowskich wsiach. Mamy tu na myśli Krywe oraz Tworylne. Mówimy o nich razem ponieważ leżą one bardzo blisko obok siebie, niejako „na jednym szlaku” i są często odwiedzane przez turystów w trakcie jednak wycieczki. Naprawdę trudno byłoby przy tym powiedzieć, które z tych dwóch miejsc jest bardziej magiczne…

Krywe i Tworylne łączy położenie w niezwykłym, odizolowanym od zewnętrznego świata miejscu. Dawne wsie umiejscowione były nad potokami będącymi dopływami Sanu, który meandruje tutaj obszernie u południowych zboczy Otrytu. Wsie wciśnięte były zatem w niewielkie kotliny skupione wokół zabudowań nad brzegami potoków. Dziś miejsca te odwiedzić można idąc pieszo albo od strony Zatwarnicy albo Rajskiego. Jest to przy tym dość długa wycieczka i polecalibyśmy ją raczej w okresie letnim kiedy to dzień jest dostatecznie długi na taką eskapadę.

Krywe urzeka przede wszystkim dzięki najlepiej zachowanym w Bieszczadach ruinom murowanej cerkwi, które do dziś majestatycznie górują nad otaczającymi terenami z wierzchołka wzniesienia znajdującego się pośrodku kotliny. Odwiedzając to miejsce naprawdę nietrudno oczami wyobraźni zobaczyć wiernych wspinających się mozolnie po stromych zboczach wzniesienia ze swoich chat leżących niżej nad potokiem na modły we wspaniałej, okazałej świątyni. Stojąc w jej wnętrzu czujemy ciarki na plecach wyobrażając sobie jak niegdyś musieli tłoczyć się tu ludzie. Do głowy przychodzą nam pytani o to co myśleli, jak wyglądało ich życie, o co się modlili?

Leżące nieopodal Tworylne obfituje z kolei w przeróżne ślady historii. Mamy tu zatem bardzo dobrze zachowany cmentarz skryty wśród drzew, dawną niemiecką strażnicę z czasów II wojny światowej, dzwonnicę, cerkwisko, pozostałości dworu oraz zabudowań dworskich, a także bardzo czytelne aleje dworskie i okazałe starodrzewia. Jest to kolejne z tych miejsc, w którym zachodzimy w głowę nad tym jak bardzo chorym i spaczonym jest gatunek ludzki skoro nawet tutaj, w tak odosobnionym i pięknym miejscu dochodziło do wszelkich okropieństw i niesprawiedliwości. Mamy ochotę usiąść pod jedną z tutejszych wiekowych lip i poprosić aby opowiedziała nam historię tych ziem…

Beniowa i Sianki

Beniowa i Sianki to kolejne dwie dawne wsie leżące wewnątrz tzw. bieszczadzkiego worka. Opiszemy je razem jako dwa kolejne ciekawe miejsca w Bieszczadach ze względu na to, że leżą nieopodal siebie i zwiedza się je zazwyczaj razem. Sianki leżą przy tym dalej i wędrując do nich przechodzi się przez tereny Beniowej. Dojście do Sianek jest przy tym najdłuższe ze wszystkich opisywanych tu miejsc, więc polecamy pozostawienie sobie takiej wycieczki raczej na lato albo ewentualnie wczesną jesień. Nie chcielibyśmy przecież aby noc zaskoczyła nas pod ukraińską granicą!

Bieszczadzki worek przez lata słynął jako jedno z najbardziej niedostępnych miejsc w Bieszczadach. Marzyli o nim turyści z całego kraju, jednak tylko nielicznym śmiałkom dane było zawędrować w te strony. Przez całe dziesięciolecia wyprawa w te strony możliwa była jedynie z plecakiem i namiotem, zajmowała przy tym zwykłe kilka dni i odbywała się kompletnie bez kontaktu ze światem zewnętrznym. W grę wchodziło także bardzo realne ryzyko spotkania pograniczników, kary i nieprzyjemności.

Dziś bieszczadzki worek jest udostępniony do zwiedzania turystom. Prowadzi tu droga, której stan w ostatnim czasie bardzo się poprawił. Możemy śmiało wybrać się w te strony autem osobowym. Poprowadzone są tu szlaki i ścieżki historyczno-przyrodnicze. Nie zmienia to jednak faktu, że tereny te nadal leżą mocno na uboczu, sprawiają wrażenie odciętych od świata. Poczucie zagubienia na krańcu świata jest tu silniejsze niż w innych częściach Bieszczadów.

Będąc tu zresztą naprawdę jesteśmy niejako na krańcu świata, a przynajmniej w najdalszym zakątku Polski. Znajdujemy się tu bowiem przy samej granicy z Ukrainą. W wielu miejscach mijamy tablice ostrzegawcze, po drugiej stronie granicy widzimy budki strażników czy ukraińskie zabudowania. Nieraz po ukraińskiej stronie przejedzie pociąg. Wrażenie jakie tu odnosimy jest trochę podobne do tego jakie możemy pamiętać z dzieciństwa np. z Tatr kiedy to granice były jeszcze zamknięte i człowiek z tęsknotą spoglądał na ich drugą stronę marząc o tym aby kiedyś móc zdobyć tę mityczną krainę.

To właśnie to poczucie zagubienia w głuszy w otoczeniu gęstego, ciemnego lasu tak bardzo urzekło nas w bieszczadzkim worku. Wędrując na do granic Polski minęliśmy Beniową ze swoim niezwykle okazałym i pełnym dobrze zachowanych nagrobków cmentarzem oraz 200-letnią lipą. W Siankach oglądaliśmy tzw. Grób Hrabiny oraz pozostałości dworu. Wszędzie otaczała nas oszałamiająco bujna przyroda i wszechobecna cisza. Coś wspaniałego!

Łopienka

Łopienka to dziś mało znana nazwa kolejnej z jednej z setek dawnych bojkowskich wsi w Bieszczadach. Brzmi ona znajomo jedynie dla pasjonatów bieszczadzkiej historii oraz turystów, którzy zabłądzili w te strony. Tymczasem przed laty znajdowała się tu murowana cerkiew słynna w całej Europie wschodniej będąca jednym z najbardziej znanych miejsc kultu maryjnego, do którego pielgrzymowały tłumy. Wieś, jak większość innych w tych stronach, nie przetrwała powojennego okresu wysiedleń. O mały włos także tutejsza cerkiew uległaby zagładzie i zapomnieniu. Na całe szczęście dotrwała do naszych czasów, co prawda w formie niszczejących ruin, ale dzięki tytanicznej pracy ludzi dobrego serca odzyskała swój dawny blask.

Dziś do Łopienki na nowo wróciło życie. Dolina tętni nim podczas tutejszych uroczystych mszy odprawianych w odbudowanej cerkwi, zlotów artystycznych czy jarmarków. W inne dni jest doskonałym miejscem na spokojny, niezbyt męczący spacer uwieńczony zwiedzaniem zawsze otwartej świątyni. Łopienka to także piękna, wąska dolina, u której końca nadal możemy podziwiać skryte w gąszczu ślady dawnych zabudowań wiejskich oraz pól uprawnych czy sadów. Po drodze do cerkwi zaś mijać będziemy wypał węgle drzewnego, przy którym spędzimy dłuższą chwilę gawędząc o przeszłości i życiu pośród bieszczadzkiej natury z niezwykle miłymi wypalaczami. Kwintesencja Bieszczadów w jednym miejscu!

Ciekawe miejsca w Bieszczadach – podsumowanie

Chcąc opisać wszystkie ciekawe miejsca w Bieszczadach porywalibyśmy się na praktycznie niemożliwe i aby sprostać temu zadaniu musielibyśmy wydać prawdziwy przewodnik. Z tego właśnie względu opisaliśmy powyżej jedynie te miejsca, które nas samych najbardziej zaskoczyły. Zaskoczenie było tym większe, że zanim bez pamięci zakochaliśmy się w Bieszczadach, o istnieniu większości tych miejsc nie mieliśmy kompletnie pojęcia. Odkrywaliśmy je stopniowo w trakcie kolejnych wyjazdów w Bieszczady na równi z odkrywaną powoli mało znaną i trudną bieszczadzką historią. Spisaliśmy dla Was przynajmniej część tego, co nas samych najbardziej urzekło. Mamy nadzieję, że i Was te miejsca zafascynują tak jak nas samych…

Czy Warto Jechać w Bieszczady Zimą?

Pytanie o to czy warto jechać w Bieszczady zimą pojawia się co roku już późną jesienią gdy w górach po raz pierwszy spada śnieg. To właśnie wtedy wiele osób przestraszonych nagłą zmianą warunków pogodowych odwołuje swoje rezerwacje i postanawia zostać w domu. Czy jednak słusznie? Czy nie warto zmienić odrobinę swoje plany, przepakować plecak i przygotować się na zimową wyprawę w Bieszczady? Na te wszystkie pytania postaramy się odpowiedzieć w niniejszym wpisie.

Bieszczady kojarzą się nam głównie z latem, ich ogromną ilością atrakcji w sezonie letnim, zielonymi połoninami znanymi z niezliczonych widokówek czy niezwykle popularnym Jeziorem Solińskim. Co roku jednak coraz większą popularnością cieszą się wyjazdy w te strony po sezonie, szczególnie jesienią kiedy to możemy obserwować tu niezwykły spektakl kolorów. Z roku na rok coraz więcej turystów decyduje się na wypad w Bieszczady także zimą. Czy warto zadać sobie trud dotarcia w ten niezwykle odległy zakątek kraju o tej porze roku? O tym wszystkim poniżej!

Górskie wycieczki

Górskie wycieczki pięknymi bieszczadzkimi szlakami są chyba tym co najbardziej kojarzy nam się z okresem letnim. Wędrówki o tej porze roku są najłatwiejsze do zorganizowania. Pogoda jest wówczas doskonała, jedyne przeciwności, które możemy spotkać na szlaku to z reguły deszcz. Po drodze spotkamy mnóstwo innych turystów, a zatem możemy się wtedy czuć w górach bezpiecznie.

Zastanawiając się czy warto jechać w Bieszczady zimą należy pamiętać, że z roku na rok lawinowo wzrasta jednak zainteresowanie także zimowymi wyprawami w góry. Jednocześnie pojawiają się obawy o ich bezpieczeństwo. Rzeczywiście oczywistym jest, że każde wyjście w góry zimą musi być bardzo dokładnie zaplanowane ale przy odrobinie przygotowań będzie bezpieczne i zakończone uśmiechem od ucha do ucha.

Również Bieszczady sprzyjają takim właśnie zimowym wycieczkom w góry. Szlaki są tu dobrze poprowadzone i oznaczone. Zimą oczywiście po drodze spotkamy zdecydowanie mniej turystów stąd koniecznie musimy zapewnić sobie samym odpowiednie środki bezpieczeństwa. W naszym plecaku nie może zabraknąć sprawnego telefonu z zapisanym numerem do GOPR, dokładną mapą czy odbiornikiem GPS. Dobrze jest też zaopatrzyć się w raki lub rakiety śniegowe w zależności od aktualnie panujących warunków. Te podstawowe środki sprawią, że wędrowanie bieszczadzkimi szlakami zimą będzie niezwykłym przeżyciem oraz będzie bezpieczne.

Dawne wsie

Czy to oznacza, że ktoś kto z jakichś przyczyn nie chce wyruszać w ośnieżone góry nie powinien przyjeżdżać w Bieszczady zimą? Nic bardziej mylnego! Góry te oferują tak wiele atrakcji i możliwości, również w środku zimy, że każdy znajdzie tu coś dla siebie.

Kolejną, po górskich szlakach, możliwością spędzania tutaj czasu gdy pada śnieg są wędrówki bieszczadzkimi dolinami. To właśnie w nich przed dekadami umiejscowione były niezliczone wsie zamieszkiwane przez bieszczadzkich rdzennych górali, Bojków. Zdecydowana większość z tych nieraz zagubionych zdawało by się na krańcu świata górskich osad zniknęła na zawsze na fali powojennych wysiedleń. Po dziś dzień po żyjących tu niegdyś tysiącach ludzi zostały jedynie niknące ślady. Ich odszukiwanie jest niezwykłą atrakcją.

Również zima jest doskonałą do tego okazją. Nawet w złą pogodę, przy mgle czy w trakcie mocnych opadów śniegu możemy z powodzeniem wybrać się na tereny jednej z dawno nieistniejących wsi. Naszymi osobistymi ulubionymi miejscami tego typu są Krywe, Tworylne czy Łopienka. Dotarcie do tych miejsc jest naprawdę stosunkowo łatwe, większą część drogi pokonujemy „po płaskim” bez ekspozycji na niebezpieczeństwa typowe dla górskich szlaków. Widok dolin kompletnie zasypanych przez śnieg, drzemiących pod grubymi pokrywami białego puchu i próba wyobrażenia sobie, że oto na tym odludziu niegdyś tętniło życie pozostawiają niesamowite wrażenie.

Cerkwie

Kolejnym śladem po Bojkach, który przetrwał do naszych czasów, a jednocześnie jest odpowiedzią na pytanie czy warto jechać w Bieszczady zimą są cerkwie. Te liczne niegdyś świątynie, w których modliła się rdzenne ludność Bieszczadów zostały w znacznej większości unicestwione na fali wspomnianych już wysiedleń. Na całe szczęście kilku z nim udało się dotrwać do naszych czasów. Myślimy tu przede wszystkim o takich perełkach jak cerkiew w Smolniku nad Sanem, w Łopience, czy w Bystrem. Te, i inne, zachowane cerkwie robią niezwykłe wrażenie zimą, kiedy to drzemią majestatycznie pod zwałami ciężkiego śniegu. To właśnie w takich miejscach łapiemy się na zapadnięciu w chwilę zadumy nad historią i losami człowieka…

Narty, skutery, quady

Bieszczady od dłuższego czasu usiłują nadgonić swoje zaległości w stosunku do innych polskich zimowych kurortów. Oczywiście daleko im jeszcze do miejsc takich jak Zakopane ale powoli także i tutaj rozwija się infrastruktura i zaplecze przeznaczone dla narciarzy. Powoduje to, że co roku w te strony przyjeżdża coraz więcej miłośników białego szaleństwa. Ciekawą jego odmianą są także trasy dla narciarzy biegowych. Ich rosnąca ilość oraz popularność sprawiają, że Bieszczady zimą stają się powoli jednym z preferowanych miejsc wypadowych narciarzy.

Do innych atrakcji oferowanych przez Bieszczady zimą należą przejażdżki skuterami śnieżnymi oraz quadami. Coraz więcej bieszczadzkich ośrodków wypoczynkowych czy miejsc noclegowych włącza je do swojej oferty. Istnieje także możliwość wypożyczenia ich na miejscu. Białe szaleństwo wydaje się, że nie zna granic!

Odpoczynek przy kominku

Opisując do oferują Bieszczady zimą nie wolno nam zapomnieć o jeszcze jednej możliwości. Co jeśli nie jesteśmy zwolennikami górskich wycieczek, badania śladów historii, ani nie chcemy marznąć na stoku? Czy warto w takim razie w ogóle wybierać się w te dalekie strony? Naszym osobistym zdaniem jak najbardziej tak!

Możemy przecież zarezerwować sobie kilka czy kilkanaście nocy w jednej z tutejszych agroturystyk czy całorocznych domków. Dla kochających ciszę i spokój oraz błogie lenistwo będzie to jeden z lepszych sposobów na odpoczynek. Nie ma przecież nic lepszego niż długi wieczór z książka przy trzaskającym kominku. Zima de facto jest najlepszym momentem w ciągu całego roku na takie wypady z racji tego, że nieraz nie spotkamy tu o tej porze dosłownie nikogo innego oprócz nas. To właśnie wtedy znikamy tu  i ukrywamy się na parę dni przed dosłownie całym światem.

Czy warto jechać w Bieszczady zimą?

Po tym co napisaliśmy powyżej odpowiedź na tytułowe pytani jest chyba jasna. Powiedzmy to jednak oficjalnie – tak, według nas wyjazd w Bieszczady zimą jest jednym z ciekawszych z całego roku. To właśnie wtedy bowiem możemy się rozkoszować tym, co jest już nieco trudniej uchwytne tutaj latem – ciszą, spokojem, brakiem innych ludzi i poczuciem zaginięcia na krańcu świata… To wszystko sprawia, że już nie możemy się doczekać kolejnego zimowego wyjazdu w Nasze Bieszczady…

Kiedy Jest Najlepsza Pogoda w Bieszczadach?

Kiedy jest najlepsza pogoda w Bieszczadach? To pytanie jest chyba jednym z pojawiających się najczęściej pośród osób planujących wyprawę w te najpiękniejsze z gór. Pada ono z ust turystów szczególnie często po sezonie kiedy to wszelkie nagłe opady, grad, gęsta mgła, porywisty wicher czy inne załamania pogody nie będą tutaj niczym zaskakującym.

Kto wybiera się w Bieszczady jesienią, zimą czy wiosną musi pamiętać o uprzednim dokładnym sprawdzeniu prognoz aby nie dać się zaskoczyć niepogodzie. Na nasze szczęście pogoda w Bieszczadach wykazuje się dużą cyklicznością. Jej obserwacje pozwalają zatem ze sporą dozą prawdopodobieństwa przewidzieć co nas spotka w trakcie naszego kolejnego wyjazdu w góry. Spróbujmy zatem odpowiedzieć na tytułowe pytanie o to kiedy jest najlepsza pogoda w Bieszczadach?

Ferie zimowe

Okres ferii zimowych jest dość skomplikowany jeśli chodzi o pogodę w Bieszczadach. Co roku przybywa tu coraz więcej miłośników „białego szaleństwa” o co skrupulatnie dbają miejscowi gospodarze budując coraz to nowsze ośrodki narciarskie oraz dostosowując bazę noclegową na potrzeby zwolenników sportów zimowych. W dużym uproszczeniu możemy powiedzieć, że o tej porze roku możemy spodziewać się dwóch scenariuszy pogodowych.

Jeśli dopisze nam szczęście i dany rok okaże się obfitym w opady śniegu wówczas Bieszczady przywitają nas grubym kożuchem głębokiego białego puchu. Takiej aurze często towarzyszyć będą słoneczne dni, które pozwolą nam wykorzystać do maksimum czas spędzony na stoku.

Co jednak dość charakterystyczne dla bieszczadzkiej kapryśnej pogody może się okazać, że w trakcie ferii zimowych spotkamy się z ledwie widoczną pokrywą mokrego i niezbyt nadającego się do uprawiania sportów zimowych śniegu. Takiej z kolei aurze często będzie towarzyszyć pogoda charakterystyczna bardziej dla roztopów niż zimy. Może się okazać, że w górach przywita nas deszcz, a niebo spowijać będą ciężkie chmury. W takiej sytuacji nie pozostanie nam nic innego jak dłuższa wizyta w jednej z bieszczadzkich karczm.

Przedwiośnie

Przedwiośnie w Bieszczadach dla nas samych jest jedną z tych pór roku, które lubimy najbardziej. Gdy ustąpią śniegi i zakończą się roztopy naszym oczom ukazuje się śpiąca jeszcze przyroda. Wygniecione trawy, poprzygniatane krzewy – wszystko wskazuje na długie miesiące spędzone pod zwałami ciężkiego śniegu. Tu i ówdzie pojawiają się powoli pierwsze jasnozielone pączki budzącej się roślinności. W powietrzu czuć wszechobecną wilgoć, wokół otaczają nas zwykle mgły.

To właśnie o tej porze roku w Bieszczadach możemy poczuć się jak w bajkowej scenerii. Naszym ulubionym jej elementem o tej porze roku jest okres kwitnienia tarniny. Nieraz trudno jest nam go „złapać” ze względu na to, że trwa dość krótko. Co roku jednak zwykle nam się to udaje. Wędrujemy wtedy wśród dopiero ledwo się zieleniących dolin obsianych białymi krzewami tarniny przypominającymi z oddali nieco kłębki wełny. W przydrożnych rowach dominuje morze jasnożółtych kaczeńców…Iście bajkowe wrażenie…

Weekend majowy

Weekend majowy to okres kiedy po raz pierwszy po długiej zimie w Bieszczadach pojawiają się znów tłumy turystów. Doliny na nowo ożywiają, restauracje i bary znów są otwarte, pełne ruchu i gwaru, a na szlakach na nowo spotykamy wielu innych turystów. Na swoje miejsca powracają stragany z pamiątkami, grzybami i serami. Bieszczady odzyskują swój znany z okresu letniego charakter.

Pogoda o tej porze roku jest już często naprawdę bardzo dobra i umożliwia podejmowanie wszelkich górskich eskapad. Oczywiście musimy się przygotować na nagłe pogorszenie pogody w górach i wyposażyć w ubranie chroniące przed niekiedy naprawdę silnym wiatrem na połoninach ale co do zasady o tej porze roku możliwe jest zdobywanie już wszystkich bieszczadzkich szczytów. W przyrodzie zaobserwujemy ciekawe zjawisko kiedy to w dolinach widać już wyraźnie oznaki wiosny w pełni, ale na połoninach panuje jeszcze jakby zimowa martwota.

Boże Ciało

Boże Ciało to okres nieróżniący się już zbyt wiele od lata jeśli chodzi o pogodę. Zastanawiając się zatem nad tym kiedy jest najlepsza pogoda w Bieszczadach będzie to chyba jedna z tych pór roku, którą możemy uznać za najbardziej dogodną wypadu w te niezwykłe góry. Wędrując wtedy bieszczadzkimi dolinami czy górskimi szlakami otoczeni będziemy przez oszałamiającą, jasną i niezwykle żywą zieleń, która niepodzielnie będzie panowała w naturze. Urozmaicają ją liczne kwiaty pokrywające całymi łanami łąki i polany.

Pogoda w okresie Bożego Ciała będzie również sprzyjała wszelkim eskapadom. Również dzień jest już na tyle długi aby planować nawet bardziej śmiałe wycieczki. Może oczywiście zdarzyć się, że w kapryśnych nadal o tej porze roku górach złapie nas deszcz, a nawet burza. Temperatura nie spada jednak już na tle abyśmy musieli się takie aury obawiać. Dobra kurtka przeciwdeszczowa oraz ciepła bluza w zupełności wystarczą abyśmy cieszyli się udana wycieczką.

Lato

Chyba większość osób zastanawiających się nad tym kiedy jest najlepsza pogoda w Bieszczadach bez wahania powie, że oczywiście ma to miejsce latem. Rzeczywiście w okresie lipca i sierpnia aura sprzyja tutaj turystom najbardziej. Z reguły o tej porze roku dominują tu słoneczne dni, dzień wydaje się nie mieć końca, a noce są bardzo ciepłe. W ciągu dnia jedynym mankamentem wydaje się być palące w górach niemiłosiernie słońce. To właśnie z uwagi na nie chyba bardziej musimy pamiętać o ochronie przed przegrzaniem niż przed nadmiernym wychłodzeniem.

Przyroda o tej porze obdarowuje nas świetną widocznością, lekkim wiaterkiem na szczytach, istną orgią dojrzałej już zieleni niezwykle bujnej roślinności i pięknymi zapachami kwitnących bieszczadzkich łąk. W trawach dominują miliony owadów urozmaicającej wieczory swoim „cykaniem”. Lato to jednym słowem istna eksplozja oszałamiająco dzikiej bieszczadzkiej przyrody.

Wczesna jesień

Wczesna jesień (rozumiana tu jako wrzesień i październik) to ta pora roku, która przez wielu poszukujących odpowiedzi na pytanie o to kiedy jest najlepsza pogoda w Bieszczadach zostanie postawiona na pierwszym miejscu. Wrzesień to nadal jeszcze stosunkowo długi dzień, rzadkie opady i dość wysoka temperatura powietrza, które sprzyjają wszelkim wycieczkom. W przyrodzie o tej porze roku nie dzieje się być może nic zbyt ciekawego – dominuje tu wówczas mocno już dojrzała zieleń, nadal spotkam wiele kwitnących kwiatów. Niezwykłym zjawiskiem jest za to coroczne rykowisko jeleni.

Październik natomiast to miesiąc, który sam w sobie powinien de facto zostać opisany w 2-3 osobnych punktach. Jest to miesiąc chyba największej różnorodności przyrodniczej i pogodowej w Bieszczadach. Przez wielu jest zresztą uważany za najlepszy moment na przyjazd w te wspaniałe góry.

Ta pora roku przynosi już zdecydowane ochłodzenie. Dni są już zdecydowanie krótsze, a słońce nie ma swojej poprzedniej siły. Przywita nas tu często wiatr, deszcz, a nawet pierwszy padający zaskakująco mocno i obficie śnieg. W przyrodzie natomiast odgrywany jest spektakl, na który miłośnicy Bieszczadów czekają cały rok. Zaczyna się on na przełomie września i października, kiedy to przejrzała zieleń jesieni zostaje urozmaicona żółcącymi się tu i ówdzie liśćmi drzew. Po jakimś czasie dołączają do niej także przeróżne odcienie czerwienie kontrastujące wyraźnie z nadal mocno widoczną zielenią innych gatunków drzew. Koniec października przynosi zaś potop czerwieni, gdy zieleń w końcu ustępuje. Jesienią chciało by się w Bieszczadach być codziennie, o każdej porze dnia i przy każdej pogodzie. To naturalne przedstawienie nigdy się nie nudzi…

Późna jesień

Późna jesień rozumiana tutaj jako listopad i początek grudnia to kolejny stosunkowo mało ciekawy okres w Bieszczadach. Pogoda przypomina odrobinę tą znaną z wiosennych roztopów. Dzień kończ się już niezwykle wcześnie. Wokół dominują mgły, wilgoć, często pada rzęsisty deszcz, a nawet śnieg. Zdarza się oczywiście, że na kilka dni pogoda zmienia się, chmury znikają, pojawia się zaskakująco mocno grzejące słońce i czujemy się bardziej jakby to był wrzesień niż schyłek roku, ale nie są to zjawiska zbyt częste. Wybierając się w Bieszczady o tej porze roku musimy naprawdę bardzo dokładnie śledzić prognozy pogody.

Boże Narodzenie

Okres Bożego Narodzenia w Bieszczadach to czas podobny z kolei do okresu ferii zimowych. Może tak się zdarzyć, że będzie on bezśnieżny, mglisty i mokry. Jeśli jednak szczęście nam dopisze to dni tej urokliwej pory roku spędzimy w otoczeniu wielkich zasp śniegu, a podczas długich wieczorów będziemy się grzać przy kominku. Cudownym spektaklem jest także bieszczadzka szadź w dni kiedy to w powietrzu króluje siarczysty mróz. Zamarznięte drobinki wody pokrywają wtedy każdą nawet najmniejszą gałązkę drzew czy krzewów i mienią się w promieniach słońca. Skojarzenie z bajkową „Krainą Lodu” jest chyba oczywiste…

Kiedy jest najlepsza pogoda w Bieszczadach – podsumowanie?

Na koniec kilka słów podsumowania na temat tego kiedy jest najlepsza pogoda w Bieszczadach. Oczywiście ostateczny werdykt będzie zależał od indywidualnych upodobań każdego turysty. Jedni powiedzą, że to lato oferuje najdogodniejsze warunki pogodowe, inni zaś, że mimo wszystko najbardziej kochają bieszczadzką jesień. My zatem zaprezentujemy nasze własne zdanie. Według nas najlepsza pogoda przywita przyjeżdżających w Bieszczady w okresie Bożego Ciała oraz w weekend majowy. Na drugim miejscu wymienilibyśmy pogodę jesienią, a dopiero na trzecim tę panującą w Bieszczadach latem.

Wynika to z faktu, że latem dokucza nam nieznośny skwar utrudniający podejmowanie bardziej forsownych wędrówek, stąd okres maja, czerwca, czy jesieni uznajemy za nieco lepszy. Pozostałe pory roku jako bardzo zmienne i kapryśne wymienilibyśmy na miejscu czwartym. Oczywiście jest to nasze osobiste, subiektywne zdanie i nie każdy musi się z nim zgadzać. Prawda też jest taka, że w Bieszczady wybieramy się kilkanaście razy w roku, niezależnie od jego pory. Za bardzo kochamy te góry aby przegapić cokolwiek z ich niezwykłej zmienności i różnorodności niezależnie od tego czy jest to wiosna, lato, jesień czy zima. Mamy nadzieję, że i Wy tak samo kochacie te przepiękne góry!

5 Porad Gdzie Jechać w Bieszczady Jesienią

Pytanie o to gdzie jechać w Bieszczady jesienią jest jednym z najczęściej powtarzających się o tej porze roku, która przez wielu uważana jest za najlepszy moment w ciągu całego roku na wyprawę w te wspaniałe góry choćby dosłownie na 3 dni. Tym co po okresie letnim przyciąga turystów w te strony jest oczywiście złota bieszczadzka jesień, a także duża ilość atrakcji dostępnych tutaj nawet późną jesienią. Pisaliśmy już o tym kiedy najlepiej przyjechać w te strony jesienią, teraz zatem czas na kolejny z cyklu naszych poradników. Tym razem przedstawiamy 5 porad gdzie jechać w Bieszczady jesienią!

Wetlina

Wetlina to niekwestionowana królowa wśród bieszczadzkich miejscowości letniskowych. To właśnie do niej, szczególnie w okresie letnim, co roku pielgrzymują setki turystów spragnionych górskich wędrówek. Dzieje się tak głównie ze względu na wydawałoby się wymarzone położenie miejscowości wprost u stóp połonin i blisko wejść na liczne szlaki. Istnieje tu także bardzo bogate zaplecze noclegowe oraz gastronomiczne co pozwala na wygodne spędzenie tutaj urlopu. Minusem tego faktu jest to, że w sezonie letnim Wetlina jest dość zatłoczona i gwarna.

Inaczej prezentuje się sytuacja jesienią, szczególnie jeśli wybierzemy się w te strony w końcu października, czy na początku listopada. Tłumy znane z okresu letniego znikają wówczas, a gwar ustępuję tak bardzo przez nas poszukiwanej ciszy i spokojowi. O tej porze roku Wetlina choć sprawia wrażenie nieco wymarłej to nadal jest doskonałą bazą na wypad w góry. Dostaniemy się stąd wygodnie na większość najbardziej znanych bieszczadzkich szlaków, które o tej porze roku również nie będą tak zatłoczone jak latem. Możemy także rozważyć sąsiednie miejscowości, takie jak Smerek czy Ustrzyki Górne.

Muczne

Muczne to niezwykła, niewielka osada leśna położona w samym sercu tzw. bieszczadzkiego worka. Pierwsze zetknięcie z tym miejscem może powodować zdziwienie i cisnące się na usta pytanie o to, po co ktoś miałby tu przyjeżdżać? W Mucznem wszak nie ma niemal zupełnie nic. Znajduje się tu jedynie parę kwater i miejsc noclegowych, próżno tu szukać sklepów, deptaku czy straganu z pamiątkami. Osada leży dosłownie pośrodku bieszczadzkiej głuszy i otoczona jest gęstym, ciemnym lasem.

Z drugiej strony dla osób kochających ciszę, spokój i poczucie oderwania od świata Muczne będzie istnym rajem na ziemi. W bardzo wygodnych warunkach oferowanych przez tutejsze miejsca noclegowe mamy bowiem możliwość spędzenia, szczególnie jesienią, kilku dniu w absolutnej głuszy. Nie można chyba w całych Bieszczadach znaleźć lepszego miejsca, w którym odpoczniemy psychicznie od trosk życia codziennego, spędzimy ciszy wieczór z książką przy kominku oraz będziemy mieli możliwość poczuć jak wyglądały niegdyś niezaludnione Bieszczady.

Cisna

Zastanawiając się nad tym gdzie jechać w Bieszczady jesienią nie sposób zapomnieć o Cisnej. Ta nieco większa miejscowość leży nieco na uboczy względem najbardziej znanych Bieszczadzkich masywów, ale za to jest idealnym miejscem wypadowym na wycieczki w masywy położone w zachodniej części naszych ukochanych gór. Znajdziemy też tutaj kilka kultowych restauracji i barów, które umilą nam długie jesienne wieczory. Cisna będzie też świetnym miejscem na jesienny wyjazd w góry z dziećmi z racji tego, że oferuje bardzo dużą gamę miejsc noclegowych oraz dobrze zaopatrzonych sklepów.

Dwernik

Dwernik to kolejna z bieszczadzkich miejscowości wydawało by się zagubionych pośród gór z dala od wszelkiej cywilizacji. Położona jest ona w okolicy, którą my sami uważamy za jedną z najbardziej urokliwych w całych Bieszczadach. Mowa tu o dolinie Sanu meandrującego u południowych zboczy Otrytu. To właśnie tutaj czas wydaje się, że się zatrzymał kilkadziesiąt lat temu. W całej dolinie znajdziemy jedynie nieliczne zabudowania kilku tutejszych osad otoczonych królującą tu niepodzielnie przyrodą. Miejsca ta są szczególnie urokliwe właśnie jesienią lub wiosną gdy toną w gęstych mgłach lub ciemnościach długich nocy.

Dwernik to dla osób poszukujących wytchnienia od zgiełku wielkich miast oraz kontaktu z przyrodą wymarzone miejsce na urlop w agroturystyce lub jednej z tutejszych kwater. Wypoczynek w tych stronach urozmaicać mogą odwiedziny na terenach jednej z okolicznych nieistniejących już dzisiaj bojkowskich wsi. Wśród nich chyba najbardziej znane jest niezwykłe Krywe. Atrakcją mogą być także wycieczki na okoliczne szczyty oraz do dolin jedną ze ścieżek historyczno-przyrodniczych. Nam samym w tych okolicach olbrzymią przyjemność sprawiają po prostu zwyczajne poranne lub wieczorne spacery po okolicy. Człowiek czuje się tu oderwany od rzeczywistości. To właśnie tak odpoczywa się najlepiej.

Lutowiska

Lutowiska to jeszcze jedna miejscowość leżąca zdecydowanie na uboczu, z dala od górskich szlaków i w okolicy, która przez niektórych uważana jest za bieszczadzkie pogórze. Zasadnym zatem będzie zadać pytanie o to czy to miejsce powinno aby na pewno znaleźć się na liście porad co do tego gdzie jechać w Bieszczady jesienią. Okazuje się, że jak najbardziej tak!

Miejscowość tak jest bowiem istną kwintesencją burzliwej bieszczadzkiej historii. Lutowiska przed wiekami były bowiem miejscem jednego z najbardziej znanych w tej części Europy targu wołów. Bydłem handlowali tu dominujący w miasteczku Żydzi. Sprzedawano woły hodowane na połoninach przez Bojków – rdzennych bieszczadzkich górali. Okrucieństwa II wojny światowej położyły kres wielowiekowej tradycji Lutowisk. Dziś niemal nic nie wskazuje na ich dawną świetność. Dopiero dociekliwy obserwator i poszukiwać śladów historii odnajdzie tu niezwykły i unikatowy żydowski cmentarz, miejsce po dawnej cerkwi, czy zapomniany cmentarzyk.

Lutowiska to niezwykle historyczne miejsce. Blisko stąd także do innych miejsc pamiętających dawne Bieszczady – Czarnej Dolnej, Bystrego, Lipia czy Michniowca oraz  niepowtarzalnego Smolnika nad Sanem. Dla osób mniej zainteresowanych historią najważniejsza będzie tutejsza cisza, oszałamiająca natura i możliwość odpoczynku na jej łonie. Wbrew pozorom i pierwszemu wrażeniu Lutowiska mają naprawdę wiele do zaoferowania. Dla nas samych są jednym z naszych ulubionych miejsc wypadowych w Bieszczadach.

Gdzie jechać w Bieszczady jesienią – które miejsce najlepsze?

Na koniec czas na podsumowanie naszych rozważań na temat gdzie jechać w Bieszczady jesienią. Tutaj nasz odpowiedź będzie de facto bardzo podobna do tej, której udzielilibyśmy również latem. Mianowicie, to zależy czego szukamy w Bieszczadach. Jeśli naszym głównym celem wyjazdu w te strony są górskie wycieczki, wówczas naturalnym wyborem będzie Wetlina i okoliczne miejscowości skąd najbliżej nam będzie na szlaki. Jeśli szukamy nieco większej miejscowości wtedy możemy pomyśleć o Cisnej. Jeżeli zaś interesuje nas głównie cisza, spokój i chwila zapomnienia o codzienności wówczas możemy zastanowić się nad Mucznem, Dwernikiem, czy Lutowiskami.

Co łączy te wszystkie opisane wyżej przez nas miejscowości? Jest to oczywiście trudny do opisania komuś kto tam nigdy nie był niepowtarzalny czar Bieszczadów. Góry te mają w sobie coś wyjątkowego, coś co sprawia, że czujemy się tu jakby czas stanął w miejscu parę dekad temu, a także coś co sprawia, że na nowo pragniemy poszukać dawno zapomnianego w naszych miejskich życiach kontaktu z przyrodą. Właściwie niezależnie od tego gdzie jedziemy w Bieszczady zawsze odnajdujemy cząstkę tych wszystkich emocji. To pewnie dlatego wracamy tam tak często.

Kiedy Najlepiej Jechać w Bieszczady?

Pytanie o to kiedy najlepiej jechać w Bieszczady jest kolejnym z serii tych, na które odpowiedź wydaje się oczywista. Większość turystów powie pewnie zgodnie, że to lato jest takim najlepszym, idealnym momentem na odwiedziny w tych pięknych stronach. Z drugiej strony po chwili zastanowienia każdy kto był w Bieszczadach poza sezonem letnim zda sobie sprawę, że odpowiedź może jednak nie być aż tak łatwa, szczególnie w przypadku osób, które mogą sobie pozwolić tylko na jedną wyprawę w góry w ciągu roku.

Co sprawia, że co roku Bieszczady zdobywają coraz większą rzeszę zwolenników i co roku ściąga tu coraz więcej turystów? Powodów jest wiele i to niezależnie od tego czy świeci słońce czy pada deszcz. Z pewnością należą do nich przepiękne górskie szlaki bezkresnymi połoninami, których nie znajdziemy w innych górach w Polsce. Olbrzymią popularnością cieszę się także przeróżne bieszczadzkie atrakcje. Co bardziej dociekliwych turystów interesujących się historią przyciągają w te strony pozostałe do dziś ślady jak chociażby tereny wysiedlonych, nieistniejących dziś wsi czy przepiękne bieszczadzkie cerkwie.

W Bieszczadach nie będzie się nudzić rodzina z dzieckiem, czy nawet niemowlakiem, wczasowicze przybywający tutaj z czworonogiem, rowerzyści czy zwolennicy sportów zimowych. Ta olbrzymia ilość możliwości oraz w porównaniu do innych kurortów relatywny spokój panujący tutaj nawet w środku sezonu letniego czy zimowego sprawiają, że Bieszczady stają się ulubionym miejscem dla uciekających przed cywilizacją i zgiełkiem miejskiego życia tak dobrze znanego z naszej codzienności. Powiedziawszy to wszystko spróbujmy zatem odpowiedzieć na tytułowe pytanie o to kiedy najlepiej jechać w Bieszczady?

Lato

Lato i w szczególności okres wakacyjny to chyba ta pora roku, przez pryzmat której najwięcej z nas zna Bieszczady. To właśnie wtedy w te strony przyjeżdża najwięcej turystów, hoteliki, pensjonaty i restauracje w dolinach pękają w szwach, a na szlakach spotkamy największe tłumy. Przyjezdni przybywają tu aby podziwiać cudowne górskie widoki, maszerować do późna długimi, męczącymi bieszczadzkimi szlakami dzięki późno zapadającym ciemnością. W dzień podziwia się wszechobecną oszałamiającą zieleń dominującą w przyrodzie, wieczorem przepiękne zachody słońca, w nocy zaś z zapartym tchem obserwuje się rozgwieżdżone niebo.

Należy jednak pamiętać przy tym o tym co zostało już powiedziane nieco wyżej – latem nieraz trudno będzie poczuć to co wielu ludzi najbardziej przyciąga w te strony, a mianowicie to niezwykłe wrażenie odcięcia od świata, zagubienia w czasie i przestrzeni gdzieś, jakby w innym, trochę nierealnym świecie. Lato bowiem to także wszechobecne w ostatnich latach tłumy hałaśliwych wczasowiczów, kolejki, brak miejsca na parkingach, ogólna wrzawa znana z innych znanych turystycznych miejsc. Kto szuka ucieczki przed cywilizacją zapewne będzie musiał rozważyć przybycie w Bieszczady poza sezonem.

Jesień

Właśnie takie osoby poszukujące ciszy i spokoju oraz zastanawiające się nad tym kiedy najlepiej jechać w Bieszczady powinny rozważyć przyjazd w te strony jesienią. To właśnie bowiem o tej porze roku na szlakach spotkamy już zdecydowanie mniej turystów, w restauracjach kolejki są zdecydowane mniejsze lub w ogóle ich nie ma, a miejscowości w dolinach nie pękają już tak w szwach jak w okresie letnim. Co jednak najważniejsze to właśnie jesienią w przyrodzie rozpoczyna się istny spektakl.

Na przestrzeni całego października natura przechodzi od ziemnej zieleni późnego lata do chyba wszystkich możliwych barw czerwieni i żółci późnej jesieni. Wyjątkowo urokliwy jest przy tym tym moment, w którym zieleń towarzyszy nadal na drzewach pojawiającym się już kolorom. Listopad zaś tu już czas kiedy przyroda w chodzi w fazę zimowego snu. Wszystko to okraszone jest wszędobylskimi mgłami, chłodem, nieraz wiatrem i deszczem. Jeśli aura nie pozwala nam wybrać się na szlak nie pozostaje nam nic innego jak wieczór przy kominku z książką.

Zima

Zima to okres, w którym tradycyjnie od lat właściciele miejsc noclegowych starają się ze wszystkich sił przyciągać turystów w te strony. Trzeba jednak powiedzieć, że o ile po części faktycznie im się to udaje i z roku na rok o tej porze roku przyjeżdża w Bieszczady coraz więcej osób to jednak jeszcze bardzo tym górom daleko do istnego oblężenia znanego chociażby z Tatr. Poza okresem świątecznym i noworocznym kiedy to Bieszczady na chwilę znów zapełniają się przybyszami z dalekich stron można śmiało powiedzieć, że w trakcie pozostałych zimowych miesięcy dominują tutaj pustka.

I to właśnie tak pustka przyciąga wielu zastanawiających się kiedy najlepiej jechać w Bieszczady. Oczywiście warunki panujące na szlakach są wtedy o niebo trudniejsze niż latem, ale nie oznacza to, że nie możemy przy odrobinie przygotowania wyprawić się w góry. Mimo towarzyszącego nam zimna i niewygód nasz trud zostanie na pewno wynagrodzony niezwykłymi widokami. Jest duża szansa na to, że całą wycieczkę spędzimy w całkowitej samotności, w poczuciu przemierzenia bezkresnego królestwa przyrody, w którym nie spotkamy żywej duszy. Na połoninach ukażą nam się zaś bajkowe formy tworzone przez lód i śnieg oblepiający trawy i krzewy.

Wiosna

Wiosna, a szczególnie przedwiośnie, to obok późnej jesieni i zimy poza okresem świątecznym to ten okres, w którym w Bieszczadach panuje największy spokój. Za późno już dla narciarzy z racji roztopów, a za wcześnie jeszcze dla turystów przyjeżdżających tutaj obficie dopiero od okresu długiego weekendu majowego. Bieszczady wydają się wówczas wymarłe. Szlaki są niemal puste, pogoda najczęściej jest dość kiepska, a widoczność niska stąd w trakcie naszych górskich wypraw spotkamy wówczas niewielu turystów.

W przyrodzie panuje jeszcze zimowy letarg, gdzieniegdzie nieśmiało wyglądają dopiero pierwsze małe pączki zieleni. Codzienna aura to powtarzana niemal do znudzenia mgła, mżawka, niskie chmury, wiatr… Wydawać by się mogło, że to chyba najgorszy okres na odwiedzenie Bieszczadów. Nic bardziej mylnego. To właśnie ta pora roku jest bardzo często wybierana jako ulubiona przez osoby zastanawiające się kiedy najlepiej jechać w Bieszczady, a które jednocześnie najbardziej poszukują ciszy i poczucia zagubienia w czasie i przestrzeni. Życie powraca w Bieszczady dopiero z początkiem maja, kiedy to zaczynają one znów przypominać swoim zgiełkiem i gwarem najbardziej popularny okres letni.

Kiedy najlepiej jechać w Bieszczady – podsumowanie

Chcąc odpowiedzieć na pytanie o to kiedy najlepiej jechać w Bieszczady nie sposób nie zacząć od kilku słów na temat bieszczadzkiej zmienności i różnorodności, która już wielokrotnie podkreślaliśmy. Dosłownie jeden rzut oka na zdjęcia z tych pięknych gór z różnych pór roku wystarcza aby sobie ją w pełni uświadomić. Nieskończona gama aury, pogody, aktualnego stanu przyrody sprawiają, że bywając w Bieszczadach o różnych porach roku de facto odwiedzamy nieraz zupełnie inne miejsce. To właśnie ta zmienność sprawia, że niemal dla każdego inna pora roku będzie jego ulubioną.

Z pewnością duża większość osób zapytana o właśnie o to powie, że lato lub wczesna jesień jest najlepszą porą na wyjazd w Bieszczady. Tak z pewnością będzie dla tych, którzy poszukują jak najlepszej pogody, możliwości spędzenia jak największej ilości czasu na szlaku ze względu na długi dzień, czy możliwie najszerszej bazy noclegowej oraz gastronomicznej w dolinach. Wielu stwierdzi, że najlepszy moment to środek października ze względu na jeszcze stosunkowo dobrą pogodę i oszałamiające kolory w przyrodzie. Niejeden powie też, że okres świąt Bożego Narodzenia jest najlepszy ze względu na niezwykle urokliwą, zimową scenerię oraz dużą dostępną bazę noclegową.

My sami na tytułowe pytanie odpowiedzielibyśmy jeszcze inaczej – naszym zdaniem najlepiej jest jechać w Bieszczady zawsze wtedy gdy jest tam jak najmniej ludzi. Takie okresy to późna jesień, zima poza okresem świąt i wczesna wiosna. Czekamy na nie z utęsknieniem, choćbyśmy mogli nawet wyjechać wtedy tylko na krótki weekend, czy dosłownie kilka dni. To właśnie w tych okresach poza sezonem odnajdujemy to co w Bieszczadach jest dla nas najcenniejsze – zupełną pustkę, ciszę, przemożne poczucie ogarnięcia przez przyrodę i najmocniejszego obcowania z nią. To właśnie te uczucia sprawiają, że Bieszczadom poświęcamy każdą wolną chwilę i niejedną myśl na co dzień.

Co Zabrać w Bieszczady o Każdej Porze Roku

Co zabrać w Bieszczady? Pytanie z pozoru proste i wydawałoby się niegodne poświęcenia mu osobnego artykułu, a jednak spędza sen z powiek wielu turystom przed wyjazdy w te najpiękniejsze z gór. Złe przygotowanie do wyprawy w Bieszczady jest często po czasie powodem do zmartwień, przyczyną przeziębienia i przyczynkiem do wykrzykiwanych na górskich szlakach gromkich przekleństw. Z tego właśnie względu mimo, że temat wydaje się dość oczywisty, postanowiliśmy poświęcić mu kolejny wpis na naszym blogu.

Jak już wielokrotnie o tym pisaliśmy i chociaż jest to dość dziwne to jednak Bieszczady mają to do siebie, że przez wiele osób uważane są za góry niskie, łatwe technicznie i niewymagające. Niejeden turysta utożsamia je z Beskidem Śląskim, Żywieckim, czy Niskim myśląc o nich jako o zalesionych, łagodnych wzniesieniach.

Być może dzieje się tak ze względu na nieznajomość budowy łańcucha Karpat. Pasma górskie leżący na zachód od Przełęczy Łupkowskiej należą wszak do Karpat Zachodnich i rzeczywiście posiadają podobno budowę geologiczną, stąd podobieństwa chociażby pomiędzy poszczególnymi łańcuchami Beskidów. Tymczasem nie każdy wie, że łańcuchy górskie leżące na wschód od wspomnianej przełęczy należą już do Karpat Wschodnich. Posiadają one odmienną, bardzo charakterystyczną budowę. Potwierdzi to każdy kto był na Ukrainie czy nawet w Rumunii – wiele z tamtejszych pasm górskich do złudzenie przypomina Bieszczady.

Co charakteryzuje zatem nasze ukochane góry? Podobnie jak w innych łańcuchach górskich Karpat Wschodnich spotkamy tu bardzo strome, mocno nachylone stoki oraz przepastne doliny. Brak tutaj znanego chociażby z Tatr piętra roślinnego kosodrzewiny. Tutejsze lasy gwałtownie przechodzą w tak bardzo znane z setek fotografii połoniny. W samym lesie dominują buki. Tutejsze błotniste szlaki często pełne są ich śliskich korzeni. W Bieszczadach z łatwością odnajdziemy także wszędobylskie wychodnie skalne, w wielu miejscach z ziemi wystają też ostre jak brzytwa skały tzw. fliszu karpackiego.

Wszystko powyższe w połączeniu z wysokogórskim, ostrym i niezwykle zmiennym klimatem i pogodą sprawia, że Bieszczady to de facto jedne z bardziej wymagających i trudniejszych technicznie gór w Polsce. Nie oznacza to oczywiście, że osoby z mniejszym doświadczeniem nie powinny wybierać się w te strony. Wręcz przeciwnie, pisaliśmy już o tym, że nawet turyści z dziećmi czy wręcz z niemowlakiem mogą spokojnie dać sobie radę na tutejszych szlakach. Wyjazd w te strony wymaga jednak odpowiedniego przygotowania. O nim opowiemy poniżej!

Wiosna

Nasz krótki opis tego co zabrać w Bieszczady o każdej porze roku zaczniemy od wiosny. Jak przystało na wysokogórski klimat jest ona tutaj kapryśna, nieraz obfituje w opady śniegu i przedłuża się w nieskończoność. Przygotowanie do niej możemy potraktować zbiorczo razem z jesienią ze względu na liczne podobieństwa pomiędzy tymi dwiema porami roku o czym napiszemy jeszcze dalej. Tymczasem pomówmy o wiośnie.

Wszelkie rozważania na temat co zabrać w Bieszczady, podobnie zresztą jak w inne góry, musimy zacząć od butów. Oczywiście sami niemal w trakcie każdego wyjazdu do krainy bieszczadzkiego kresu widzimy dziesiątki osób dziarsko przemierzających górskie szlaki w japonkach, klapkach kąpielowych, kozaczkach, balerinkach itp, jednak z punktu widzenia rozsądku wydaje się to naprawdę szczytem głupoty.

W górach jedno jest pewne – ruszając w nie bez porządnych butów prosimy się o problem i interwencję GOPR. Dla naszych potrzeb uznajmy to za oczywistą oczywistość i pomińmy powtarzanie jej przy okazji opisu każdej z kolejnych pór roku.

Co zatem spakować do plecaka w Bieszczady wiosną? O tej porze roku w Bieszczadach potrafi być nadal bardzo zimno i przede wszystkim mokro jako, że królują tu wówczas mgły. Nieodzowna będzie zatem lekka bielizna termiczna. Kto wybiera się na połoniny ten powinien przed wyjazdem uważnie śledzić prognozy pogody i rozważyć zabranie zimowej kurtki. Jeśli okaże się, że nie ma mrozu wtedy wystarczy zabrać kurtkę przeciwdeszczową i softshell czy polar. Nieodzowne będą także długie spodnie chroniące od wiatru i deszczu, czy nieraz deszczu ze śniegiem.

Doskonałym dopełnieniem naszego górskiego ekwipunku właściwie o każdej porze roku są kijki trekingowe. Wiosną, gdy popada mokry i śliski śnieg mogą okazać się szczególnie nieocenione. Z racji wspomnianych już mgieł i szybko zapadających ciemności warto wyposażyć się także w mocne latarki, najlepiej czołówki. W plecaku nie może zabraknąć przekąsek, słodyczy dla odzyskania utraconej energii o ciepłej herbaty w termosie.

Lato

Lato w górach to diametralna zmiana pogodowych warunków i nowe wyzwania, którym trzeba sprostać zastanawiając się co zabrać w Bieszczady. Wiosenny chłód i wilgoć ustępuje teraz miejsca wszechobecnemu upałowi i skwarowi. Wybierając się na górską wycieczkę o tej porze roku trzeba pamiętać o specyficznej charakterystyce Bieszczadów. Okazuje się, że początek naszej wyprawy na szlak upłynie nam na pokonaniu mozolnego, stromego podejścia w gęstym lesie.

Panuje tutaj niezwykle często nieznośna duchota. Powietrze jest zastałe, nie ma tutaj przewiewu wiatru co powoduje, że naprawdę momentami brakuje nam tchu. Aby uniknąć takich warunków możemy wyprawić się na szlak bardzo wcześnie rano. Jeśli jednak tego nie zrobimy wówczas warto przygotować się odpowiednio do fragmentu wędrówki aż do momentu wyjścia z lasu na połoninę. Dobrze zatem ubrać się w cienkie, przewiewne ubranie. Idealna będzie sportowa koszulka i krótkie spodnie. Wszystkie grubsze rzeczy na tym etapie niesiemy spakowane w plecaku. W przeciwnym razie grozi nam przegrzanie.

Warunki zmieniają się skokowo po wyjściu z lasu na połoninę, a w szczególności na górską grań. W strefie tej bardzo często zaczyna mocno wiać, ale najczęściej panuje tu nieznośny wprost letni skwar. W przypadku wiatru musimy być przygotowani na zmianę cienkiej koszulki z podejście na suchą, grubszą i najlepiej bawełnianą. Nawet w środku lata nie jest tutaj rzadkością konieczność założenia na siebie softshella albo wiatrówki oraz zimowej czapki. Nieodzowne będą też okulary słoneczne.

Z drugiej strony jeśli przyjdzie nam zdobywać bieszczadzkie szczyty w bezwietrzny dzień wówczas na grani przyda nam się kolejna cienka koszulka na zmianę oraz lekkie nakrycie głowy chroniące przed promieniami słońca. Bez niego udar cieplny gwarantowany!

Jeśli zaś o cieple mowa to warto wspomnieć, że lato to ta z pór roku, w której w plecaku nosimy ze sobą największą ilość napojów. Chyba najlepiej sprawdzają się wówczas napoje izotoniczne pozwalające uzupełnić mikroelementy wypocone w trakcie mozolnego podejście w upale oraz duża ilość wody. Jak widzimy konieczność przygotowania się latem na różne scenariusze pogodowe (od gradu, przez rzęsisty deszcz, po nieznośny upał) powoduje, że na wycieczkę będziemy zmuszeni taszczyć mocno wypakowany plecak.

Jesień

Kolejna pora roku, tak jak to było napisane już wcześniej, pod względem warunków pogodowych panujących w górach bardzo przypomina wiosnę, stąd zastanawiając się co zabrać w Bieszczady jesienią możemy spokojnie wrócić do wcześniejszych porad. Podobnie jak wiosną przyda nam się cienka bielizna termiczna. Nieodzowne będą długie, softshellowe spodnie, polar oraz dobra kurtka przeciwdeszczowa. Jak zawsze przydadzą nam się kijki trekingowe.

Z różnic między wiosną, a jesienią najważniejszą jest chyba fakt, że pod koniec roku kalendarzowego zdecydowanie łatwiej jest spotkać w górach nieraz dość mocne opady śniegu. W związku z tym osoby wybierające się na szczyty powinny poważnie rozważyć zabranie ze sobą ocieplanej zimowej kurtki. W skrajnych przypadkach mocnych opadów nie będzie niczym dziwnym wyposażenie się w ekwipunek stricte zimowy jak raki czy rakiety śniegowe. Tak specjalistyczny sprzęt nie będzie jednak potrzebny w dolinach czy na mniej wymagających szlakach. Podstawią będzie tu po raz kolejny uważne śledzenie prognoz pogody przed wyjazdem.

Zima

Zima przez wielu uważana jest za najbardziej magiczną porę roku w Bieszczadach kiedy to góry te w pełni pokazują swoje surowe oblicze. Z pewnością jest to jednocześnie najbardziej wymagająca technicznie pora roku, szczególnie jeśli zdecydujemy się zdobywać najwyższe bieszczadzkie szczyty. Trudne warunki atmosferyczne będą oczywiście w znacznym stopniu rzutowały także na to co zabrać w Bieszczady o tej porze roku.

Chyba każdy turysta marzy o wędrówkach dolinami zasypanymi przez śnieg wśród drzew uginających się pod czapami ciężkiego puchu albo połoninami pokrytymi lodem tworzącym formy rodem nie z tego świata. W Bieszczadach wszystko to będzie możliwe przy odrobinie przygotowań. Zimą musimy przede wszystkim zaopatrzyć się w grubą, najlepiej wełnianą bieliznę termiczną, która będzie nas chroniła przed temperaturami spadającymi nieraz do -25 stopni. Gruba zimowa kurtka i wiatroszczelne spodnie będą również nieodzowne. Niezłym pomysłem jest zabranie na wycieczkę kominiarki czy polarowego komina.

O tej porze roku w zależności od tego z jakim śniegiem przyjdzie nam się zmierzyć na szlaku konieczne może się okazać posiadanie czy wypożyczenie raków lub rakiet śnieżnych. Same dobre buty z membraną i grubą podeszwą mogą okazać się niewystarczające. Jeśli wybieramy się w odludny zakątek Bieszczadów jak np. do bieszczadzkiego worka nie będzie przesadą posiadanie nawet najtańszego odbiornika GPS z zaznaczoną trasą, która niezwykle łatwo zgubić w zaspach śniegu. O naładowanym telefonie umożliwiającym ewentualne wezwanie pomocy oczywiście nie wspominamy. Kolejną oczywistością będzie coś ciepłego do picia, kanapki i spora ilość czekolady czy batoników energetycznych.

Co zabrać w Bieszczady – podsumowanie

Jak widzimy z naszych powyższych rozważań odpowiedź na pytanie o to co zabrać w Bieszczady będzie bardzo mocno uzależniona od pory roku o jakiej wybieramy się w ten przepiękny zakątek naszego kraju. Dodatkowo może ona zależeć od nieoczekiwanych zdarzeń pogodowych jak śnieżyce, nagłe mgły czy fale upałów. Kilka elementów naszego ekwipunku jest jednak niezmiennych i stanowi swoisty fundament każdego wypadu w góry. Mowa tu oczywiście o podkreślanych już butach, plecaku, kurtce przeciwdeszczowej czy naładowanym telefonie komórkowym. Pamięć o tych kilku drobiazgach i odpowiednie przygotowanie do naszego wyjazdu sprawi, że tak jak wielu innych pokochamy te wspaniałe góry i już zawsze będziemy tu wracać… Właśnie tego wszystkim Wam życzymy!

Gdzie w Bieszczady na Weekend?

Wyprawa w Bieszczady z roku na rok staje się coraz bardziej popularnym pomysłem na spędzanie urlopu. Turyści planują ją przy tym właściwie o każdej porze roku. Przeważa oczywiście sezon letni i okresy świąteczne ale coraz więcej przyjezdnych odwiedza te strony również jesienią, zimą czy wiosną. Bieszczady to także bardzo popularne miejsce docelowe wypadów dosłownie na kilka dni. Coraz więcej osób zadaje nam zatem jedno bardzo proste i podstawowe pytanie: gdzie w Bieszczady na weekend?

Od dłuższego już czasu tworzymy dla naszych czytelników serię praktycznych poradników, które mają za zadanie ułatwić planowanie wyjazdu w Bieszczady. Mogą być one pomocne szczególnie jesienią, gdy Bieszczady pełne są grzybów, dają możliwość długich spacerów wśród wzgórz skąpanych we wszystkim odcieniach czerwieni i żółci, a najpiękniejsze miejsca tych wspaniałych gór dzięki jesiennej aurze wyglądają szczególnie urokliwie. Poniżej prezentujemy zatem nasz kolejny, krótki tekst odpowiadający na stawiane przez Was bardzo często pytanie: gdzie w Bieszczady na weekend?

Co robić?

Bieszczady, co wielokrotnie podkreślamy, słyną ze swojej różnorodności. Przejawia się ona zmiennością pogody, klimatu, aury, pór roku, a także znajduje swój wyraz w olbrzymiej ilości atrakcji, jakie te góry nam zapewniają. Sprawiają one, że naprawdę jest tu co oglądąć i to niezależnie od pory roku czy nawet pogody. Dokładnie to samo możemy powiedzieć zastanawiając się nad tym gdzie jechać w Bieszczady na weekend.

Nawet jeśli przyjeżdżamy w te strony dosłownie na 2-3 dni możemy spokojnie pokusić się o wybranie się na wycieczkę jednym ze wspaniałych bieszczadzkich szlaków. My sami jedziemy nieraz w Bieszczady dosłownie „na dwie wycieczki w góry”. Przyjeżdżamy zwykle późno w nocy, poświęcamy dwa dni na górskie wędrówki, a trzeci dzień spędzamy już w całości na powrocie do domu.

Inne możliwości spędzania czasu w trakcie wyjazdu w Bieszczady na weekend jakie mamy do wyboru to oczywiście odpoczynek nad Jeziorem Solińskim, zwiedzanie tutejszych atrakcji oraz odwiedzanie zabytków świadczących o wielowiekowej bieszczadzkiej historii, czy wreszcie wszelkie formy aktywnego wypoczynku, jak np. spacery z psem czy wycieczki rowerowe. W Bieszczadach nie można się nudzić!

Gdzie nocować?

Zastanawiając się gdzie jechać w Bieszczady na weekend możemy spać spokojnie jeśli chodzi o ilość dostępnych miejsc noclegowych. Z roku na tok przybywa ich tutaj wszak coraz więcej i obecnie trudnością właściwie nie jest już znalezienie lokum, a raczej jego wybór spośród olbrzymiej oferty domków czy agroturystyk. Należy zatem zatrzymać się jedynie chwilkę nad opowiedzeniem sobie na pytanie gdzie najlepiej nocować z uwzględnieniem tego, co zamierzamy robić w Bieszczadach.

Tego typu poszukiwania są przy tym bardzo proste. Gdzie indziej będziemy szukać noclegu jeśli zamierzamy spędzić nasz weekend w Bieszczadach na górskich wędrówkach (Wetlina, Ustrzyki Górne, Smerek), gdzie indziej jeśli chcemy odpocząć nad brzegiem Jeziora Solińskiego (Solina, Polańczyk), jeszcze gdzie indziej jeśli szukamy ciszy i spokoju (np. dolina Sanu u podnóży Otrytu). Niezależnie od tego co wybierzemy będziemy mile zaskoczeni olbrzymią ilością dostępnych miejsc noclegowych.

Co zobaczyć?

Gdzie w Bieszczady na weeekend? Części odpowiedzi na to pytanie mamy już za sobą, zastanówmy się teraz zatem co warto zobaczyć w Bieszczadach. Tu znów wszystko zależy od tego, co będzie nas interesowało przede wszystkim w trakcie tych kilku dni spędzonych w górach. Po raz kolejny zaskoczy nas ilość dostępnych możliwości.

Jeśli pasjonują nas górskie wędrówki wówczas jeden weekend w Bieszczadach nie wystarczy na zobaczenie wszystkiego co te wspaniałe góry mają nam do zaoferowania. Na pewno warte polecenia są szlaki na Tarnicę, Połoninę Wetlińską z legendarnym niemal schroniskiem „Chatką Puchatka”, Połoninę Caryńską, czy Rawki. Ze szlaków mniej znanych godny polecenia jest na pewno Dwernik Kamień.

My sami najchętniej spędzamy każdą wolną chwilę w Bieszczadach na tropieniu śladów niezwykłej bieszczadzkiej historii. W naszych wyjazdowych planach nie może zatem zabraknąć odwiedzin cerkwi w Smolniku nad Sanem, kirkutu w Lutowiskach, czy terenów nieistniejących już dzisiaj wsi Krywe czy Tworylne. Wspaniałe są także inne bieszczadzkie cerkwie. Ich odnajdywanie samo w sobie może być wspaniałą przygodą.

Czy warto jechać w Bieszczady na weekend?

Bieszczady to bardzo odległy zakątek kraju leżący na uboczu. Wiele osób chcąc tutaj dotrzeć ma do pokonania kilkaset kilometrów i wiele godzin spędzonych w drodze. Można zatem zapytać czy warto jechać w Bieszczady na weekend? Czy w ogóle jest sens podejmować trud dotarcia w te strony dysponując zaledwie 2-3 wolnymi dniami.

Wszystko zależy oczywiście od tego w jaki sposób jedziemy w Bieszczady oraz od tego jak bardzo taka podróż jest dla nas uciążliwa, jednak naszym zdaniem warto podjąć trudy takiego wyjazdu nawet jeśli możemy spędzić tylko 2-3 dni w górach. Sami de facto kierujemy się taką właśnie zasadą. Wielokrotnie bierzemy przynajmniej jeden dzień wolnego w pracy i zarywamy powiedzmy czwartkową noc tak, aby dotrzeć w Bieszczady nieraz nawet nad ranem, ale móc cieszyć się piątkiem i sobotą spędzoną w naszych ukochanych stronach. Niedzielę poświęcamy zwykle na powrót do domu. Wielokrotnie próbowaliśmy jeździć w inne, bliższe nam geograficznie strony, jednak zawsze tęskniliśmy za górami. Dlatego właśnie postanowiliśmy zaakceptować trudy dojazdu w Bieszczady ale bywać tam jak najczęściej.

Dla wielu osób niewyobrażalne jest dodatkowo, aby być w Bieszczadach tylko raz w roku w trakcie tygodniowego, czy dwutygodniowego urlopu. My sami do takich osób się zaliczamy. Wolimy wybrać się w Bieszczady kilka, kilkanaście razy w roku. Jeden wyjazd w te strony w roku nie jest dla nas opcją – tęsknimy za bardzo za Bieszczadami o innych niż lato porach roku. Do szału doprowadzają nas zdjęcia innych turystów z przeróżnych pór roku gdy sami nie możemy odwiedzić naszych ulubionych stron. Dlatego właśnie wybieramy się tam dosłownie co kilka tygodni.

Nasze częste, ale krótkie wyjazdy w Bieszczady jeszcze nigdy nas nie zawiodły. Pasjonuje nas odwiedzanie nawet tych samych miejsc dosłownie co kilka tygodni i obserwowanie zmian w przyrodzie zachodzących w górach. Mamy kilka takich wyjątkowych, magicznych dla nas miejsc, w które bezustannie wracamy. To właśnie tam znikamy przed całym światem, odzyskujemy wewnętrzny spokój i w pełni odpoczywamy. Tego i Wam życzymy w trakcie wypadów w Bieszczady na weekend!

Najpiękniejsze Miejsca w Bieszczadach

Najpiękniejsze miejsca w Bieszczadach… Jak je wskazać? Jak powiedzieć, które zasługują ta takie miano? Jest ich przecież tak wiele… Jednych przyciągają w te strony wspaniałe górskie szlaki, innych niezliczone tutejsze atrakcje, jeszcze innych niezwykła bieszczadzka historia albo możliwość wypoczynku nad Jeziorem Solińskim. Niezależnie od tego czy wypoczywamy w tych stronach sami, z dziećmi, a nawet z niemowlakiem, każdy znajdzie tu coś dla siebie, także podczas niepogody.  Bieszczady cechuje niespotykana różnorodność zabytków, które warto zobaczyć, czy sposobów na aktywne spędzanie czasu. Ta różnorodność przejawia się także w olbrzymiej ilości miejsc, które moglibyśmy nazwać najpiękniejszymi. Wybór jest naprawdę trudny, ale mimo to poniżej przedstawiamy naszą krótką i oczywiście subiektywną listę atrakcji, które sami uważamy za najpiękniejsze miejsca w Bieszczadach.

#1 Cerkiew w Smolniku

Wymieniając najpiękniejsze miejsca w Bieszczadach nie możemy nie zacząć od naszego ulubionego, czyli od cerkwi w Smolniku nad Sanem. Jest to ten zakątek Bieszczadów, do którego zaglądamy nieraz nawet kilka razy w ciągu dnia przy okazji każdej z naszych wypraw w te piękne góry. Wracamy tu o różnych porach roku, różnych porach dnia, przy coraz to innym oświetleniu. Jest to chyba najbardziej „obfotografowane” przez nas miejsce. Uwielbiamy je odwiedzać szczególnie popołudniami, gdy pomarańczowe promienie zachodzącego słońca wydobywają z cerkwi niezwykłe barwy oraz zapach rozgrzanego, wiekowego drewna.

Dlaczego bez zastanowienia wymienimy cerkiew w Smolniku nad Sanem na pierwszy miejscu tych najpiękniejszych w całych Bieszczadach? Przemawia za tym wiele. Od naszej pierwszej wizyty w tych stronach urzekło nas położenie cerkwi. Stoi ona dziś samotnie w otoczeniu sędziwych drzew i kilku ledwie dostrzegalnych nagrobków na wzgórzu wznoszącym się nad okolicznymi dolinami. Roztacza się stąd piękny widok chwytający za serce szczególnie o zachodzie słońca.

Cerkiew w Smolniku to także niemy świadek burzliwej i okrutnej historii Bieszczadów, który jakimś cudem przetrwał dziejową zawieruchę. Smolnik to przecież jedna z setek dawnych bojkowskich wsi jakich setki pokrywały Bieszczady aż do okresu, który nastąpił bezpośrednio po II wojnie światowej. Cerkiew w tej dobrze prosperującej wsi była świątynią dla Smolnika i sąsiedniego Procisnego. To tu wierni spotykali się na nabożeństwa. Smolnik i Procisne po wojnie spotkał los innych wsi pełnych rdzennych mieszkańców Bieszczadów. Na fali wysiedleń obie osady przestały właściwie istnieć. Dziwnym i cudownym zbiegiem okoliczności samej cerkwi udało się przetrwać. Do dziś stoi tam gdzie stała przed wiekami dając unikatową możliwość przypomnienia sobie jak niegdyś wyglądały Bieszczady.

#2 Połonina Wetlińska

Zastanawiając się jakie są najpiękniejsze miejsca w Bieszczadach nie możemy pominąć jednego z najbardziej znanych masywów górskich z jego mitycznym schroniskiem – Chatką Puchatka. Mowa tu oczywiście o Połoninie Wetlińskiej. Połonina ta jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych bieszczadzkich symboli, króluje  na pocztówkach, w kalendarzach i fotorelacjach turystów. Nic w tym dziwnego, jest to wszak miejsce wyjątkowe.

O popularności Połoniny Wetlińskiej decyduje wiele. Po pierwsze masyw ten charakteryzuje centralne, bardzo dogodne dla piechurów położenie. Po drugie biegnie tu znaczna ilość szlaków o różnym stopniu trudności. Każdy może wybrać coś dla siebie począwszy od krótkich i szybkich podejść, aż do mozolnych długich wędrówek. Ścieżki wiodące na szczyt różnią się także popularnością, dzięki czemu można go zdobywać kilka razy, za każdym doświadczając innych wrażeń i spotykając raz mniej, a raz więcej turystów po drodze. Po trzecie, co chyba najważniejsze, to właśnie tutaj znajduje się najbardziej popularne bieszczadzkie schronisko – wspomniana już Chatka Puchatka.

Połonina Wetlińska to także doskonały punkt widokowy z przepiękna panoramą roztaczającą się we wszystkich kierunkach. Ze szczytu mamy wspaniały wgląd w Gniazdo Tarnicy i daleko na ukraińską stronę Bieszczadów. Zapierających dech w piersi jest także widok stąd na położony tuż obok masyw Połoniny Caryńskiej. Połonina Wetlińska jest także ulubionym miejscem osób pragnących zobaczyć zachód słońca w górach. Słowem, będą w Bieszczadach obowiązkowo musimy się tu wybrać.

#3 Krywe

Krywe to kolejna nieistniejąca dziś bojkowska wieś nierozerwalnie związana z bieszczadzką historią oraz ten zakątek gór, którego nie sposób pominąć wymieniając najpiękniejsze miejsca w Bieszczadach. Przed dekadami Krywe, podobnie jak Smolnik, było tętniącą życiem rusińską wsią, po której do dzisiaj zostały już tylko niknące powoli w trawie i gąszczu krzewów ślady.

Jeden z nich jest jednak szczególnie wyjątkowy i z powodzeniem może konkurować z cerkwią w Smolniku o miano najpiękniejszego. To ruiny murowanej cerkwi stojącej na wzgórzu Diłok wznoszącym się ongiś na sznurem bojkowskich chat w dolinie pobliskiego potoku, a dziś górujące jedynie nad niemym pustkowiem. Do dziś zachowały się one w stosunkowo dobrym stanie i stanowią niezwykły dowód na to, że na tym odludziu kiedyś kwitło życie.

Krywe warto odwiedzać o każdej porze roku. Miejsce to zawsze wygląda naprawdę magicznie. Zimą drzemie pod ciężkimi czapami głębokiego śniegu, wiosną tonie w morzu kwiatów, latem niknie w bujnej zieleni, a jesienią odpoczywa spokojnie wśród istnej feerii barw. Jest to wymarzone wprost miejsce dla osób kochających dziką przyrodę oraz wszystkich fascynatów historii, którzy lubią zadumać się nad ludzkim losem.

#4 Bukowe Berdo

Bukowe Berdo to kolejna z propozycji górskich wycieczek, jakie przychodzą do głowy gdy rozważamy jakie najpiękniejsze miejsca w Bieszczadach trzeba koniecznie zobaczyć. Bukowe Berdo to fragment tzw. Gniazda Tarnicy. To właśnie tędy wiedzie jeden z piękniejszych, a nieco mniej uczęszczanych szlaków na najwyższy szczyt Bieszczadów, który wybierając turyści chcący zdobyć go bez tłumów i ścisku po drodze. Swoją popularność Bukowe Berdo zawdzięcza kilku faktom.

Jest to przede wszystkim szlak w sam raz dla każdego. Nie należy może do najkrótszych, ale z drugiej strony nie jest jednym z tych bieszczadzkich szlaków, na których spędzimy 8 godzin mozolnie pnąc się pod stromy szczyt. Roztaczają się stąd wspaniałe widoki na sam szczyt Tarnicy i Krzemienia, na masyw Połoniny Caryńskiej oraz na dolinę górnego Sanu z terenami dawnych bojkowskich wsi wokół. Jego głównym atutem jest jednak wspomniany już relatywny spokój w porównaniu do chociażby szlaku na Tarnicę z Wołosatego. Każdy kto kocha góry powinien chociaż raz zdobyć zbocza Bukowego Berda, a najlepiej wybrać się tędy dalej, na Krzemień i Tarnicę.

#5 Kirkut w Lutowiskach

Ostatnim miejscem, które przychodzi nam na myśl, gdy zastanawiamy się jakie najpiękniejsze miejsca w Bieszczadach warto odwiedzić jest kirkut w Lutowiskach. Ten zapomniany przez lata żydowski cmentarz jest kolejnym dowodem jak skomplikowana i okrutna była tu historia. Lutowiska to niewielka miejscowość na obrzeż Bieszczadów leżąca tuż przy granicy z Ukrainą. Nie zwracają one dziś uwagi niczym szczególnym. Znajduje się tu sklep, restauracja, szkoła. Mało kto wie, że przed laty Lutowiska były słynącym na całą Europę wschodnią miejscem cyklicznych jarmarków, na których handlowano wołami wypasanymi w Bieszczadach przez Bojków. Handlem zajmowali się przy tym głównie Żydzi i całe Lutowiska były miasteczkiem przeważająco żydowskim.

Historia zgotowała im los znany z innych części naszego kraju i całej Europy. Niemal wszyscy żyjący tu Żydzi zostali zamordowani przez hitlerowców w trakcie II wojny światowej. Ich domy oraz tutejsze synagogi zostały spalone, a po dawnej świetności Lutowisk nie został właściwie żaden ślad. Jednym z nielicznych wyjątków jest właśnie wspomniany kirkut. Znajduje się on na niewielkim wzniesieniu za szkołą. W gęstej, wysokiej trawie skrywa się według różnych szacunków nawet ok. 2000 macew dających świadectwo jak duża była niegdyś tutejsza żydowska gmina. Płyty nagrobków w części są zdewastowane, niektóre leżą na ziemi, inne chylą się już ku upadkowi. Miejsce to jest naprawdę niezwykłe, napawa zadumą nad tym jaki los potrafią zgotować ludzie ludziom.

Najpiękniejsze miejsca w Bieszczadach – ile ich jest?

Opisując najpiękniejsze miejsca w Bieszczadach nie sposób wymienić ich wszystkich. Trudno byłoby je nawet zliczyć, zresztą kto by chciał wiedzieć ile ich jest… To przecież ta wydawałoby się niekończąca się mnogość możliwości sprawia, że raz po raz wracamy w te strony. Co i rusz zaskakuje nas tutaj coś nowego i chyba naprawdę nie chcielibyśmy, aby te wszystkie wspaniałe, piękne miejsca, które warto zobaczyć się nam skończyły. Chcemy przecież tu wracać raz po raz i zawsze odkrywać coś nowego…

Jesień w Bieszczadach – 5 Pomysłów na Urlop po Sezonie

Czy jesień w Bieszczadach to dobry pomysł na urlop? Bieszczady przyciągają przecież o każdej porze roku… Zima kojarzy się ze tu z radosnymi świętami Bożego Narodzenia albo z feriami zimowymi. To głębokie zaspy śniegu, połoniny smagane lodowatym wiatrem, karłowate buki na granicy lasu pokryte grubymi soplami lodu przybierającymi kształty rodem nie z tego świata. Zima to siarczyste mrozy oblekające wszystko co tylko możliwe w szatę skrzącej się szadzi przywołującej na myśl baśnie o krainie lodu. To także długie wieczory spędzone przy kominku gdy za oknem króluje ciemna jak smoła czerń bieszczadzkiej nocy.

Wiosna to bardzo powoli i nieśmiało pojawiające się na gałązkach drzew i krzewów jasnozielone pączki. To morza kaczeńców w rowach przy drogach, szum na nowo płynących potoków, które przez długie zimowe miesiące spały skute lodem. To mgły snujące się w dolinach oraz białe połacie tarniny kwitnącej na zboczach. To także powolne budzenie się do życia przyrody gór – w dolinach często króluje już zieleń, ale szczyty nadal świecą rudymi, jak gdyby jesiennymi trawami.

Lato to istna orgia zieleni, która dominuje dosłownie wszędzie. To trawy wyższe od dorosłego człowieka i łąki tętniące życiem milionów owadów. To kolarz wszelkich możliwych kolorów kwitnących kwiatów i traw. To długie dni kończące się zapierającym dech w piersiach zachodami słońca. To także skwar, upał, palące słońce w ciągu dnia, po którym znajdujemy chwilę ukojenia dopiero późnym wieczorem.

A jesień? No właśnie, jak wygląda jesień w Bieszczadach? Przez wielu jest ona przecież uważana za najlepszą porę roku na zorganizowanie wyprawy w Bieszczady. Dni stają się już krótsze. Letni skwar ustępuje miejsca chłodowi, wieczorem i rano znów pojawiają się gęste jak mleko mgły. To co dzieje się w przyrodzie przyprawia o zawrót głowy. Jaskrawa letnia zieleń powoli ciemnieje by następnie ustąpić miejsca milionom kolorów i odcieni żółci i czerwieni. Bieszczady pokryte w znacznej części przez lasy liściaste zaczynają wyglądać jak namalowane przez malarza. Widok ten jest całkowicie nierealny, mamy ochotę przetrzeć oczy i upewnić się, że to co widzimy istnieje naprawdę.

To właśnie to niezwykłe przedstawienie przygotowywane dla nas co roku przez bieszczadzką przyrodę i naturę zwabia w te piękne okolice tysiące turystów. Są i tacy, którzy uważają, że nie ma co przyjeżdżać w te strony latem, gdy góry są zdecydowanie bardziej zatłoczone. Zastanówmy się zatem co oferuje nam jesień w Bieszczadach i jak możemy tu spędzić nasz posezonowy urlop.

Wycieczki górskie

Wspaniałe bieszczadzkie szlaki górskie są chyba tym co najbardziej przyciąga w te strony. Nie należą one przy tym do najłatwiejszych. Bieszczady, jako góry należące do Karpat Wschodnich, posiadają wszystkie ich cechy. Spotkamy się tu zatem ze znacznym nachyleniem stoków, bardzo gęstymi lasami, niezwykle śliskim i miejscami głębokim błotem oraz uporczywym skwarem w szczytowych partiach szlaków na bezdrzewnych połoninach. Mimo wielu trudów związanych z pieszymi wędrówkami w Bieszczady co roku przyjeżdżają tysiące turystów szukających ciszy, spokoju i oderwania od codziennych problemów.

Prawdą jest jednak, że w związku z rosnącą popularnością Bieszczadów, szczególnie w okresie letnim, coraz trudniej o ciszę i spokój na szlakach. Niemal w trakcie każdej wycieczki spotkamy tu dużą ilość innych piechurów również delektujących się pięknem bieszczadzkiego kresu. Powstaje zatem pytanie o to w jaki sposób odpocząć w tych stronach w górach i jednocześnie nie spotkać nikogo na szlaku? Wydaje się, że jesień w Bieszczadach jest znakomitą odpowiedzią.

Niedługo po rozpoczęciu roku szkolnego kiedy to z gór znikają głośne wycieczki w Bieszczady wraca ich naturalny, dziewiczy urok. Jeśli pokusimy się o wyjazd w te strony jeszcze późniejszą jesienią – w październiku, albo najlepiej w listopadzie – wówczas samotna wędrówka górska jest niemal murowana. To właśnie wtedy będziemy mogli w spokoju i zadumie maszerować zatopieni w naszych myślach, podziwiać piękne bieszczadzkie widoki i niezwykłą grę jesiennych barw.

Bieszczadzkie doliny

Bieszczady słyną także z ciekawej i zawiłej historii. Poszukując zatem koncepcji na to jak spędzić jesień w Bieszczadach jednym z lepszych pomysłów będzie skupienie się w trakcie naszego wyjazdu na próbie odnalezienia wielu nadal istniejących śladów burzliwej przeszłości tych pięknych gór. Jedną z możliwości będzie odwiedzenie którejś z do dziś stojących bieszczadzkich cerkwi. W tym jednak przypadku w większość poszukiwanych przez nas miejsc dojedziemy po prostu samochodem. Jeśli zaś chcemy poczuć dreszczyk emocji związany z prawdziwymi poszukiwaniami, a jednocześnie spędzić cały dzień w terenie na wędrówce wówczas zdecydowanie powinniśmy zabrać się za odnalezienie jednej z nieistniejących już dzisiaj bojkowskich wsi.

Choć niektórzy o tym nie wiedzą obszar Bieszczadów był w okresie międzywojennym jednym z najgęściej zaludnionych w całej Europie. Ilość ludzi przypadająca tu na kilometr kwadratowy dorównywała tej spod Paryża! Kulturowy i demograficzny obraz Bieszczadów uległ jednak całkowitej zagładzie na fali powojennych wysiedleń rdzennej ludności rusińskiej. Po setkach tutejszych wsi tętniących niegdyś życiem pozostała jednie kompletna pustka zarastana powoli przez las. Po dziś dzień uważny obserwator w trakcie bieszczadzkiej przechadzki jedną z dolin dostrzeże bardzo wyraźne zarysy tarasowych pól i miedz.

Kto zainteresuje się tematem odrobinę bardziej ten może z łatwością zdobyć przedwojenne mapy przedstawiające układ dawnych wsi i ich zabudowań. Tak wyposażeni możemy ruszyć w teren, gdzie będziemy wędrować od jednej podmurówki spalonej przed dekadami bojkowskiej chaty do drugiej. W gąszczu tarniny odnajdziemy też puste cerkwisko i zapomniany cmentarz z chylącymi się ku ziemi, niszczejącymi nagrobkami. Miejscami chyba najlepszymi w całych Bieszczadach do takich eksploracji będą tereny nieistniejących wsi Krywe i Tworylne.

Grzyby

Jesień w Bieszczadach to także wymarzona pora na aktywny wypoczynek. Możemy tu swobodnie wybierać między wycieczkami rowerowymi, spacerami z psem i oczywiście grzybobraniem. Bieszczady wszak to jednej z najbardziej „grzybnych” obszarów naszego kraju. Nie będą przekłamaniem historie o grzybiarzach wracających z lasu z pełnymi wiadrami, ani o grzybach o kapeluszach o wielkości dużego talerza. Tu natura jest naprawdę hojna!

Grzybobrania w Bieszczadach cieszą się dużą popularnością dlatego szykując się na taki wypad należy zawczasu zarezerwować sobie miejsce noclegowe. Poszukując przy tym odpowiedniego lokum powinniśmy kierować się zasadą aby nasze miejsce noclegowe nie było położone w jednej z głównych miejscowości turystycznych. W takim rejonie lasy mogą być już przebrane. O wiele lepiej będzie celowo znaleźć nocleg gdzieś na uboczu, w niewielkiej, mało znanej wsi i właśnie tam po rozmowie ze starszymi mieszkańcami okolicy wybrać się do lasu.

Wypoczynek nad wodą

Kolejnym świetnym pomysłem na jesień w Bieszczadach będzie spędzenie krótkiego nawet urlopu nad Jeziorem Solińskim. Po sezonie wszak otaczające je miejscowości z Soliną na czele pustoszeją i zdecydowanie zyskują na atrakcyjności. Latem w okolicach tych nie powinny nas dziwić tłumy rozkrzyczanych turystów, duże gromady dzieci itp. Po sezonie zaś wreszcie będziemy mieli okazje w spokoju przespacerować się uliczkami pełnymi restauracyjek, barów i sklepów. Również plaże będą mniej oblegane. Oczywiście o tej porze roku jest już o wiele chłodniej. Nie możemy zatem zapomnieć o ciepłych ubraniu na wieczorny spacer nad wodą.

Agroturystyka

Wszystkie dotychczas opisane pomysły na to jak spędzić jesień w Bieszczadach były propozycjami na mniej lub bardziej aktywne spędzanie czasu. Nie każdy jednak musi lubić tę formę wypoczynku dlatego na koniec warto wspomnieć o jednej z możliwości dla osób pragnących po prostu odpocząć fizycznie. Musimy wszak pamiętać o tym, że Bieszczady to region słynący ze ogromnego wyboru wspaniałych gospodarstw agroturystycznych. Jest ich tu naprawdę bez liku, dlaczego zatem nie zaszyć się po prostu w jednym z nich?

To właśnie tutaj będziemy mogli chociaż na parę chwil powrócić do korzeni, odpocząć w stylowej drewnianej chacie, w otoczeniu zieleni i zwierząt. Odzyskaniu wewnętrznej równowagi i nabraniu sił do dalszej pracy będą sprzyjały chwile spędzone rano z kawą w ręku na tarasie, obiady w ogrodzie na trawie, czy wieczory przy kominku. I tutaj przyda nam się ciepły sweter, którym opatulimy się na wypadek pojawienia się chłodu czy porannej gęstej mgły.

Jesień w Bieszczadach – Podsumowanie

Na koniec wypada odpowiedzieć na pytanie o to czy jesień w Bieszczadach to dobra pora roku na planowanie wypadu w te niezwykłe góry? Po tym wszystkim co zostało napisane powyżej nasze zdanie na ten temat jest chyba jasne. Dla nas samych jesień w Bieszczadach to de facto najlepszy okres, w którym najchętniej odwiedzamy te strony.

Sprzyja temu naprawdę wiele. Pogoda wydaje się mniej uciążliwa niż latem, kiedy to często obezwładniające upały utrudniają dłuższe górskie eskapady. Przyroda daje jesienią prawdziwy popis trudny do odnalezienia tu o innych porach rok czy w innych stronach naszego kraju. Co dla nas najważniejsze, zdecydowanie maleje ilość turystów spotykanych na szlaku. To właśnie jesienią nareszcie w górach jesteśmy tylko my i otaczająca nas przyroda. To właśnie dla tego uczucia wracamy tu raz po razu o to właśnie dlatego tak bardzo kochamy Nasze Bieszczady.

Czy Warto Jechać w Bieszczady?

Czy warto jechać w Bieszczady? To pytanie miłośnikom Bieszczadów może wydawać się zbędne czy wręcz nie na miejscu. Jest ono jednak często zadawane przez osoby jadące po raz pierwszy w życiu w te piękne strony. Ludzi takich przy tym z roku na rok jest coraz więcej. Nic w tym dziwnego – Bieszczady w dzisiejszym świecie pośpiechu, ciągłego pędu i pogoni za terminami oferują wszystko co potrzebne aby odetchnąć od zgiełku miast, znaleźć wewnętrzną równowagę i po prostu odpocząć.

My sami oraz nasi czytelnicy znamy chyba odpowiedź na tytułowe pytanie. Spróbujmy jednak wspólnie zastanowić się czy warto jechać w Bieszczady? Specjalnie na tę okazję stworzyliśmy naszą krótką i oczywiście jak zwykle subiektywną listę, która może stanowić odpowiedź na tak postawione pytanie. Mamy nadzieję, że przyda się ona wszystkim tym, którzy dopiero planują pierwszy wypad w te wspaniałe góry. Jak mówi jedno popularne powiedzenie ci, którzy byli tam chodź raz wrócą na pewno po raz kolejny. W Bieszczady jedzie się przecież tylko raz, a później już się tylko wraca….

#1 Górskie szlaki

Zastanawiając się nad tym czy warto jechać w Bieszczady nasze rozważanie wypada chyba zacząć od stwierdzenie co najbardziej przyciąga turystów w te strony. Wydaje się, są to górskie szlaki. Śledząc przeróżne strony internetowe oraz grupy dyskusyjne o tematyce bieszczadzkiej stwierdzimy, że są one pełne zdjęć górskich widoków, opisów ścieżek oraz górskich wrażeń. Wydaje się, że to właśnie one tak bardzo przyciągają tutaj co roku tysiące ludzi.

Trudno się temu dziwić. Bieszczady ze swoimi emblematycznymi szlakami na masywy takie jak Połonina Wetlińska, Caryńska, Tarnica czy Rawki słyną jako wymarzone miejsce wypoczynku dla amatorów górskich wędrówek. Góry te obfitują we wspaniałe, zapierające wprost dech w piersiach widoki. Szlaki są tutaj długie, męczące i nieraz bardzo strome. Wynagradzają jednak nasz trud niesamowitymi panoramami oraz możliwością obcowania z dziką i niemal dziewiczą przyrodą.

Bieszczady w sezonie pełne są piechurów. Latem przyciągają także swoimi niezwykłymi wschodami i zachodami słońca, które możemy podziwiać z połonin. Wspaniałe wrażenie robią też poza sezonem, kiedy to na szlakach jest mniej ludzi, może zdarzyć się, że w trakcie naszej wędrówki nie spotkamy dosłownie nikogo, a w trakcie wycieczki towarzyszy nam surowa zimowa czy jesienna aura. Niektórzy uważają wręcz, że to właśnie wtedy możemy odkryć prawdziwego ducha tych gór.

#2 Jezioro Solińskie

Czy warto jechać w Bieszczady? Ci, którzy przybywają tutaj dla górskich wędrówek na pewno powiedzą, że warto. Co jednak z tymi, którzy zamiast forsownych marszów wolą odpoczynek nad wodą i spacery wygodnymi alejkami kurortów oraz ośrodków wypoczynkowych czy turystycznych? Czy oni też znajdą tutaj cokolwiek dla siebie?

Takim osobom z pomocą przyjdzie Jezioro Solińskie. Okazuje się bowiem, że ten piękny zbiornik wodny położony w sercu gór sam w sobie stanowi wspaniałą atrakcję, dla której co roku w te strony przybywają tysiące turystów. Jezioro jest doskonałym rozwiązaniem dla wszystkich tych, którzy poszukują odpowiedzi na pytanie o to co robić w Bieszczadach z dziećmi, osób starszych czy po prostu tych, którzy preferują spokojniejszy odpoczynek. Zalew oferuje dziesiątki możliwości spędzania tutaj czasu. Do naszej dyspozycji będą rejsy stateczkiem, kajaki, rowery wodne, żaglówki. Do lokalnej tradycji należy też spacer po koronie tamy w Solinie czy wizyta w jednej z licznych tutaj restauracji czy barów.

#3 Historia Bieszczadów

Również osoby interesujące się historią, kochające zabytki oraz zwiedzanie miejsc świadczących o przeszłości naszego kraju mogą zastanawiać się czy warto jechać w Bieszczady? Będą one zadawały sobie pytanie czy Bieszczady mają do zaoferowania cokolwiek innego niż tylko górskie, piesze wycieczki oraz wypoczynek nad wodą? Okazuje się, że to właśnie takie osoby Bieszczady zachwycą być może najbardziej…

Dziać się tak będzie ze względu na niezwykle bogatą, złożoną i do dzisiaj trudną w ocenie sięgającą wiele wieków wstecz historię Bieszczadów. Okazuje się bowiem, że na ziemiach tych od dawien dawna współżyli ludzie wielu narodowości tworzący niezwykłą wprost mozaikę narodowościową i wyznaniową. Na fali zawieruchy dziejowej II wojny światowej i spowodowanych przez nią zmian doprowadziła ona niestety do tragedii wysiedleń z Bieszczadów rdzennej ludności, po których góry te opustoszały niemal doszczętnie. Po zamieszkujących te tereny niegdyś Bojkach pozostały jednak na szczęście liczne ślady.

Do dziś podziwiać możemy zatem bieszczadzkie cerkwie jak chociażby tę w Smolniku nad Sanem czy w Łopience. Do naszych czasów zachowały się także ślady dawnego życia w jednej z dziesiątek bieszczadzkich wysiedlonych wsi. Wśród tych magiczny miejsc, które możemy odwiedzić wiodą Krywe czy Tworylne. To właśnie tutaj w kępie drzew na górującym nad dawną wsią wzniesieniu odnajdziemy rozsypujące się ruiny cerkwi. To tu w gąszczu krzewów natrafimy na majaczące w zaroślach chylące się ku ziemi nagrobki dawnego cmentarza. To tu wreszcie staniemy na wypalonym cerkwisku i zadumamy się nad okropnościami historii.

#4 Bieszczadzkie atrakcje

Jeśli kogoś nadal nie przekonały wyżej przytaczane argumenty i wciąż zastanawia się czy warto jechać w Bieszczady to czas na wspomnienie o bieszczadzkich atrakcjach. Góry te wszak to miejsce, gdzie nie będziemy się nudzić nawet gdy pada deszcz. Każdy znajdzie tu coś dla siebie, a miejsc wartych odwiedzenia nie starczy z pewnością na jeden wyjazd.

Jeśli nie chcemy chodzić po górach, nie dla nas wylegiwanie się nad wodą i nie interesuje nas historia wówczas możemy odwiedzić jedno z kultowych bieszczadzkich miejsc. Zjeść możemy w legendarnej restauracji Siekierezada w Cisnej, piwo wypić lub kupić w trakcie zwiedzania lokalnego browaru Ursa Maior, pochmurny dzień spędzić na pływalni w Lesku, a słoneczny zakończyć przejażdżką kolejką leśną, bądź na drezynach rowerowych. W Bieszczadach nie da się nudzić!

#5 Przyroda

Ostatni, ale wcale nie najmniej ważny, argument, który musimy naszym zdaniem wziąć pod uwagę gdy zastanawiamy się czy warto jechać w Bieszczady to wielokrotnie już przez nas opisywana wspaniała bieszczadzka przyroda. Jak wielokrotnie to już podkreślaliśmy jest ona tym co sprawia, że odwiedzając to samo miejsce nieraz dosłownie w odstępach 2-3 tygodniowych czujemy się jak byśmy byli w zupełnie dla siebie nowej okolicy. Bieszczadzka przyroda oszałamia różnorodnością, dzikością, bujnością i przede wszystkim swoją zmiennością.

Bieszczady wiosną to ciemna jeszcze, ledwie widoczna zieleń. To małe pączki listków trudne do dostrzeżenia gdzieniegdzie na szarych nadal gałązkach. To wszędobylskie mgły snujące się w dolinach i morza kaczeńców w rowach przy drogach. Lato to z kolei jaskrawa zieleń, która aż kłuje w oczy. Zielone jest tu absolutnie wszystko – łąki, lasy, połoniny. Urozmaiceniem są zółte i fioletowe kwiaty, łąki pełne owadów, codzienny skwar. Jesień, przez wielu uważana za najlepszy okres na wizytę w tych stronach, to istna orgia kolorów. Góry zdają się płonąć od wszystkich odcieni żółtego, czerwonego… Zbocza wyglądają tak jakby jakiś malarz upuścił paletę z farbami i wylały się one na bieszczadzkie wzniesienia i doliny. Zima zaś to krótkie dni, pustki na szlakach, wszechobecna szadź, śnieg, wiatr i pustkowie – wędrując wtedy w górach mamy wrażenie przebywania w bajkowej krainie lodu.

Czy warto jechać w Bieszczady?

Po wszystkim co napisaliśmy powyżej odpowiedź na pytanie o to czy warto jechać w Bieszczady chyba nasuwa się sama. Można powiedzieć, że nasze zdanie na ten temat opisujemy w tworzonym dla Was od już dość dawna blogu o Bieszczadach. To właśnie na jego łamach staramy się dzielić z Wami naszą wielką pasją i fascynacją jaką obudziły w nas te niezwykłe góry.

Wszystko zaczęło się od historii Bieszczadów, która urzekła nas swoją złożonością, stopniem skomplikowania oraz tym, że pozostawiła po sobie tak wiele niezwykłych, możliwych do odnalezienia do dzisiaj śladów. Co kilka tygodni gnaliśmy więc w góry aby tak ze starymi, wygrzebanymi w archiwach mapami w rękach przemierzać nieistniejące dziś wsie, badać dawne ustawienie budynków, szukać pozostałości po żyjących tu niegdyś ludziach. Dość szybko zainteresowaniem tym postanowiliśmy się dzielić na łamach stworzonych w tym celu Naszych Bieszczadów i okazał się to strzał w dziesiątkę, a grono naszych czytelników zaczęło rosnąć w niesłychanym wręcz tempie. Po wielu rozmowach z nimi zdaliśmy sobie sprawę z tego, że Bieszczady oferują tak wiele, że o każdej z tych rzeczy należałoby napisać choćby parę słów. Jako, że dla wielu turystów Bieszczady to nie tylko ich historia ale także góry, atrakcje i potrzeba bardziej praktycznego spojrzenia na ten cudowny zakątek naszego kraju rozpoczęliśmy tworzenie serii naszych poradników. Tak powstały artykuły o tym jak wybrać mapę Bieszczadów, które bieszczadzkie szlaki są najpiękniejsze, jak dojechać w Bieszczady i co tam jeść, czy o tym jak wybrać idealny domek w Bieszczadach. Artykuły te przyciągnęły jeszcze większą ilość fanów i czytelników bloga. Dzisiaj jest ich już niemal 50 tysięcy, a odpowiedzi na pytanie o to czy warto jechać w Bieszczady wydaje się pytaniem retorycznym…

5 Sposobów Jak Dojechać w Bieszczady

Pytanie o to jak dojechać w Bieszczady jest jednym z najczęściej powtarzających się w trakcie rozmów o tym pięknym zakątku Polski. Nic w tym dziwnego, w Bieszczady wszak co roku przyjeżdżają dziesiątki tysięcy turystów. Przyciąga ich tutaj niejedno. Niektórzy przybywają tu w poszukiwaniu mozolnych górskich wędrówek i szlaków, które wynagradzają wspaniałymi widokami. Inni poszukują odpoczynku nad wodą wśród gór, z dala od miast w jednej z tutejszych agroturystyk czy innych niezliczonych miejsc noclegowych. Jeszcze innych pasjonuje niezwykła bieszczadzka historia i pozostałe po niej ślady jak chociażby bieszczadzkie cerkwie.

Bieszczady urzekają niezliczonymi możliwościami spędzania tutaj wolnego czasu, całą mozaiką atrakcji, zabytków, miejsc wartych zobaczenia. Jedną z najciekawszych cech Bieszczadów jest ich niezwykła zmienność i różnorodność. Dotyczy to niemal wszystkiego – klimatu, pogody, zjawisk przyrodniczych… Zmienność ta powoduje, że z powodzeniem możemy odwiedzać te same miejsca kilka, czy nawet kilkanaście razy do roku i odnieść wrażenie, że jesteśmy za każdym razem gdzie indziej. To samo miejsce zupełnie inaczej będzie wyglądało wiosną otoczone młodą zielenią i morzem kaczeńców, inaczej jesienią we wszystkich odmianach czerwieni liści drzew i jeszcze inaczej w środku zimy pokryte szadzią czy głębokim śniegiem. Aby jednak to wszystko zobaczyć musimy najpierw zadać sobie pytanie o to jak dojechać w Bieszczady… Jest na to kilka sposobów…

#1 Własny samochód

Dojazd w Bieszczady własnym samochodem to oczywiście to, co jako pierwsze przychodzi nam na myśl. O ile dysponujemy autem to rzeczywiście ten sposób podróżowania będzie zdecydowanie najwygodniejszy. Niezależnie od tego, z której części kraju będziemy jechać w Bieszczady dla wszystkich nas droga od Rzeszowa staje się jednakowa. Dotarcie do tego miasta nie nastręcza również żadnych trudności – trasy są bardzo dogodnie poprowadzone niezależnie od kierunku, z którego jedziemy.

Po minięciu Rzeszowa kierujemy się na Sanok. Droga staje się bardzo urozmaicona i ciekawe jako, że zaraz za Rzeszowem wjeżdżamy na tereny pogórzy – już tutaj odsłaniają się przed nami ciekawe widoki, sama okolica jest także bardzo interesująca ze względu na mijane miejscowości, ich zabudowę i charakter. Będąc w Sanoku widzimy już wyraźnie górski charakter tych okolic, droga raz po raz pnie się stromo pod górę i opada malowniczymi serpentynami ostro w dół. Obieramy teraz kierunek na Zagórz oraz Lesko. Jeśli kierujemy się w okolice Komańczy wówczas z dotychczasowej trasy będziemy skręcać w prawo już w Zagórzu. Ci zaś, którzy zmierzają w okolice Baligrodu, Cisnej, Wetliny, czy Ustrzyk Górnych odbijać będą w prawo na rondzie w Lesku przed wjazdem do centrum tej malowniczo położonej miejscowości.

Dalej prosto pojadą zmierzający do Soliny czy Polańczyka (skręt w prawo w Uhercach Mineralnych) czy okolic Czarnej Górnej i Lutowisk (skręt w prawo dopiero w Ustrzykach Dolnych). Niezależnie jednak od miejsca docelowego naszej podróży dojazd samochodem w te strony jest bardzo wygodny. Drogi są bardzo dobrej jakości, dobrze oznakowane i oświetlone. Własny samochód ułatwi nam również znakomicie dalsze poruszanie się w Bieszczadach. Czasy gdy drogi w tych górach były nieliczne i nieprzejezdne odeszły wszak dawno w zapomnienie. Dziś dzięki tzw. małej i dużej pętli bieszczadzkiej z łatwością dotrzemy w każdy zakątek tej pięknej krainy.

#2 Kolej

Dla osób nieposiadających samochodu, a zastanawiających się jak dojechać w Bieszczady naturalnym wyborem może okazać się kolej. Tutaj jednak podróż wygląda nieco mniej komfortowo. Dzieje się tak z uwagi na fakt, że nie do wszystkich bieszczadzkich miejscowości kolej dociera. Co gorsza często podróż koleją będzie nas narażała na przynajmniej dwie przesiadki. Pierwsza z nich może mieć miejsce w Rzeszowie po dotarciu tutaj z naszego miejsca zamieszkania. Druga zaś będzie miała miejsce najczęściej w Sanoku. To do tej miejscowości dotrzemy koleją, ale dalej konieczne będzie kontynuowanie podróży autobusem.

Należy jednak powiedzieć, że połączenia kolejowe z Rzeszowem są naprawdę dogodne zatem o ile nie straszne nam przesiadki albo wręcz chcemy przeżyć odrobinę podróżniczych emocji wówczas dojazd w Bieszczady koleją może okazać się dla nas dobrym rozwiązaniem. Część trasy pokonamy w takim wypadku wygodnie w pociągu, a do samego miejsca noclegowego w górach po niedługiej przejażdżce dowiezie nas autobus. Rozkłady jazdy kolei najlepiej sprawdzać jest w portalu e-podróżnik.

#3 Autobus

Dla osób nieposiadających samochodu i chcących uniknąć przesiadek dobrym rozwiązaniem może okazać się podróż autobusem czy autokarem. Co roku setki z nich dowożą wygodnie turystów w Bieszczady. W tym wypadku może udać nam się dostać bilet bezpośrednio z miejsca naszego zamieszkania (szczególnie jeśli jest to jedno z większych miast) do miejsca docelowego naszej podróży. Jeśli pochodzimy z mniejszej miejscowości wówczas konieczna może okazać się przesiadka.

Tak czy inaczej dzięki bardzo dobrej bieszczadzkiej sieci drogowej o znakomitym stanie przyjazd w te strony autobusem czy autokarem będzie bardzo komfortowy. Docierają one swobodnie i szybko do wszystkich większych bieszczadzkich miejscowości. Gdyby okazało się, że nasz nocleg znajduje się nieco na uboczu, a nam przyszło borykać się z dużymi bagażami wówczas z pomocą przyjdą nam nieocenione busiki, o których niżej. Rozkład jazdy autobusów, podobnie jak kolei, najlepiej sprawdzać jest w portalu e-podróżnik.

#4 Bus

Kolejnym sposobem na to jak dojechać w Bieszczady jest transport busem. Jest on szczególnie popularny na terenach niezbyt odległych od tych pięknych gór, gdzie inne formy transportu są nieraz trudniej dostępne. Dojazd w góry w ten sposób jest niemal tak samo wygodny jak własnym samochodem. Szczególnie należy polecić także skorzystanie z busików kursujących w samych Bieszczadach. W sezonie poruszają się one praktycznie bez przerwy na trasach między wszystkimi większymi miejscowościami. Złapać możemy je w centrach miasteczek i wsi oraz po prostu na trasie dając znak kierowcy.

Dzięki nim możemy niezwykle swobodnie planować nasze górskie eskapady. Do bieszczadzkiej tradycji należy już, że wchodzi się tutaj na szlak w jednym miejscu (w miejsce to możemy podjechać własnym autem lub właśnie busikiem), a schodzi się zupełnie gdzie indziej licząc na transport powrotny właśnie jednym z licznych busów. Nie należy przy tym zrażać się brakiem miejsc – busiki jeżdżą tak często, że nawet przepuszczając jeden czy dwa z nich na pewno znajdziemy dla siebie miejsce w kolejnym.

#5 Autostop

Autostop to chyba ta z odpowiedzi na pytanie o to jak dojechać w Bieszczady, która jak żadna z powyższych nasuwa na myśl powojenne, westernowskie bieszczadzkie czasy. W okresie tamtym dojazd w te odległe strony był szczególnie utrudniony i to właśnie wtedy pierwsi śmiałkowie pragnący przemierzać obszary bieszczadzkiego kresu imali się wszystkich dostępnych sposobów dojazdu w te góry. Jednym z bardziej popularnych był autostop. Dziś choć wielu z nas dysponuje własnym samochodem lub może sobie pozwolić na przejazd koleją czy autobusem nadal wiele osób wybiera ten tradycyjny sposób podróżowania. Trzeba przy tym przyznać, że autostop po dziś dzień pozostaje ciekawym sposobem dotarcia w Bieszczady.

W dzisiejszych czasach mówiąc o autostopie nie koniecznie myślimy przy tym o wyczekiwaniu na transport przy skraju drogi z uniesionych do góry kciukiem. Mamy dziś wszak do dyspozycji wiele możliwości pośrednich takich jak współdzielenie transportu ze znajomymi, przygodnie poznanymi, bądź wręcz zupełnie obcymi osobami. Z pomocą przychodzi nam tutaj internet, w którym z łatwością możemy umówić się z innymi turystami na wspólną podróż w Bieszczady. Będzie to sposób tani i wygodny, a przy tym z pewnością zawrzemy niejedną ciekawą znajomość.

Jak dojechać w Bieszczady – który sposób najlepszy?

Na to jak dojechać w Bieszczady jest kilka sposobów. Staraliśmy się opisać je jak najlepiej powyżej. Czas teraz jednak na podsumowanie naszych porad i pytanie, który sposób jest najlepszy? Wydaje się, że odpowiedź na nie jest prosta – będzie nią zdecydowanie podróż własnym samochodem, zdajemy sobie jednak sprawę z tego, że może to być sposób niedostępny dla każdego z nas.

Wydaje nam się zatem, że najlepiej będzie pokusić się o jakieś rozwiązanie pośrednie. Może nim być np. wspólna podróż samochodem za znajomymi, czy wręcz po prostu skorzystanie z autostopu. W ostatnim czasie na wielu internetowych grupach dyskusyjnych obserwujemy pewną tendencję – coraz częściej obserwujemy turystów nawet w różnych stron Polski umawiających się na wspólny przejazd w Bieszczady samochodem jednego z nich, czy wręcz autem z wypożyczalni.

Taki sposób dojazdu w Bieszczady wydaje się najlepszym rozwiązaniem w przypadku braku własnego samochodu. Pozwala nam on bezproblemowo dostać się w ten odległy zakątek Polski, a na miejscu możemy korzystać swobodnie z kursujących tutaj non stop busików. Dzięki takiej organizacji podróży będziemy mogli bez stresu dotrzeć w te magiczne góry i spokojnie delektować się ich pięknem…

5 Pomysłów Na To Co Jeść w Bieszczadach

Pytanie o to co jeść w Bieszczadach jest zdecydowanie jednym z najczęściej się pojawiających w trakcie rozmów o tych wspaniałych górach. Również i my w trakcie pisania naszego bloga o Bieszczadach słyszymy je coraz częściej. Postanowiliśmy zatem wyjść mu naprzeciw i stworzyć naszą krótką i oczywiście subiektywną listę tego, czego według nas należy spróbować będąc na terenach bieszczadzkiego kresu oraz gdzie warto się zatrzymać aby zjeść coś dobrego.

Nasza pasja do Bieszczadów zrodziła się z zainteresowania niezwykłą bieszczadzką historią oraz śladami jakie po dziś dzień po niej zostały. Dość szybko postanowiliśmy dzielić się naszym zainteresowaniem – rozpoczęliśmy od opisywania naszych wędrówek bieszczadzkimi dolinami w poszukiwaniu pozostałości po ich bojkowskiej przeszłości. Fascynowało nas przy tym znajdowanie śladów pozostawionych przez danych mieszkańców bieszczadzkiej głuszy, cerkwi, cmentarzy czy nawet wiejskich chat. Wędrowaliśmy zatem przez tereny wsi takich jak Tworylne czy Krywe, odwiedzaliśmy Lutowiska, Bystre, Solinę…

Bieszczady to jednak nie tylko puste dziś i ciche urokliwe doliny. To także, albo właściwie przede wszystkim, wspaniałe góry przyciągające w te strony co roku tysiące turystów. W miarę wzrostu popularności naszego bloga dość szybko zauważyliśmy, że turystów tych interesują przede wszystkim jednak tematy bardziej praktyczne. Tak zaczęło powstawać nasze kolejne posty będące swoistymi poradnikami na przeróżne tematy – gdzie się zatrzymać w Bieszczadach, co warto tutaj zobaczyć, jakie atrakcje odwiedzić, jak spędzić tutaj aktywnie czas, co robić w tych stronach z dziećmi albo gdy pada deszcz. Wpisy te cieszą się niesłabnącą popularnością stąd tym razem pora na naszych 5 pomysłów na to co jeść w Bieszczadach!

#1 Sery

Odpowiedź na pytanie o to co jeść w Bieszczadach zaczniemy od wszechobecnych tutaj serów. Okazuje się wszak, że słyną z nich nie tylko Tatry z Zakopanem na czele. Również w Bieszczadach szczególnie w sezonie spotykamy je właściwie na każdym kroku. Będąc zatem w Bieszczadach koniecznie należy spróbować każdego rodzaju sera niezależnie od tego czy jest to tzw. hucuł, bundz, oscypek, ser solankowy czy też bieszczadzka feta.

Naprawdę warto przystanąć przy niemal każdy straganie z serami, porozmawiać ze sprzedawcą, upewnić się czy na pewno jest on również producentem. Po kilku takich próbach z pewnością znajdziemy takiego wytwórce, do którego będziemy już zawsze wracać, a odpowiedź na pytanie o to co jeść w Bieszczadach nie będzie nastręczała nam żadnych problemów. Poniżej przedstawimy kilku producentów serów czy znanych miejsc, w których warto je kupić.

• Nikos – słynny na całe Bieszczady Grek, produkuje przepyszne sery z mieszanki mleka krowiego, owczego i koziego. Możemy u niego spróbować kilku różnych rodzajów serów, takich jak krowi hucuł, bundz, feta czy ser solankowy. Dostępna jest  też bryndza, a także ser z papryką i ziołami prowansalskimi w słoikach.
• Bieszczadzka koza – jadąc tzw. bieszczadzką Wielką Pętlą z Ustrzyk Dolnych do Górnych warto skręcić w Smolniku w lewo na drogę z betonowych płyt w kierunku zabytkowej bojkowskiej cerkwi. Po lewej stronie zobaczymy gospodarstwo zajmujące się produkcją wspaniałych kozich serów. Posiada ono ok. 120 kóz, a ostatnio do gospodarstwa dołączyły także niezwykłe bawoły. Możemy tu spróbować kilku naprawdę przepysznych wyrobów, np. serów w stylu francuskim, z zielonym pieprzem, z czarnuszką czy ziołami.
• Bacówki przy Wielkiej Pętli – jest ich kilka i w każdej są pyszne oscypki, ale ta najlepsza to chyba ta druga z kolei jadąc z Ustrzyk Górnych w stronę Wetliny. Oprócz oscypków dostaniemy tutaj także przepysznego hucuła z mleka krowiego. Warto przystanąć tutaj choćby na chwilę i docenić trzydziestoletnie doświadczenie tutejszych wytwórców serów, które było już zresztą nagradzane w przeszłości.
• Cisna – znajdując się w tej miejscowości warto zwrócić uwagę na  stojący tuż obok restauracji Troll niepozorny stragan. Właściciel sprzedaje tam niezrównany ser z czosnkiem niedźwiedzim! Dostępne są też sery w oliwie z przyprawami, czosnek niedźwiedzi w słoiczkach i wspaniałe rydze.
• Domki góralskie w Bukowcu – do grona naszych zaprzyjaźnionych miejsc noclegowych dołączyły niedawno urokliwe domki góralskie w Bukowcu. Po krótkiej rozmowie z właścicielami okazało się, że miejsce to oprócz typowych noclegów posiada także wiele dodatkowych atrakcji – znajduje się tutaj mini zoo i kupić tu można właśnie przepyszne sery domowej roboty.

#2 Czosnek niedźwiedzi

Rozmawiając o tym co jeść w Bieszczadach w naszej dyskusji nie może zabraknąć czosnku niedźwiedziego. Ma on podobne własności lecznicze, jak czosnek pospolity i inne gatunki czosnków, zawiera też dużo witaminy C. Dodaje się go do zup, sałatek, nadaje się do kiszenia oraz marynowania. W Bieszczadach dostępny jest głównie wiosną na wszelkich straganach oraz w sklepach z przetworami. Wtajemniczeni w to gdzie rośnie w okolicy mogą go też zebrać własnoręcznie! Doskonałą lokalną specjalnością jest sos pesto z czosnku niedźwiedziego zasolony w słoiczkach lub suszony. Nadaje się jako zamiennik pesto z Bazyli, nadając makaronom lekko czosnkowy posmak.

#3 Rydze

Bieszczady to kraina rydzów. Możemy je tu znaleźć marynowane, smażone, zapiekane… Mają cudowny delikatny smak. Najczęściej można je spotkać latem i jesienią. Dostępne są praktycznie na każdym straganie. Warto zawsze dopytać o to w jaki sposób zostały przygotowane. Zalewa może być mniej lub bardziej octowa – warto więc dopasować je do własnego gustu. Często możemy też spotkać sałatkę z rydzów w szwedzkim stylu, a także smalec rydzowy z różnymi dodatkami jak np. jabłko – nie należy przy tym zrażać się jego kolorem, w smaku jest naprawdę pyszny! Udało nam się go kupić w małym sklepiku w Cisnej, zaraz obok Restauracji Siekierezada.

#4 Nalewki, syropy, miody

Bieszczady to nadal dzika kraina obfitująca we wszelkie rośliny nadające się do produkcji nalewek, miodów czy syropów. Warto o tym pamiętać zatrzymując się przy jednym z lokalnych straganów czy odwiedzając sklep z lokalnymi wyrobami i przetworami. Spróbować będziemy mogli nalewki z pokrzywy, tarninówki, jarzębinówki czy syropu z sosny doskonałego na kaszel, poprawiającego odporność i pomagającego we wszelkich stanach przeziębienia.

Kolejną specjalnością Bieszczadów są spotykany tutaj na każdym kroku miody. Znajdziemy je w wielu gospodarstwach położonych nawet wzdłuż głównych dróg – wystarczy jedynie wypatrywać odpowiedniego szyldu. Są to przy tym prawie zawsze produkty własnego wyrobu – łatwo to poznać po kilku, kilkunastu ulach stojących nieopodal gospodarstwa. Można spotkać też przepyszną brusznicę w słoiczkach – idealnie nadaje się do serów i sosów.

#5 W Restauracjach

Myśląc o tym co jeść w Bieszczadach nie możemy oczywiście zapominać o restauracjach, knajpkach i zajazdach, których jest tutaj coraz więcej. Dzięki rosnącej z roku na rok licznie turystów wyrastają one tutaj jak grzyby po deszczu. W sezonie w niektórych z nich trudno nawet o wolny stolik. Jest jednak kilka takich miejsc i potrwa, na które warto poczekać nawet w kolejce:

• Placek po bieszczadzku – placek ten to dwa duże placki ziemniaczane z gulaszem mięsnym, my polecamy szczególnie ten z baraniną. Dostępne są też placki z kapusty kiszonej – polecamy ich spróbowanie ze względu na niecodzienny smak.
• Pstrąg – trudno byłoby zliczyć wszystkie hodowle i smażalnie bieszczadzkich pstrągów, z których słyną te strony, jest jednak jedno takie miejsce, które najbardziej zapadło nam w pamięć już po pierwszej wizycie i do którego z olbrzymią ochotą wracamy – jest to „Dom Pstrąga” w Przysłupie. Lokal niepozorny ale słynie z wyjątkowo dobrych i olbrzymich pstrągów – polecamy go z czystym sumieniem!
• Naleśnik z jagodami – z nich z kolei słynie karczma „Chata Wędrowca” w Wetlinie. Olbrzymią porcją spokojnie najedzą się 2-3 osoby. Naleśniki oszałamiają ilością owoców i dodatków – palce lizać!

Co jeść w Bieszczadach – Podsumowanie

Nie jest łatwo odpowiedzieć w kilku słowach na pytanie o to co jeść w Bieszczadach. Góry te oferują wszak bardzo dużą różnorodność potraw, lokalnych specjalności czy restauracji, które możemy odwiedzić. Różnorodność ta jest zresztą jedną z głównych, dominujących cech tego niezwykłego zakątka Polski. Dotyczy ona tutejszej pogody, klimatu, zmienności przyrody czy niezliczonych wprost pomysłów na spędzania tutaj czasu. Do wielu możliwości odnalezienia tutaj wewnętrznego spokoju i harmonii należy zatem dodać jeszcze jeden atut tutejszych stron – każdy wyjazd w Bieszczady możemy zakończyć z nowym słoiczkiem przetworów czy lokalnych smakołyków lądującym na naszej domowej półce. Za to wszystko właśnie co dają nam te góry tak bardzo je kochamy i dlatego wciąż tutaj wracamy!

Blog o Bieszczadach – Dlaczego tworzymy Nasze Bieszczady?

Nasze Bieszczady to blog o Bieszczadach tworzony przez miłośników tego niezwykłego zakątka Polski. W bardzo krótkim czasie zgromadził on pokaźną liczbę fanów w mediach społecznościowych, każdego miesiąca jest czytywany przez tysiące osób. Można zapytać: dlaczego? Dlaczego ktoś poświęca znaczną część swojego wolnego czasu na tworzenie bloga o Bieszczadach i dlaczego tak wiele osób ma ochotę taki blog czytywać? Co sprawia, że wszyscy razem kochamy te Nasze Bieszczady? Spróbujmy na te pytania odpowiedzieć…

Dlaczego tworzymy blog o Bieszczadach?

Kochamy Bieszczady

Tak jak to piszemy na króciutkiej stronie o nas jesteśmy ludźmi wychowanych w mieście. Całe nasze dotychczasowe życie upływało w otoczeniu murów, pośród rozgrzanych latem betonowych ścian, w zgiełku, pośpiechu i hałasie. Od dziecka uczono nas, że najważniejsza w życiu jest praca, że należy robić „karierę”, kupić mieszkanie, starać się o awans itd. Pośpiech, stres, ślepy pęd za kolejnymi materialistycznymi dobrami – do tego byliśmy przyzwyczajani.

Było oczywiście w tym życiu wiele jasnych punktów pozwalających chociaż na chwilę oderwać myśli od miejskiej dżungli, odetchnąć pełna piersią i nie myśleć o codzienności. Takim najlepszym antidotum na problemy były zawsze dla nas górskie wędrówki. Od wczesnego dzieciństwa dzięki rodzicom czy dziadkom wyjeżdżaliśmy często w góry. Beskidy, Tatry – poznaliśmy je jak własną kieszeń. Przez cały rok wracaliśmy myślami do tych krótkich chwil spędzonych na szczytach w absolutnej, niemal dającej się usłyszeć ciszy czy do tych momentów zadumy i zatopienia w myślach na szlaku. Czasy jednak się zmieniają, turystyka w naszym kraju przeżywa dynamiczny rozkwit co nieraz owocuje tym, że o ową ciszę i spokój w górach jest coraz trudniej. Można powiedzieć zatem, że nadal szukaliśmy swojego miejsca na ziemi.

Tak było do czasu gdy po raz pierwszy przyjechaliśmy w Bieszczady. Wydawało nam się, że w górach widzieliśmy już wszystko i że niczym nowym nas one nie zaskoczą się. A jednak zaskoczyły. W Bieszczadach od pierwszego dnia pokochaliśmy dosłownie wszystko, stały się one dla nas kwintesencją tego co od zawsze tak bardzo ciągnęło nas w góry.

Zafascynowała nas niesamowita, jakby żywcem wyjęta ze scenerii filmowej przyroda – chyba nigdzie indziej na szlaku nie spotkamy tylu powyginanych, skarłowaciałych, tworzących niesamowite kształty drzew i krzewów. Zewsząd wyglądają tu na nas skalne wychodnie, dosłownie w każdej rozpadlinie ciurczy bezimienny potok. Posępny, skrzypiący i pusty las często tonie w gęstej mgle, zimą jest niemal kompletnie zasypany śniegiem i niemożliwy do przebycia. Tutejsza szadź w mroźny, zimowy dzień sprawia, że zwykły spacer zamienia się w wycieczkę w bajkową „krainę lodu”.  Wiosna to potoki kaczeńców w przydrożnych rowach. Lato to orgia soczystej zieleni. Jesień oszałamia ilością kolorów. Osoba wrażliwa na piękno przyrody nie może przejść obok tego wszystkiego obojętnie.

Fascynuje nas ich historia

Inną naszą pasją jest historia. Od lat wczesnego dzieciństwa zaczytywaliśmy się książkami opisującymi najdawniejsze dzieje, tłumaczącymi w jaki sposób powstał dzisiejszy świat. Tak zawsze staraliśmy się patrzeć na historię – przez pryzmat jej wpływu na dzisiejszą rzeczywistość i nasze własne życia. Jeden wątek interesował nas zawsze szczególnie – jak to możliwe, że historia jest tak pełna zła, okropnych, bezsensownych zbrodni? Co jest nie tak z tym ludzkim gatunkiem, że zdobywa się raz po raz na te przerażające czyny?

To poczucie, ta myśl została obudzona już w trakcie pierwszej wizyty w Bieszczadach. Był taki dzień, w którym odwiedziliśmy Bystre tuż przy ukraińskiej granicy. Pierwszym pytaniem jakie pojawiło się w naszych głowach było: dlaczego napisy na tamtejszym cmentarzu nie są po polsku? Przecież to Polska, prawda?

Musimy się przyznać, że po raz pierwszy odwiedziliśmy Bieszczady bez uprzedniego przygotowania historycznego. Obiecaliśmy sobie to naprawić jeszcze w trakcie wyjazdu. Pochłanialiśmy coraz to nowe książki o niezwykłej, skomplikowanej historii Bieszczadów i odwiedzaliśmy kolejne miejsca. Były więc Lutowiska z niezwykłym cmentarzem żydowskim pełnym chylących się ku upadkowi tysięcy macew. Co stało się zatem z tutejszymi Żydami? Były puste doliny Krywego czy Tworylnego. No właśnie, dlaczego puste? Co stało się z ich mieszkańcami?

Bez pamięci zakochaliśmy się w wyjątkowej historii bieszczadzkiego kresu. Pochłanialiśmy wszelkie dostępne opracowania o Bojkach, ich wierzeniach, zwyczajach, bieszczadzkich cerkwiach i wszystkim tym co było i jest związane z niegdysiejszą wielokulturowością tych regionów tak brutalnie przerwaną po wojnie. Naszą pasją stało się odnajdywanie zagubionych śladów tutejszej przeszłości. Zaczęliśmy przekopywać archiwa państwowe w poszukiwani map dawnych, nieistniejących wsi, z którymi w ręku wędrowaliśmy od jednej ledwie majaczącej w trawie podmurówki dawnej bojkowskiej chyży do drugiej.

To właśnie tam, w tych pustych, przepastnych dolinach, na wypalonych cerkwiskach czy na zarastających lasem opuszczonych cmentarzach powracały nasze dawne pytania: jak to możliwe, że jeden człowiek może i chce wyrządzić drugiemu tyle krzywdy? W imię czego, za co?

Szukamy ucieczki od zgiełku miasta

Naszym przyrodniczo-historycznym wędrówkom towarzyszyło od samego początku umiłowanie i poszukiwanie całkowitego odcięcia od świata, poczucie zagubienia w czasie i przestrzeni i istnienie niejako obok problemów dzisiejszego, nowoczesnego świata. To wszystko odnaleźliśmy w Bieszczadach.

Jako osoby wychowane w ciągłym zgiełku miast, bombardowane nieustannie tysiącami bodźców poszukujemy od zawsze miejsce jak najbardziej bezludnych. Najchętniej wyruszamy na takie szlaki, na których możemy nie spotkać po drodze ani jednej osoby. To właśnie wtedy w pełni kontemplujemy przyrodę, historię i ciszę.

Bieszczady dają nam to wszystko. Najchętniej przyjeżdżamy tu poza sezonem. Jesteśmy wtedy jedynymi gośćmi w pensjonacie albo wynajmujemy jedyny domek w całym ośrodku. Za oknem wcześnie robi się ciemno, zewsząd otacza nas noc ciemna jak teatralna kurtyna. Jesteśmy tam tylko my i przyroda.

Na wycieczki ruszamy przez śnieg do nieistniejących wsi. W mrozie i padającym śniegu wędrujemy starymi, bojkowskimi ścieżkami do miejsc, które niegdyś tętniły życiem, a w których dziś króluje niepodzielnie przyroda. Po drodze spotykamy żubry, znajdujemy tropy wilków, czy niedźwiedzi. To właśnie wtedy czujemy, że odpoczywamy i że codzienne życie nas nie dotyczy.

Uwielbiamy dzielić się naszą pasją

Od samego początku naszej fascynacji Bieszczadami postanowiliśmy dzielić się naszą pasją pisząc blog o Bieszczadach. Powodem tej decyzji był fakt, że uznaliśmy, iż bieszczadzka historia i prawda o dziejach tamtych ziem jest relatywnie bardzo mało znana. Wstyd się przyznać ale my sami przeżyliśmy porządną część naszych żyć nie mając pojęcia o tym co na tamtych ziemiach się wydarzyło.

Po pewnych czasie zauważyliśmy, że pisząc blog o Bieszczadach nie możemy skupiać się tylko i wyłącznie na historii tych gór z racji tego, że istnieje olbrzymie zapotrzebowanie na wszelkiego rodzaju poradniki dotyczące tego pięknego regionu. Od samego początku tworzenia bloga otrzymywaliśmy pytania o noclegi, atrakcje, czy miejsce, które warto tutaj zobaczyć. Zabraliśmy się wtedy do podwójnej pracy i zaczęliśmy gromadzić naszą wiedzę praktyczną. Tak powstawały kolejne, cieszące się ogromną popularnością poradniki na temat tego gdzie się zatrzymać w Bieszczadach, jak spędzić tutaj aktywnie czas, co robić w Bieszczadach z dziećmi lub gdy pada deszcz.

Dlaczego odwiedza nas kilkadziesiąt tysięcy ludzi miesięcznie?

To jest bardzo dobre pytanie! Musimy przyznać, że popularność naszej strony przerosła nasze najśmielsze oczekiwania! Sami byśmy nigdy nie pomyśleli, że blog o Bieszczadach może cieszyć się tak ogromnym powodzeniem. Często zastanawiam się czemu zawdzięczamy taki sukces?

Lubimy myśleć, że w tym wszystkim, o czym piszemy powyżej nie jesteśmy sami. Wydaje się, że istnieje olbrzymia grupa ludzi potrzebująca tego samego co my – kontaktu z przyrodą, chwili wytchnienia od miejskiego hałasu, momentu zadumy nad historią. Potwierdzają to liczne współprace, które udało nam się nawiązać od momentu rozpoczęcia pisania bloga. Nasze teksty publikowane były w National Geographic, na łamach kilku znanych stron o tematyce górskiej takich jak Góry i Ludzie, czy Wieczna Tułaczka czy np w serwisie Eska Info Rzeszów. To naszym partnerom i osobom z nami współpracującym zawdzięczamy tak dużą popularność.

Największe jednak podziękowanie należy się osobom takim jak Ty, dzięki którym taki blog o Bieszczadach jak nasz może istnieć. To właśnie nasi czytelnicy sprawiają, że mamy zapał do tego aby co kilka tygodni pokonywać setki kilometrów podczas wielogodzinnej podróży w góry, aby w trakcie wycieczek przystawać co chwilę i starać się zrobić jak najlepsze zdjęcie utrwalające daną chwile myśląc od razu o tym jak ono będzie wyglądało na blogu i czy aby na pewno się spodoba, aby do późnych godzin nocnych gromadzić wszelkie możliwe informacje o Bieszczadach i spisywać je w jak najciekawszej formie. To nasi czytelnicy poświęcają nam swój czas, przystają w codziennym biegu aby napisać jeden z tysięcy przemiłych komentarzy, które otrzymujemy, przeczytać nowy artykuł czy kliknąć „Lubię to” pod zdjęciem na Facebooku.

Chcemy abyście wiedzieli jedno – Wasze wsparcie motywuje nas do dalszego działania! Dajemy nasze słowo, że nadal będziemy dzielić się naszą pasją, zdjęciami, opowieściami o Naszych Bieszczadach. Mamy je przecież tylko jedne i to tylko od nas zależy aby pamięć o niezwykłej historii tego regionu oraz jego popularyzacja sięgały jak najdalej.